Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013

Γυναικείο Μπάσκετ:Αριστέα Μαγκλάρα:«Είναι ευλογία να παίζεις στον Παναθηναϊκό»

 Η πλέι μέικερ της πρωταθλήτριας ομάδας μπάσκετ γυναικών του Παναθηναϊκού, Αριστέα Μαγκλάρα, μιλάει στην ιστοσελίδα της SportDay για τη φετινή επιτυχία του «τριφυλλιού», τη σχέση της ομάδας με τον κόσμο και αποκαλύπτει το δεύτερο της πάθος μετά τον αθλητισμό.
 
Η χρονιά ολοκληρώθηκε για την ομάδα μπάσκετ γυναικών του ΠΑΟ με την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Κι όχι μόνο αυτό! Με το μπάσκετ που έπαιξαν οι «πράσινες» κέρδισαν την αναγνώριση του κόσμου, τον σεβασμό των αντιπάλων και έδειξαν ότι και τα… θηλυκά μπορούν να προσφέρουν θέαμα. Η Αριστέα Μαγκλάρα, στην καλύτερή της σεζόν, συνέβαλλε τα μέγιστα στο να έρθει αυτό το αποτέλεσμα για το «τριφύλλι». Καθοδήγησε με μαεστρία την ομάδα από τη θέση της πλέι μέικερ και ήταν από τις πολυτιμότερες της σεζόν, δίχως αμφιβολία.Με «όπλο» την εμπειρία της, το μυαλό και την ταχύτητα, βοήθησε την ομάδα της να παίξει το καλύτερο μπάσκετ για φέτος.
 
Ποιο το μυστικό της επιτυχίας, γιατί «στον Τάφο δεν γίνεται να χάσουμε» και γιατί δεν έχει κληθεί στην Εθνική ομάδα, παρά την εξαιρετική της παρουσία.Τι σημαίνει το μπάσκετ γι’ αυτήν, ποιο είναι το δεύτερο μεγάλο πάθος της και γιατί αφιερώνει στον εαυτό της το «συνέχεια στα όρια»! Διαβάστε τη συνέντευξη μιας εκ των κορυφαίων αθλητριών μπάσκετ της Ελλάδας.
 
«Γι’ αυτό το πήραμε»
  
Η φετινή χρονιά για τον Παναθηναϊκό και την Αριστέα Μαγκλάρα ήταν εντυπωσιακή. Πρωτάθλημα, έπειτα από 8 χρόνια, μόλις μια ήττα σε όλη τη σεζόν και μπάσκετ που θα ζήλευαν και άνδρες. Να τι λέει η κορυφαία πλέι μέικερ του πρωταθλήματος για τη σεζόν που ολοκληρώθηκε.
 
-Αριστέα, μια χρονιά απολύτως επιτυχημένη για τον Παναθηναϊκό ολοκληρώθηκε. Κατακτήσατε το πρωτάθλημα, για πρώτη φορά έπειτα από 8 χρόνια. Πως θα περιέγραφες της σεζόν; 
 
«Ναι, ήταν μια απίστευτη σεζόν. Νομίζω ότι ήταν μια συνέχεια της περσινής χρονιά, όπου κάναμε μια εκπληκτική πορεία. Διατηρήθηκε ο κορμός της ομάδας, ήρθαν και κάποιες προσωπικότητες και γίναμε καλύτερη ως ομάδα. Ειδικά μετά τα Χριστούγεννα, παίξαμε πολύ καλό μπάσκετ και φτάσαμε δικαίως στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Είχαμε μια φανταστική πορεία με μόνο μια ήττα. Η χρονιά πήγε πολύ καλά, με μια κακή παρένθεση αυτή του Κυπέλλου (σ.σ. ήττα στον ημιτελικό από τον Πρωτέα).  Γενικά, όμως, θεωρώ ότι τα όσα ζήσαμε φέτος, δεν περιγράφονται».
 
-Ποιο ήταν το «κλειδί» για την επιτυχία που είχε ο Παναθηναϊκός; Τι ήταν, δηλαδή, αυτό που σας ώθησε, περισσότερο απ όλα, στην κορυφή; 
 
«Νομίζω ότι το παν είναι η “υγεία” που είχε η ομάδα σε όλη τη χρονιά. Σε δύσκολες εποχές, ειδικά για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, το τμήμα μας ήταν “υγιέστατο” σε όλα του.  Από τον πρόεδρο, που ήταν ο αναγεννητής του τμήματος και εγγύηση για εμάς. μέχρι το προπονητικό τιμ, τις παίκτριες, τους ανθρώπους που τρέχουν για την ομάδα και φυσικά τον κόσμο, που ήταν φανταστικός.  Είχαμε τρομερή χημεία με τον κόσμο. Αυτό νομίζω ότι τα λέει όλα».
 
-Ισχύει αυτό που λένε όσοι γνωρίζουν από κοντά την ομάδα ότι είστε μια παρέα και αυτό βγαίνει στο παρκέ;
 
«Αυτό δεν το συζητώ. Όπως είπα και πριν στην ομάδα φέτος υπήρχε “υγεία”. Το κλίμα με όλες τις κοπέλες είναι εξαιρετικό, κάνουμε παρέα και εκτός γηπέδου κι αυτό είναι σημαντικό για μια ομάδα. Οι μικρές με τις μεγάλες «δέσαμε». Εγώ και η Τούλα Καλέντζου, που είμαστε  οι πιο μεγάλες, βοηθήσαμε τις μικρές και όλο αυτό βγήκε στο γήπεδο. Αυτά μετρούν πολύ στον αθλητισμό». 
 
Ο κόσμος και το παιχνίδι με τον Αθηναϊκό
 
Η Μαγκλάρα αναφέρεται ιδιαιτέρως στην παρουσία του κόσμου του Παναθηναϊκού που σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι γέμιζε το κλειστό της Λεωφόρου. Παράλληλα, κάνει λόγο για το ματς της χρονιάς, που δεν ήταν άλλο απ’ αυτό με τον Αθηναϊκό.
 
-Αναφέρθηκες προηγουμένως στη βοήθεια από τον κόσμο. Οι φίλοι του Παναθηναϊκού φέτος γέμιζαν τον «Τάφο του Ινδού» σε κάθε παιχνίδι. Πως το έζησες όλο αυτό; 
 
«Ότι και να πω θα είναι λίγο. Σε κάθε ματς το κλειστό είχε τρομερή ατμόσφαιρα και νομίζω ότι εμείς που παίζουμε στον Παναθηναϊκό είμαστε τυχερές, γιατί αυτό δεν γίνεται σε κανένα άλλο γήπεδο. Είναι ευλογία να παίζεις στον Παναθηναϊκό.  Μπορεί να μην άφησαν τον κόσμο να έρθει εκτός, αλλά εντός με τέτοια παρουσία, δεν γινόταν να χάσουμε παιχνίδι. Ηταν καταπληκτικοί και τους ευχαριστούμε».
 
-Υπάρχει κάποιο παιχνίδι που ξεχώρισες στη φετινή σεζόν για κάποιο λόγο;
 
«Εκτός από τον τελικό, το παιχνίδι με τον Αθηναϊκό ήταν το πιο ξεχωριστό. Τρομερή ατμόσφαιρα στη Λεωφόρο, μεγάλη εμφάνιση από εμάς και νίκη με 28 πόντους.  Δεν περίμενε κανείς τέτοιο πράγμα. Βέβαια, παίξαμε διαστημικό μπάσκετ, όλα μας πήγαν πολύ καλά και είναι ένα ματς που θα το θυμάμαι. Ηταν απίστευτα»!
 
Η Σαμαντούρα και η συνέχεια
 
Ξεχωριστό ρόλο στα όσα πέτυχε το «τριφύλλι», σύμφωνα με την γκαρντ της ομάδας, έχει η προπονήτρια, Γιασεμή Σαμαντούρα… 
 
-Θεωρείσαι από τις πολυτιμότερες παίκτριες για τον Παναθηναϊκό φέτος. Εσύ πως κρίνεις την απόδοση που είχες;
 
«Εγώ φέτος το χάρηκα. Μου άρεσε πολύ το κλίμα στην ομάδα, ο κόσμος μου έδωσε ώθηση και φυσικά με βοήθησε πολύ και η Γιασεμή Σαμαντούρα (σ.σ. προπονήτρια), που μου έδωσε ρόλο μέσα στην ομάδα. Πέρυσι, στην αρχή του πρωταθλήματος δεν ήμουν τόσο καλή, γιατί δεν είχα προσαρμοστεί. Τη δεύτερη είχα στόχο, όπως είπα με βοήθησε και η Γιασεμή και αυτό το έβγαλα στο γήπεδο. Δεν ξέρω αν ήμουν από τις πολυτιμότερες, αλλά χαίρομαι πάρα πολύ που βοήθησα κι εγώ στο να φτάσουμε στο πρωτάθλημα».
 
-Αναφέρθηκες στην προπονήτριά σας, στη Γιασεμή Σαμαντούρα. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς να έχετε στο «τιμόνι» γυναίκα παρά άνδρα; Παίζει ρόλο, κυρίως ψυχολογικό;
 
«Η Γιασεμή είναι μια απαιτητική προπονήτρια, αλλά πέρα απ’ αυτό, το να έχεις μια γυναίκα στον πάγκο, είναι διαφορετικό, όπως είπες κι εσύ στην ψυχολογία. Η γυναικεία ψυχολογία είναι τελείως διαφορετική από του άνδρα. Το γεγονός, επίσης, ότι η Γιασεμή ήταν αθλήτρια, μέτρησε ακόμη περισσότερο στο να μας καταλαβαίνει καλύτερα. Νομίζω ότι μας βοήθησε πάρα πολύ στο να φτάσουμε στους στόχους μας» . 
 
-Για τη νέα χρονιά τι να περιμένουμε από τον Παναθηναϊκό;
 
«Είναι πολύ νωρίς ακόμα. Ωστόσο, το δύσκολο πάντα είναι να παραμείνεις στην κορυφή και πιστεύω ότι αν διατηρηθεί ο κορμός, υπάρχει το ίδιο κλίμα με πέρυσι, τότε όχι μόνο θα τα καταφέρουμε ξανά, αλλά ο Παναθηναϊκός θα πάει πολύ ψηλά. Μακάρι όλα αυτά να συνεχιστούν και να μην είναι μια φούσκα που θα σκάσει, όπως γίνεται συνήθως στο μπάσκετ γυναικών. Ο Παναθηναϊκός έχει όλα τα φόντα να πάει ψηλά. Κι εδώ θέλω να πω ότι χωρίς τη διοίκηση και τον πρόεδρο δεν θα υπήρχε αυτή η ομάδα. Όπως είπα και πριν, ήταν πάντα κοντά μας, μας στήριζε οικονομικά δεν είχαμε κανένα πρόβλημα και όλα αυτά βοήθησαν την ομάδα στο να ασχολείται μόνο με το μπάσκετ και με τίποτα περισσότερο».
 
-Θα ήθελες να αφιερώσεις κάπου τα όσα πετύχατε φέτος με τον Παναθηναϊκό; 
 
«Κατ’ αρχήν στην οικογένεια μου που με έχει στηρίξει τόσα χρόνια. Στη μητέρα μου που δεν έχει χάσει παιχνίδι 19 χρόνια τώρα. Φυσικά, στον κόσμο της ομάδας, που ήταν συγκλονιστικός, σε όλη την Παναθηναϊκή οικογένεια, στις συμπαίκτριές μου, στην προπονήτριά μου, στον πρόεδρο. Και στους φίλους μου που κι αυτοί με έχουν στηρίξει».
 
«Χειρότεροι από τους άνδρες, εμείς»!
 
Η γυναικεία ψυχολογία, ειδικά στον αθλητισμό, είναι διαφορετική κάτι που γνωρίζει πολύ καλά η Μαγκλάρα. Η παίκτρια του «τριφυλλιού» μιλάει γι’ αυτό, αλλά και για τις… γυναικείες κόντρες στο παρκέ, που ξεπερνούν τις αντρικές!
 
-Ισχύει ότι εσείς οι γυναίκες βγάζετε περισσότερο πάθος στον αθλητισμό από τους άνδρες;  Αναλογικά με τις δυνάμεις σας πάντα…
 
«Δεν ξέρω αν βγάζουμε περισσότερο πάθος, αλλά θέλω να πω ότι η διαφορά ανάμεσα στο ανδρικό και το γυναικείο μπάσκετ, δεν είναι τόσο μεγάλη. Πλέον, σε ένα γυναικείο αγώνα και θέαμα βλέπεις και πολλά καλάθια. Η διαφορά είναι ότι εμείς δεν καρφώνουμε (σ.σ. γέλια)! Τώρα, για το πάθος, μπορεί και να ισχύει. Κι αυτό γιατί εμείς οι γυναίκες το βλέπουμε πιο ανταγωνιστικά πολλές φορές μεταξύ μας. Αρα, μπορεί και να ισχύει...».
 
-Κόντρες μεταξύ σας μέσα στο παιχνίδι έχετε;
 
«Πολλές φορές! Νομίζω ότι εκεί είμαστε χειρότερες από τους άνδρες (σ.σ. γέλια)…»
 
Δηλαδή;
 
«Είμαστε πιο ανταγωνιστικές. Ο άνδρας μπορεί να πει κάτι και μετά να το αφήσει. Εμείς το κρατάμε, δεν ξεχνάμε και η λογομαχία μπορεί να γίνει έντονη. Να σου πω την αλήθεια προσπαθώ να συγκρατούμαι σε κάτι τέτοια, αλλά, πίστεψέ με, έχω δει πάρα πολλά 19 χρόνια που παίζω, μέχρι και κοπέλες να πιάνονται στα χέρια. Το ξέρω ότι είναι περίεργο, αλλά γίνονται αυτά στις γυναίκες»!
 
Το… αγοροκόριτσο που «δέθηκε» με το μπάσκετ
 
Η Αριστέα θυμάται τα παιδικά της χρόνια και πως ξεκίνησε το μπάσκετ. Όπως εξηγεί, ήταν… αγοροκόριτσο από μικρή και αυτό την ώθησε στο να ασχοληθεί με τον αθλητισμό!
 
-Είχες κάποιο ίνδαλμα όταν ήσουν μικρή;
 
«Γενικά μου άρεσε να παρακολουθώ όλα τα αθλήματα από μικρή. Καλά, εννοείται ότι ξεχωρίζω όπως όλοι Μάικλ Τζόρνταν και Νίκο Γκάλη, αλλά από εκεί και πέρα μου άρεσε πολύ από μικρή αν βλέπω όλα τα αθλήματα».
 
-Πως προέκυψε το μπάσκετ για εσένα; Πως έκανες τα πρώτα σου βήματα;
 
«Από μικρή ήμουν αγοροκόριτσο (σ.σ. γέλια)! Στα διαλλείματα στο σχολείο έπαιζα με τα αγόρια ποδόσφαιρο. Ηταν μέσα στο αίμα μου ο αθλητισμός. Νομίζω ότι γεννήθηκα για να αθλούμαι. Επαιζα και μπάσκετ, πάντα με τα αγόρια και στην έκτη δημοτικού με είδε ένας προπονητής στο σχολικό. Ημουν το μοναδικό κορίτσι στην ομάδα των αγοριών! Μάλιστα, φορούσαμε και πράσινα τότε, δεν ξέρω αν είναι τυχαίο (σ.σ. γέλια)…  Τότε, λοιπόν, πήγα στο Σπόρτινγκ, στα 11 μου. Παράλληλα, έκανα και στίβο, αλλά όταν έπρεπε να σταματήσω να κάνω ένα από τα δυο, με κέρδισε το μπάσκετ». 
 
«Μπάσκετ; Η ζωή μου»!
 
Ζωή χωρίς τον αθλητισμό και ιδιαίτερα το μπάσκετ δεν υπάρχει για την Μαγκλάρα. Το δηλώνει, άλλωστε και η ίδια. Δεν μπορεί να ζήσει χωρίς να είναι κοντά στη μεγάλη της αγάπη…
 
-Τι είναι το μπάσκετ για εσένα;
 
«Τα πάντα! Ετσι απλά. Γενικά, ο αθλητισμός είναι τα πάντα για εμένα, ιδιαίτερα το μπάσκετ που μου έχει δώσει και τόσες χαρές. Εντάξει, ο αθλητισμός έχει και τα άσχημά του, όπως είναι οι τραυματισμοί, αλλά αυτά είναι μέσα στη ζωή. Το μπάσκετ είναι λατρεία για εμένα». 
 
-Αρα, λοιπόν, τι θα συμβούλευες τα μικρά παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Να έχουν τέτοια αγάπη γι’ αυτό που θα κάνουν;
 
«Εννοείται, πρέπει να αγαπάς αυτό που κάνεις. Κι εγώ θα ήθελα το παιδί μου να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, δεν ξέρω, όμως, αν θα ήθελα με τον πρωταθλητισμό. Ο αθλητισμός κάνει καλό σε πολλά και το σημαντικότερο όλων είναι ότι φτιάχνει χαρακτήρα, ειδικά όταν ξεκινάς από μικρός. Ο πρωταθλητισμός έχει και τα αρνητικά του. Ο αθλητισμός, όμως έχει πολλά θετικά. Διαμορφώνει χαρακτήρα, σε κάνει να εγκλιματίζεσαι στο σύνολο, εννοείται ότι γίνεσαι υγιής και αυτό είναι σημαντικό. Απαιτούνται και θυσίες φυσικά, αλλά το παν είναι να αγαπάς αυτό που κάνεις».
 
-Πως φαντάζεσαι τη ζωή σου μετά τον αθλητισμό;
 
«Δεν γίνεται αυτό! Μόλις σταματήσω το μπάσκετ, θα είμαι κοντά στον αθλητισμό. Ηδη, προχωράω με την προπονητική στην ομάδα και είναι σίγουρο ότι κάτι θα κάνω μετά που θα έχει να κάνει με τον αθλητισμό. Θα είμαι προπονήτρια; Θα ανοίξω ένα γυμναστήριο; Θα δούμε. Μα να φύγω από τον αθλητισμό, δεν πρόκειται. Δεν υπάρχει περίπτωση»
 
-Σε όλη αυτή την πορεία των 19 χρόνων καριέρας, εκτός από τις όμορφες στιγμές, υπήρξαν άσχημες; Που να σε κάνουν ακόμη και να σκεφτείς να τα παρατήσεις…
 
«Υπήρχαν και άσχημες στιγμές. Κάποιες χρονιές πήγα σε ομάδες χωρίς να βρω ρόλο, για διάφορους λόγους. Υπήρχαν και στιγμές με τραυματισμούς που είχα. Ποτέ δεν είπα, όμως, ότι θα τα παρατήσω. Το μπάσκετ είναι η ζωή μου και δεν θα το παρατούσα για τίποτα και για κανέναν. Επειδή είμαι και εγωίστρια, πεισμώνω στα δύσκολα. Επομένως, οι δυσκολίες και οι αδικίες με δυνάμωναν, κατά κάποιον τρόπο, περισσότερο».
 
-Στην Εθνική γιατί δεν έχει κληθεί; Ειδικά, μετά τη φετινή χρονιά, δεν πιστεύεις ότι το αξίζεις;
 
«Δεν ξέρω με τι κριτήρια επιλέγει η ομοσπονδία. Προφανώς θα είχαν τους λόγους τους. Η αδικία υπάρχει μέσα στη ζωή και πρέπει να πορευόμαστε μαζί. Ειλικρινά δεν ξέρω γιατί δεν με κάλεσαν, αλλά όλα στη ζωή γίνονται για καλό και ίσως αυτό να είναι για καλό μου. Σίγουρα νιώθω μια πικρία, αλλά εγώ θα συνεχίσω να δουλεύω».
 
Μετά το μπάσκετ, το τραγούδι!
 
Ανακαλύψαμε ένα ακόμη πάθος της Αριστέας, μετά το μπάσκετ. Κι αυτό έχει να κάνει με τη μουσική και το τραγούδι, με την γκαρντ των «πράσινων», μάλιστα, να ετοιμάζεται και για… μουσική εμφάνιση!
 
-Ο αθλητισμός, λοιπόν, είναι το πάθος σου, η αγάπη σου. Τι άλλο αγαπάς, πλην του αθλητισμού;
 
«Μου αρέσει πολύ η μουσική. Πάρα πολύ! Ούτως ή άλλως, στην οικογένειά μου ασχολούνται με τη μουσική και τώρα μπαίνει κι αυτή σιγά σιγά στη ζωή μου. Ασχολούμαι τον τελευταίο καιρό με τη φωνητική και μπορεί να συνεχίσω και κάτι σε αυτό πιο ενεργά. Εχω ξεκινήσει μαθήματα και μάλιστα σύντομα θα τραγουδήσω σε ένα μαγαζί!» 
 
-Τι μουσική ακούς;
 
«Τα πάντα» 
 
-Στο σπίτι σου, δηλαδή, τι θα βάλεις να ακούσεις;
 
«Πιο πολύ είμαι προς το έντεχνο. Αλλά θα πάω παντού. Μέχρι και στα μπουζούκια. Βέβαια, προτιμώ να πάω σε ένα μπαράκι, πιο ζεστό, να πιω το ποτό μου» 
 
-Αγαπημένοι σου καλλιτέχνες;
 
«Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή ξεχωρίζω Μποφίλου και Ζουγανέλη! Διαχρονικά, μου αρέσει πολύ η Γλυκερία και η Αρβανιτάκη». 
 
-Υπάρχει κάποιο τραγούδι που σε έχει σημαδέψει ή πιστεύεις ότι ταιριάζει στη ζωή σου;
 
«Ναι, υπάρχει. Το “συνέχεια στα όρια” της Μποφίλιου, νομίζω μου ταιριάζει, ειδικά αυτή την περίοδο». 
 
«Πλούσια χώρα, φτωχή νοοτροπία»
 
Η συζήτηση δεν θα μπορούσε να μην πάει και στην οικονομική κρίση που βιώνει η Ελλάδα και όχι μόνο. Μια κρίση που, φυσικά, έχει μπει για τα καλά στον αθλητισμό, ιδιαίτερα στον ερασιτεχνικό. 
 
-Με την οικονομική κρίση πόσο εύκολο είναι να επιβιώσει ο ερασιτεχνικός αθλητισμός;
 
«Πάντα ήταν δύσκολα για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, τώρα είναι δυσκολότερα. Βέβαια, κάποιοι το εκμεταλλεύονται αυτό και το χρησιμοποιούν ως δικαιολογία. Γενικά, τα πράγματα είναι άσχημα για όλους μας. Το τι θα γίνει στο μέλλον, δεν το ξέρω».
 
-Με την πολιτική ασχολείσαι;
 
«Αναλόγως τι εννοείς. Ασχολούμαι με την καθημερινότητα, αλλά όχι τόσο με την πολιτική. Δεν στο κρύβω, βέβαια, ότι θα ήθελα να ξέρω περισσότερα απ’ αυτού…».
 
-Ως νέος άνθρωπος πως βλέπεις όλο αυτό που βιώνει η Ελλάδα; Γιατί πιστεύεις ότι φτάσαμε σε αυτό το σημείο;
 
«Είναι πολλά νομίζω. Από τη διαχείριση των πολιτικών, μέχρι τη νοοτροπία πολλών Ελλήνων και τη μεγαλομανία που τους έπιασε. Ολο αυτό έσκασε! Φταίνε και οι πολιτικοί και ο πολίτης. Είμαστε μια πολύ πλούσια χώρα, μα με φτωχή νοοτροπία. Πρέπει να αλλάξει αυτό, αλλιώς όσες κρίσεις κι αν περάσουν δεν θα γίνει τίποτα».
 
-Εχεις φτάσει στο σημείο να πεις «φτάνει πια, δεν πάει άλλο»;
 
«Εννοείται. Μάλιστα, κατεβαίνω σε πορείες διαμαρτυρίας κάποιες φορές. Βιώνω καθημερινά προβλήματα με την οικογένειά μου. Με τις περικοπές στη σύνταξη του πατέρα μου, για παράδειγμα και με τα όσα γίνονται στον μισθό της μητέρας μου, που δουλεύει σε ιδιωτική επιχείρηση. Γίνεται να μην αγανακτήσεις ; Επαναλαμβάνω, όμως, ότι για να αλλάξει κάτι ριζικά, χρειάζεται άλλη νοοτροπία στον Ελληνα. Αλλιώς, χλωμό…». 
 
Να κλείσουμε με μια ευχή για τη νέα σεζόν. Για την ομάδα σου και για εσένα…
 
«Εύχομαι ο Παναθηναϊκός να συνεχίσει να κάνει την πολλή καλή δουλειά για πολλά χρόνια. Να έχει τέτοια στήριξη από τον κόσμο και για εμένα υγεία, ευτυχία. Να μπορώ να αντλώ δύναμη και να κάνω όσα θέλω στη ζωή μου». 
 
Στα γρήγορα…

Μπασκετμπολίστας: Μάικλ Τζόρνταν
Αγαπημένο μέρος: Το χωριό μου στη λίμνη Πλαστήρα
Ταινία: Χάτσικο
Χρώμα: Μαύρο
Φαγητό: Κινέζικο
Ποτό: Ουίσκι
Ηθοποιός: Βιν Ντίζελ
Βιβλίο: Μικρός πρίγκηπας
Διακοπές: Νησιά
 

Αλαφούζαλε αφού η ΓΗΠΕΛ είναι τρίχες για σένα να ανοίξεις καλύτερα κομμωτήριο!

 Ήταν

Ο Γιάννης Αλαφούζος μίλησε τότε  στο ραδιόφωνο της Θύρας 13 και έσκιζε υποτίθεται και το βρακί του να αναλάβει φυσικά ΜΟΝΟ στα λόγια τις ευθύνες που κληρονόμησε απο τον Τζίγγερ απέναντι στην εταιρία φάντασμα την ΓΗΠΕΛ!

Για άλλη μία φορά,και τότε ο Γιάννης Αλαφούζος έριξε ξεκάθαρα την ευθύνη στον Γιάννη Βαρδινογιάννη και στις διοικήσεις που όριζε από το 2010, για την οικονομική κατάσταση της ΠΑΕ. Ανέφερε το πλεόνασμα που άφησε ο Νίκος Πατέρας στα ταμεία, αλλά και την κακοδιαχείριση που ακολούθησε, φέρνοντας ως παράδειγμα την περίπτωση του Μπουμσόνγκ, ο οποίος στοίχισε συνολικά στο Τριφύλλι 10 εκατ. ευρώ.

Αναφορικά για τη ΓΗΠΕΛ:

Ο Γιάννης Αλαφούζος δεσμεύθηκε –για πρώτη φορά- να αναλάβει εγγράφως τις ευθύνες που απορρέουν από τη Διπλή Ανάπλαση, σε περίπτωση που τερματιστεί το πρότζεκτ.

Ο πρόεδρος της ΠΑΕ χαρακτήρισε ως «τρίχα» τη ΓΗΠΕΛ και υποστήριξε πως δεν υπάρχει πρόβλημα επειδή ποτέ δεν εμφανίστηκαν προβλήματα ή αγωγές εξαιτίας της ΓΗΠΕΛ. 

Θα απαντήσετε λοιπόν στον κόσμο του Παναθηναϊκόυ κύριε Λαοπλάνε Αλαφούζαλε σε κάτι απλό:

Για ποιο λόγο να εμφανιστεί το παραμικρό πρόβλημα ή κάποια αγωγή τρίτου, από τη στιγμή που η Διπλή Ανάπλαση τρέχει κανονικά και αφού η ΠΑΕ δεν έχει «προσβάλει» τις συμβάσεις; 

Τι έλεγε τότε ο αναξιόπιστος Αλαφούζαλος:
 
1.«Ευθύνη του Βαρδινογιάννη είναι το γήπεδο. Ευθύνη του Βγενόπουλου είναι ότι ανήγαγε το θέμα ΓΗΠΕΛ ενώ δεν υπάρχει. Δεν καταλαβαίνω τι στο διάβολο ανάληψη ευθυνών πρέπει να γίνει όταν δεν υπάρχει θέμα. Τρέχουμε να λύσουμε τα βασικά. Να κάνουμε τώρα ιστορική αναδρομή της ΓΗΠΕΛ δεν έχει νόημα. Δεν υπάρχει καμία απαίτηση. Η ΓΗΠΕΛ είναι μια νεκρή εταιρία. Δεν έχω κανένα δείγμα ότι θα προκύψει. Δεν μπορώ να ασχολούμαι με τρίχες. Ο Βωβός είναι ένας χρεοκοπημένος επιχειρηματίας που δεν υφίσταται. Πλέον είναι η Alpha Bank που μπορεί να κάνει το εμπορικό τους κέντρο. Εάν μας έφτιαχναν ένα γήπεδο και μας το χάριζαν θα κάναμε συζήτηση να δούμε τι θα κάνουμε. Δεν μας το έχουν πει αυτό. Εάν βρούμε λεφτά για γήπεδο γιατί να πάμε στο Βοτανικό; Να βρούμε περιοχή με καλύτερες προϋποθέσεις. Γι΄ αυτό δεν καταλαβαίνω τη φοβερή σύλληψη περί Βοτανικού. Αν ο κ. Βγενόπουλος βάλει 5 εκατ. ευρώ να έρθει ευχαρίστως να αναλάβει και να βοηθήσω με τη ΓΗΠΕΛ. Αφού δεν έρχεται κανείς».
 
2.«Βάλε ένα χαρτί λευκό να το υπογράψω. Είχα πει θα υπογράψω εάν προκύψει ευθύνη. Ισχύει αυτό. Να σας το υπογράψω. Είμαι πια ένα χρόνο στον Παναθηναϊκό. Ένα απ’ όσα δεν με έχουν απασχολήσει είναι πρόβλημα με τη ΓΗΠΕΛ. Δεν έχω βρει πρόβλημα με τη ΓΗΠΕΛ».

 Λοιπόν αφού είσαι και πολύ μάγκας ρε Αλαφούζαλε και αφού είναι τρίχες το θεματάκι με την ΓΗΠΕΛ για λύσε το να ξεμπερδεύουμε με όλους αυτούς τους μαλάκες που έχουν μαραζώσει τον Παναθηναϊκό μας εκτός αν είσαι και εσυ μέσα στο σχέδιο εξόντωσης του Παναθηναϊκού που έχει σχεδιάσει και υλοποιεί ανενόχλητος το αφεντικό σου ο Τζίγγερ!


 


Τρίτη 2 Ιουλίου 2013

Κολύμβηση-12α ΤΣΙΤΕΙΑ: "Δελφίνια" για πολλά likeee...Πρωτιές, μετάλλια και καλές εμφανίσεις για το Τριφύλλι!

Πολύ καλή ήταν η παρουσία του κολυμβητικού τμήματος του Παναθηναϊκού σε ακόμα μια διοργάνωση, και συγκεκριμένα στα 12α Τσίτεια 2013. 

Με συνολικά 31 μετάλλια επέστρεψαν από τους αγώνες «Τσίτεια 2013» οι κολυμβητές και οι κολυμβήτριες της ομάδας μας. Συνολικά 14 φορές ανέβηκαν στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου οι αθλητές του Παναθηναϊκου ενώ κατέκτησαν ακόμα 11 ασημένια και 6 χάλκινα μετάλλια.

Αναλυτικά ΟΛΑ τα αποτελέσματα για τον Παναθηναϊκό: 

200m ΕΛΕΥΘΕΡΟ - ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ  (50)

1 ΜΟΥΣΛΕΧ ΛΥΔΙΑ1997ΠΑΟΚΡ-Α02:11.34

5 ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΙΤΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ1998ΠΑΟΚΡ-Α02:18.19

200m ΕΛΕΥΘΕΡΟ - ΠΑΓΚΟΡΑΣΙΔΩΝ Β  (50)

3 ΧΑΤΖΗΔΟΠΑΥΛΑΚΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ2000ΠΑΟΠΚ-Β02:19.09

200m ΕΛΕΥΘΕΡΟ - ΕΦΗΒΩΝ  (50)
2 ΦΙΛΙΠΠΑΚΟΣ ΛΑΖΑΡΟΣ1996ΠΑΟΕΦΗΒ01:59.52

3 ΡΕΝΤΝΙΚ ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ1996ΠΑΟΕΦΗΒ02:02.98

400m ΜΙΚΤΗ ΑΤΟΜΙΚΗ - ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ Α  (50)

1 ΜΑΝΩΛΑΡΑΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ1999ΠΑΟΠΠ-Α05:03.15

400m ΜΙΚΤΗ ΑΤΟΜΙΚΗ - ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ Β  (50)

5 ΚΟΜΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ-ΝΙΚΟΛΑΟΣ2000ΠΑΟΠΠ-Β05:42.14

200m ΥΠΤΙΟ - ΠΑΓΚΟΡΑΣΙΔΩΝ Α  (50)
1 ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ ΚΑΛΥΨΩ1999ΠΑΟΠΚ-Α02:38.25

200m ΥΠΤΙΟ - ΑΝΔΡΩΝ  (50)

2 ΒΡΑΧΑΤΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ1994ΠΑΟΑΝΔΡ02:16.60

100m ΠΡΟΣΘΙΟ - ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ Α  (50)

5 ΤΣΙΓΚΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ1999ΠΑΟΠΠ-Α01:17.55

11 ΣΤΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ1999ΠΑΟΠΠ-Α01:22.61

100m ΠΡΟΣΘΙΟ - ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ Β  (50)

2 ΣΤΑΜΟΥΛΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ2000ΠΑΟΠΠ-Β01:19.24

4 ΚΟΤΣΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ2000ΠΑΟΠΠ-Β01:21.92

800m EΛΕΥΘΕΡΟ - ΠΑΙΔΩΝ  (50)

3 ΚΑΤΟΠΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ1998ΠΑΟΠΑΙΔ08:59.67

6 ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ1998ΠΑΟΠΑΙΔ09:11.41

50m EΛΕΥΘΕΡΟ - ΕΦΗΒΩΝ  (50)

16ΚΟΝΤΟΥΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ1996ΠΑΟΕΦΗΒ00:27.18

50m EΛΕΥΘΕΡΟ - ΠΑΙΔΩΝ  (50)

6 ΒΑΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ1998ΠΑΟΠΑΙΔ00:27.10

50m EΛΕΥΘΕΡΟ - ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ Β  (50)

3ΜΟΥΣΛΕΧ ΑΛΕΞΙΟΣ2000ΠΑΟΠΠ-Β00:28.30

9ΚΟΤΣΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ2000ΠΑΟΠΠ-Β00:29.75

50m EΛΕΥΘΕΡΟ - ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ  (50)

1ΜΟΥΣΛΕΧ ΛΥΔΙΑ1997ΠΑΟΚΡ-Α00:28.44
2ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ-ΕΛΕΝΗ1997ΠΑΟΚΡ-Α00:28.61
9ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΙΤΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ1998ΠΑΟΚΡ-Α00:29.91

50m EΛΕΥΘΕΡΟ - ΠΑΓΚΟΡΑΣΙΔΩΝ Α  (50)

1ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ ΚΑΛΥΨΩ1999ΠΑΟΠΚ-Α00:29.68

50m ΠΡΟΣΘΙΟ - ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ Α  (50)
4ΣΤΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ1999ΠΑΟΠΠ-Α00:37.99

50m ΠΡΟΣΘΙΟ - ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ Β  (50)

1ΣΤΑΜΟΥΛΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ2000ΠΑΟΠΠ-Β00:37.26

50m ΠΡΟΣΘΙΟ - ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ  (50)
6ΚΟΝΤΟΥΛΗ ΖΩΗ1999ΠΑΟΠΚ-Α00:41.49

100m ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ - ΑΝΔΡΩΝ  (50)

1ΔΕΜΕΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ1986ΠΑΟΑΝΔΡ00:58.08

100m ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ - ΕΦΗΒΩΝ  (50)

1ΡΕΝΤΝΙΚ ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ1996ΠΑΟΕΦΗΒ00:58.91

100m ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ - ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ Β  (50)

2ΜΟΥΣΛΕΧ ΑΛΕΞΙΟΣ2000ΠΑΟΠΠ-Β01:08.44

7ΚΟΜΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ-ΝΙΚΟΛΑΟΣ2000ΠΑΟΠΠ-Β01:15.40

400m EΛΕΥΘΕΡΟ - ΕΦΗΒΩΝ  (50)
2ΚΟΝΤΟΥΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ1996ΠΑΟΕΦΗΒ04:31.62

400m EΛΕΥΘΕΡΟ - ΠΑΙΔΩΝ  (50)

3ΚΑΤΟΠΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ1998ΠΑΟΠΑΙΔ04:19.41

8ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ1998ΠΑΟΠΑΙΔ04:26.79

100m ΥΠΤΙΟ - ΑΝΔΡΩΝ  (50)

5ΒΡΑΧΑΤΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ1994ΠΑΟΑΝΔΡ01:02.77

100m ΥΠΤΙΟ - ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ  (50)

18ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ1997ΠΑΟΚΡ-Α01:20.55

100m ΥΠΤΙΟ - ΠΑΓΚΟΡΑΣΙΔΩΝ Α  (50)

1ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ ΚΑΛΥΨΩ1999ΠΑΟΠΚ-Α01:12.51

100m ΥΠΤΙΟ - ΠΑΓΚΟΡΑΣΙΔΩΝ Β  (50)

2ΧΑΤΖΗΔΟΠΑΥΛΑΚΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ2000ΠΑΟΠΚ-Β01:13.52

200m ΠΡΟΣΘΙΟ - ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ Α  (50)

1ΜΑΝΩΛΑΡΑΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ1999ΠΑΟΠΠ-Α02:36.29

5ΤΣΙΓΚΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ1999ΠΑΟΠΠ-Α02:49.53

50m ΥΠΤΙΟ - ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ  (50)

12 ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ1997ΠΑΟΚΡ-Α00:36.85

50m ΥΠΤΙΟ - ΑΝΔΡΩΝ  (50)

1 ΔΕΜΕΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ1986ΠΑΟΑΝΔΡ00:27.80

4 ΒΡΑΧΑΤΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ1994ΠΑΟΑΝΔΡ00:29.90

50m ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ - ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ  (50)

7 ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ-ΕΛΕΝΗ 1997ΠΑΟΚΡ-Α00:32.99

50m ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ - ΠΑΓΚΟΡΑΣΙΔΩΝ Α  (50)

3 ΚΟΝΤΟΥΛΗ ΖΩΗ1999ΠΑΟΠΚ-Α00:36.41

50m ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ - ΠΑΙΔΩΝ  (50)

13 ΒΑΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ1998ΠΑΟΠΑΙΔ00:30.75

50m ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ - ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ Α  (50)

6 ΣΤΑΜΑΤΙΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ1999ΠΑΟΠΠ-Α00:35.16

100m ΕΛΕΥΘΕΡΟ - ΚΟΡΑΣΙΔΩΝ  (50)

2 ΧΑΙΤΙΔΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ1997ΠΑΟΚΡ-Α01:02.68

100m ΕΛΕΥΘΕΡΟ - ΠΑΓΚΟΡΑΣΙΔΩΝ Α  (50)

4 ΚΟΝΤΟΥΛΗ ΖΩΗ1999ΠΑΟΠΚ-Α01:07.58

100m ΕΛΕΥΘΕΡΟ - ΕΦΗΒΩΝ  (50)

8 ΚΟΝΤΟΥΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ1996ΠΑΟΕΦΗΒ00:57.87

100m ΕΛΕΥΘΕΡΟ - ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ Β  (50)

4 ΚΟΤΣΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ2000ΠΑΟΠΠ-Β01:06.60

200m ΜΙΚΤΗ ΑΤΟΜΙΚΗ - ΠΑΜΠΑΙΔΩΝ Α  (50)

1 ΜΑΝΩΛΑΡΑΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ1999ΠΑΟΠΠ-Α02:20.90

400m EΛΕΥΘΕΡΟ - ΠΑΓΚΟΡΑΣΙΔΩΝ Β  (50)

2 ΧΑΤΖΗΔΟΠΑΥΛΑΚΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ2000ΠΑΟΠΚ-Β04:50.63

Τοξοβολία: «Χάλκινος» ο Κουκουζέλης, 4ος ο Δούκας

Ο αθλητής της τοξοβολίας του Παναθηναϊκού, Ανδρέας Κουκουζέλης κατέλαβε την 3η θέση στο Πρωτάθλημα Νέων Α’ αγωνιστικής κατηγορίας, που διεξήχθη στο Μαρκόπουλο με πρωτοβουλία της ΕΦΟΤ.
Ο νεαρός «πράσινος» ανέβηκε στο βάθρο, νικώντας τον επίσης «πράσινο» τοξότη, Σπύρο Δούκα. 

Τα αποτελέσματα για τους πράσινους τοξότες:

3 ΚΟΥΚΟΥΖΕΛΗΣ Ανδρέας, Παναθηναϊκός Α. Ο. 196+237=433 
4 ΔΟΥΚΑΣ Σπυρίδων, Παναθηναϊκός Α. Ο. 133+165=298
 

Δευτέρα 1 Ιουλίου 2013

Δυσκολεύει το μέλλον του Ούκιτς στον Εξάστερο!

 Τελικά ο Ρόκι Λένι Ούκιτς μόνο σίγουρος για την επόμενη σεζόν στους νταμπλούχους Ελλάδος, καθώς θα γίνουν αρκετές αλλαγές στα συμβόλαια των παικτών.
Συγκεκριμένα, ο Ούκιτς ήταν σίγουρος για την επόμενη σεζόν, όμως τώρα τα πράγματα άλλαξαν.
Ο Παναθηναϊκός θα ακολουθήσει και την καινούργια αγωνιστική περίοδο συγκρατημένη οικονομική πολιτική και το συμβόλαιο του Κροάτη γκαρντ (800.000 ευρώ) κρίνεται ως υψηλό με βάση την προσφορά του στην προηγούμενη σεζόν.
Οι «πράσινοι» μπορούν να «σπάσουν» το συμβόλαιο του Ούκιτς για την επόμενη αγωνιστική χρονιά με χαμηλή αποζημίωση και θα το κάνουν, αν βρουν παίκτη που αγωνίζεται στη θέση του Κροάτη και μπορεί να καλύψει επάξια το κενό του με λιγότερα χρήματα.

Batman Fotsis returns!

  Για κάθε φορά που κάτι τον έπαιρνε μακριά, βρισκόταν και κάτι να τον γυρίσει. Ο Αντώνης Φώτσης επιστρέφει για τρίτη φορά στον Παναθηναϊκο!

1. Τα ψιλά γράμματα!
29 Μαΐου 1997. Ήταν η μέρα που οριστικοποιήθηκε η μεταγραφή του Φάνη Χριστοδούλου στον Παναθηναϊκό. Μαζί με εκείνη του Γιώργου Καλαϊτζή, αλλά και την επιστροφή Κώστα Παταβούκα. Το ρεπορτάζ εκείνης της ημέρας από την «Ελευθεροτυπία» έκλεινε κάπως έτσι: «Στη λίστα του Παναθηναϊκού προστέθηκε τελεσίδικα και ο 16άχρονος Aντώνης Φώτσης (2, 03) από τον Hλυσιακό, ένας πλέι μέικερ (ναι, παρά το ύψος του) με μεγάλες προοπτικές, όπως λένε άπαντες οι γνωρίζοντες το ταλέντο του». 

Το μήλο είχε ακολουθήσει τη φυσιολογική του πορεία. Ο Αντώνης Φώτσης γεννήθηκε την 1η Απριλίου του 1981 και το μπάσκετ έμοιαζε φυσιολογική απόρροια των ερεθισμάτων που θα έπαιρνε από το περιβάλλον του. Ο πατέρας του Βαγγέλης, πρώην παίκτης και προπονητής, ήθελε να δει το παιδί του να ακολουθεί τον ίδιο δρόμο, όπως τώρα κάνει όνειρα για τον εγγονό του. Ο Αντώνης ξεκίνησε τον αθλητισμό από το κολυμβητήριο των Ιλισίων, προπονούμενος κυρίως στις αποστάσεις σπριντ των 50 και 100 μέτρων. Σύντομα, άλλαξε πορεία προς το μπάσκετ, παρά το γεγονός ότι του άρεσε και παίζει μέχρι και τώρα πινγκ-πονγκ. 

2. Το γέννημα του ονείρου!
11 Απριλίου 1996. Ο μύθος λέει πως ο 15χρονος Αντώνης παρακολουθούσε το παιχνίδι με τον πατέρα του. Παίκτης των τμημάτων υποδομής του Ηλυσιακού, είχε ξεκινήσει το πάθος του για το μπάσκετ να ξεπερνάει τα όρια του χόμπι και του αθλητισμού. Είχε αρχίσει να γίνεται πρωταθλητισμός. «Μπαμπά, να το θυμάσαι καλά αυτό που θα σου πω. Μια μέρα θα σε κάνω και εγώ υπερήφανο. Δεν ξέρω αν θα συμβεί αυτό σε κάποιο φάιναλ φορ, αλλά είμαι σίγουρος ότι όλοι θα μιλούν για μένα», φημολογείται ότι είπε στον πατέρα του και δεν θα σταματούσε αν δεν τον κατάφερνε. 

Ο Αντώνης δούλεψε για να φτάσει στον Παναθηναϊκό, την ομάδα που υποστήριζε από μικρό παιδί. «Πάντα ήμουν οπαδός, αλλά ποτέ δεν ήμουν τρελαμένος», δήλωσε κάποτε από τη μακρινή Μόσχα και θα επιβεβαίωνε την αγάπη του εμπράκτως. Ο Φώτσης δεν άφησε κανένα καλοκαίρι στην καριέρα του να περάσει ανεκμετάλλευτο, ταξίδεψε πριν καλά-καλά κλείσει τα 18 του χρόνια στην Αμερική και κατάφερε από το 1998 να βρίσκεται σημειωμένος στα μπλοκάκια των ομάδων του ΝΒΑ. Εξάλλου, ήταν και το όνειρό του. «Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ, είχα ένα στόχο. Να παίξω στο ΝΒΑ και να αγωνιστώ κόντρα στους καλύτερους, ώστε να γίνω κι εγώ καλύτερος».

3. Ξεκινάει το ταξίδι…
25 Οκτωβρίου 1997. Πάντα έβρισκε έναν ξεχωριστό τρόπο να τιμωρεί και παράλληλα να τα βρίσκει με τον εαυτό του. Άλλοτε, μπορεί να τον έβλεπες στο ανοικτό γήπεδο των Ιλισίων να κάνει σουτ και να μην πιστεύεις στα μάτια σου κι άλλοτε κλειδωνόταν σε ένα δωμάτιο κι έβλεπε επίμονα ένα χαμένο παιχνίδι. Την επόμενη κιόλας μέρα, γεγονός πολύ ψυχοφθόρο για οποιονδήποτε αθλητή, πόσω μάλλον ηττημένο. Ίσως αυτό να ήταν το μυστικό που από την ημέρα που ξεκίνησε, ουδέποτε σταμάτησε. Να δουλεύει, να παίζει, να μαθαίνει, να βελτιώνεται… Το ντεμπούτο για τον Αντώνη Φώτση ήρθε σε ηλικία 16 ετών και έξι μηνών. 

Ο Λευτέρης Σούμποτιτς τον χρησιμοποίησε στον αγώνα του Παναθηναϊκού με τη Δάφνη, μόλις στην 5η αγωνιστική της σεζόν 1997-98. Ο Έλληνας γκαρντ έπαιξε 5.21 λεπτά και πέτυχε ένα καλάθι, ενώ είχε και μια ακόμα άστοχη προσπάθεια. Περίπου 40 ημέρες αργότερα ήρθε η ώρα για το… ξεψάρωμα, όταν απέναντι στην Λάρισα θα πετύχει εννέα πόντους με 3/4 τρίποντα και ψέμα στο ψέμα θα έχει κλείσει τη χρονιά με κάτι λιγότερο από δέκα συμμετοχές. 

Στην επόμενη σεζόν, ο ρόλος του δεν θα είναι αναβαθμισμένος, ωστόσο ο χρόνος του περισσότερος και οι παρουσίες του συχνότερες. Κορυφαία όλων η εμφάνιση στις 23 Δεκεμβρίου του 1998 απέναντι στη Νήαρ Ηστ, όταν σε 24 λεπτά πέτυχε 17 πόντους και πήρε πέντε ριμπάουντ. «Είναι πολύ μεγάλο ταλέντο και κεφάλαιο για την ομάδα μας. Θα σας κάνω όμως μία προσωπική αποκάλυψη. Μετά τις εμφανίσεις του με την Μικτή Κόσμου Εφήβων βρισκόμουν σε διαρκή επικοινωνία με ευρωπαίους συναδέλφους ώστε να του βρούμε μία ομάδα για να παίξει και πάρει τις εμπειρίες που του λείπουν. Τώρα όμως σας διαβεβαιώνω ότι ο Αντώνης θα μείνει στην ομάδα και θα πάρει τις ευκαιρίες που του αξίζουν. Δεν ξέρω αν θα παίξει πολύ χρόνο, αλλά τώρα πια όλα εξαρτώνται από αυτόν», θα πει ο Λευτέρης Σούμποτιτς μετά το τέλος εκείνου του αγώνα.

4. Το τραγούδι του… πατέρα!
20 Απριλίου 2000. Είχε αποκτήσει όλα εκείνα που μπορούσε ένας 18χρονος να κάνει σχεδόν ένα χρόνο πριν. Έβγαλε δίπλωμα οδήγησης, επιτρεπόταν να πιει αλκοόλ, απέκτησε το δικαίωμα υπογραφής, την υποχρέωση να κάνει φορολογική δήλωση και είπε να γιορτάσει με την κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού. Όχι άσχημα για ένα παιδί που τέσσερα χρόνια πριν απλώς ονειρευόταν και από τον καναπέ μοιραζόταν το όνειρό του με τον μπαμπά του. 

Σε ένα φάιναλ φορ όπου κεντρικό (και αργότερα λόγω της περιπέτειάς του τραγικό) πρόσωπο ήταν ο Οντέτ Κάτας και το περίφημο «τραγούδι της μάνας» που του αφιέρωναν οι Ισραηλινοί, ο Αντώνης Φώτσης είχε κρατήσει ένα για τον πατέρα του. Ο Έλληνας φόργουορντ ήταν το κλειδί στα χέρια του Ζέλικο Ομπράντοβιτς (9 πόντοι, 5 ριμπάουντ σε δέκα λεπτά), ο οποίος μετά το τέλος του αγώνα δε δίσταζε να δηλώσει: «Ο Φώτσης είναι το μεγαλύτερο ταλέντο του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Περιμένω τα επόμενα χρόνια να κάνει φοβερά πράγματα και να παίξει εκπληκτικό μπάσκετ». Ο Σέρβος τεχνικός είχε φροντίσει να τον προετοιμάσει για ένα τέτοιο ματς, αφού πλέον ο 19χρονος φόργουορντ είχε θέση βασικού και σπουδαίο ρόλο στον Παναθηναϊκό. 

5. Το αμερικάνικο όνειρο!
28 Ιουνίου 2001 (ξημερώματα). Σε ένα μικρό μαγαζί που είχε δορυφορική τηλεόραση, ήταν μαζεμένη όλη η οικογένεια. Άλλες εποχές τότε, μικρότερη χρήση του internet ακόμα και για τον μετέπειτα «γκατζετάκια» Αντώνη Φώτση και μεγαλύτερη δυσκολία για ένα υπερατλαντικό ταξίδι. Ο 20χρονος Έλληνας άσος είχε δηλώσει συμμετοχή στο ντραφτ και περίμενε στα ξημερώματα εκείνης της Πέμπτης να ακούσει ένα καλό νέο. Τελειώνοντας ο πρώτος γύρος, το πρόσωπό του σκλήρυνε και στην όψη του δημιουργήθηκε το αίσθημα της απογοήτευσης. Σε αυτή την ηλικία εύκολα ενθουσιάζεσαι και ακόμα πιο εύκολα απογοητεύεσαι. Έχει, όμως, κι ένα άλλο στοιχείο: Το πείσμα για να τα καταφέρεις!

Ο Αντώνης Φώτσης θα επιλεχτεί εντέλει στο νούμερο 48 του ντραφτ από τους Μέμφις Γκρίζλις, ωστόσο δεν θα παρατήσει το μεγαλύτερό του όνειρο. «Στεναχωρήθηκε ο Αντώνης. Δεν περίμενε να πέσει τόσο χαμηλά. ήταν απρόσμενο, αλλά πρέπει να συνεχίσει την πορεία του. Στόχος του είναι να παίξει φέτος στο ΝΒΑ και θα το κυνηγήσει με όλες του τις δυνάμεις», θα πει ο πατέρας του την ίδια μέρα, ενώ ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς τον συμβούλευε να μην βιαστεί. 

Η απόφαση άνηκε στον ίδιο και την ανακοίνωση μια μέρα μετά σε συνέντευξη Τύπου. «Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να πέσω τόσο χαμηλά, αλλά το γεγονός αυτό δεν με πτόησε καθόλου. Είμαι έτοιμος να πάω να τους αποδείξω ότι κακώς έκαναν που δεν με επέλεξαν πιο ψηλά και πολύ περισσότερο κακό έκαναν που στις πρώτες επιλογές τους στο ντραφτ πήραν παίκτες που παίζουν στην ίδια θέση με εμένα».

6. The Greek way!
9 Νοεμβρίου 2001. Ο Αντώνης Φώτσης γινόταν για πρώτη φορά θέμα! Έβλεπε απέναντι του δημοσιογράφους για πρώτη φορά στα αποδυτήρια στο Μέμφις. Μια ιστοσελίδα αφιερωμένη στους Έλληνες θα έγραφε πως «αυτός ο νεαρός παίκτης ήταν εξίσου αποφασισμένος με τόσους άλλους Έλληνες ομογενείς που θα έκαναν «ό,τι χρειαζόταν» για να τα καταφέρουν». Στο καθόλα σημαδιακό – αφού τον ακολουθεί σε όλη του την καριέρα – «9», θα ερχόταν για τον Φώτση η πρώτη συμμετοχή στο μαγικό κόσμο του ΝΒΑ. «Στην αρχή ένιωθα λίγο σα να ονειρευόμουν, ήταν εκπληκτικό το συναίσθημα. Ειδικότερα, επειδή έπαιξα κόντρα στους Λέικερς. Ήξερα, όμως, όταν ήρθα το καλοκαίρι πως θα ζούσα τέτοιες στιγμές». 

Ο Αντώνης Φώτσης είχε καταφέρει να πείσει τους Γκρίζλις. Πήγε, δοκιμάστηκε, προπονήθηκε, έπαιξε στα camp και στο φινάλε κέρδισε ένα διετές συμβόλαιο (1+1) έναντι περίπου 130 εκ. δραχμών. Στο Μέμφις όλοι εξήραν το μακρινό του σουτ, τις αθλητικές του ικανότητες και θα παραδέχονταν πως ήταν λάθος η επιλογή του τόσο χαμηλά στα ντραφτ. Μαζί του, στην άλλη άκρη του κόσμου θα ταξίδευαν οι γονείς του και η κοπέλα του, ώστε να νιώσει όσο το δυνατόν πιο άνετα και να συγκεντρωθεί στον στόχο του. Το όνειρο είχε εκπληρωθεί. Ο Φώτσης έγινε ο πρώτος Έλληνας παίκτης που έπαιξε στο ΝΒΑ, έστω κι αν μετά από μια σεζόν θα αποφάσιζε να επιστρέψει στην Ευρώπη. Έστω κι αν πρόσφατα συμπεριλήφθηκε στη δεκάδα (στο νούμερο πέντε) των παικτών που ξέχασαν πιο εύκολα στο Μέμφις.  

7. No place like home!
22 Αυγούστου 2002. Έμαθε αρκετά καλά την αμερικάνικη διάλεκτο, ώστε να γνωρίζει πως λένε εκεί το «σπίτι μου, σπιτάκι μου». «Η ιστορία με τον Παναθηναϊκό είναι παλιά, αλλά λόγω των υποχρεώσεων που είχα με την Εθνική έμεινε για κάποιο καιρό στάσιμη. Το σημαντικό είναι και οι δύο πλευρές να μείνουν ευχαριστημένες. Εφόσον και οι δύο θέλουμε να συνεργαστούμε, τότε αυτό θα γίνει». Μετά από την εκπλήρωση του ονείρου, ο Αντώνης Φώτσης άλλαξε προτεραιότητες. Ήθελε να παίζει μπάσκετ και ήξερε το κατάλληλο μέρος για να το κάνει. Επέστρεψε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο είχε συμβόλαιο και όπως το είχε προαναγγείλει ο Θανάσης Γιαννακόπουλος από τον Ιούλιο εκείνου του χρόνου. 

«Δεν πρόκειται για μεταγραφή. Ο παίκτης είναι δικός μας», είχε πει ο μεγαλομέτοχος του τριφυλλιού. Το σώμα του Αντώνη Φώτση ήταν στο ΟΑΚΑ, ωστόσο οι φιλοδοξίες του παρέμεναν. «Όταν θα τελειώσει η σεζόν θα δω τι θα κάνω. Θέλω να πάω πίσω στο ΝΒΑ, αλλά δεν ξέρω ακόμα αν θα είναι την επόμενη χρονιά ή σε δύο. Την πρώτη φορά που πήγα δεν είχα πολύ χρόνο. Ελπίζω όταν γυρίσω, ο νέος μου προπονητής να μου δώσει περισσότερο».  

Ο Φώτσης θα έχει μέσο όρο πόντων κοντά στους 14,5 στην ευρωλίγκα και σχεδόν 5,5 ριμπάουντ ανά αγώνα, ωστόσο ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να φτάσει στο φάιναλ φορ. Κατέκτησε το ελληνικό πρωτάθλημα με τον Έλληνα γκαρντ να είναι δεύτερος σκόρερ της σεζόν, πίσω από τον Ιμπραήμ Κουτλουάι και πρώτος στα ριμπάουντ. Εκείνο που δεν μπορεί να προσμετρηθεί σε στατιστικά και νούμερα, ήρθε στον πέμπτο τελικό απέναντι στην ΑΕΚ. Όταν στα Άνω Λιόσια ο Τζο Κρίσπιν με το σκορ στο 80-81 έκανε την τελευταία προσπάθεια για να κερδίσει η Ένωση το παιχνίδι και το πρωτάθλημα, όμως ο Φώτσης δεν επέτρεψε ποτέ να δούμε αν ο Αμερικανός είχε σημαδέψει σωστά!

8. Ο… Φιλέας Φώτσης!
15 Ιουλίου 2003. Περίπου είκοσι μέρες μετά την τάπα που έκρινε τον τίτλο, ο Αντώνης Φώτσης θα έπαιρνε εκ νέου το δρόμο της ξενιτιάς. Αυτή τη φορά δεν ήταν κίνητρο η πρόκληση του ΝΒΑ, αλλά η αλλαγή περιβάλλοντος. «Ήθελα να αλλάξω τη ζωή μου, να κάνω κάτι διαφορετικό. Ήθελα να φύγω από την Ελλάδα», θα εξηγούσε καιρό μετά την απόφασή του να μετακομίσει στη Ρεάλ Μαδρίτης, σε ισπανική εφημερίδα. Οι δρόμοι του με τον Παναθηναϊκό χώρισαν φιλικά. Οι πράσινοι τού πρότειναν συμβόλαιο με μείωση αποδοχών, ο Έλληνας φόργουορντ δεν ήθελε και στα 22 του χρόνια αποδέχτηκε την πρόταση της «βασίλισσας» για τριετές συμβόλαιο έναντι 600 χιλ. ευρώ ετησίως. 

Με τη Ρεάλ κατέκτησε το πρωτάθλημα Ισπανίας το 2005 και έφτασε στον τελικό του Uleb Cup το 2004, ωστόσο η πορεία του σημαδεύτηκε από τις… περίεργες σχέσεις με τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς. Ο Σέρβος τεχνικός τον κατηγόρησε στη διάρκεια της συνεργασίας τους (σ.σ. 2004-05) πως «κοιμάται σε όλη τη διάρκεια της σεζόν» και τον άφησε στον πάγκο για συνεχόμενα παιχνίδια. Η συνεργασία τους δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί και το καλοκαίρι του 2005 ο Αντώνης Φώτσης μετακόμισε βορειότερα. 

Στη Μόσχα, όλα τα προβλήματα προσαρμογής που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας… νότιος ήταν λυμένα. Ο Φώτσης θα έβρισκε τον κολλητό του, Λάζαρο Παπαδόπουλο, τον… αντίπαλό του Ντούσαν Ίβκοβιτς και μαζί θα οδηγούσαν την Ντιναμό στην κατάκτηση του Eurocup το 2006. Το συμβόλαιο για 1+1 χρόνια που είχε υπογράψει ο Έλληνας φόργουορντ το καλοκαίρι του 2005 θα έπαιρνε επέκταση για δύο ακόμα χρόνια την 1η Ιουνίου του 2007 και οι απολαβές του θα εκτοξεύονταν στο αστρονομικό 3,5 εκ. ευρώ ετησίως!!! Λίγο καιρό πριν τις υπογραφές είχε γράψει ιστορία με ένα απίστευτο ρεκόρ στο γήπεδο, τα 24 ριμπάουντ που «κατέβασε» απέναντι στην Μπενετόν Τρεβίζο. 

9. Σπίτι μου, σπιτάκι μου…
24 Ιουνίου 2008. Ίσως να μην αναρωτήθηκε ποτέ πως είναι στα ρώσικα η ελληνική έκφραση, αλλά θα την έκανε και πάλι πράξη. «Η ΚΑΕ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ανακοινώνει την υπογραφή συμφωνίας με τον Αντώνη Φώτση για την επόμενη τριετία». Ο Έλληνας φόργουορντ είχε μείνει ελεύθερος από την Ντιναμό και δεν χρειαζόταν να σκεφτεί πολύ ποια θα ήταν ο επόμενος σταθμός της καριέρας του. «Επιστρέφω στην ομάδα μου, αυτό είναι όλο», θα δηλώσει με την παιδική ειλικρίνεια που χαρακτηρίζει σχεδόν όλες τις απαντήσεις του.

Νωρίτερα τον ίδιο μήνα, θα έχει απορρίψει τον Ολυμπιακό με το σκεπτικό πως «θα ήταν πολύ μεγάλη αλλαγή και είναι πολύ δύσκολο για μένα. Δεν θα μου άρεσε τόσο». Εκείνο το μεσημέρι της Τρίτης που ανακοινώθηκε η δεύτερη επιστροφή του στον Παναθηναϊκό, θα ακολουθούσαν πολλές ακόμα ημερομηνίες. 3 Μαΐου 2009 για το δεύτερο ευρωπαϊκό του, 8 Μαΐου 2011 για το τρίτο του, 26 Μαΐου 2011 για το τρίποντο που έκρινε τον τελικό και χάρισε στο τριφύλλι ακόμα ένα πρωτάθλημα. 
Κυρίως, όμως, θα ερχόταν εκείνη η ημερομηνία πριν δύο χρόνια. 1 Ιουλίου του 2011 και ο Αντώνης Φώτσης επέλεγε να αποχωρήσει από τον Παναθηναϊκό και να πάει στην Αρμάνι Μιλάνου, η οποία που πρόσφερε περίπου 1,5  εκ. ευρώ ετησίως. «Ήθελα να μείνω αλλά δεν είμαι πικραμένος. Είχαμε κάποιες συνομιλίες με την ομάδα και μου είπαν κάποια πράγματα. Έτσι σκέφτηκα καλά και αποφάσισα να πάω στην Αρμάνι, γιατί πίστεψα ότι ήταν η καλύτερη επιλογή που είχα», θα έλεγε περίπου δύο μήνες μετά, ωστόσο τα όνειρα που έκανε για την πορεία του στο ιταλικό πρωτάθλημα δεν έγιναν πραγματικότητα. Η Αρμάνι αποδείχθηκε φούσκα και ο Αντώνης – που ενδιάμεσα επισκέφτηκε το Ολυμπιακό Στάδιο ως αντίπαλος και αποθεώθηκε – εδώ και καιρό ετοιμαζόταν για την επιστροφή που κλείνει την τριλογία. Επέλεξε να το κάνει σε μια σημαδιακή ημερομηνία. 1/7/2013... Δύο χρόνια μετά.