Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2013

Stefan Lasme:«Είδα τον θάνατο με τα μάτια μου»

Πέρασαν επτά εβδομάδες από τότε που είδα μπροστά μου αυτή τη φωτογραφία... Τίναζα, μάλλον μηχανικά, το δάχτυλό μου πάνω στην οθόνη του κινητού μου, ασελγώντας στην αξία του ελεύθερου καλοκαιρινού χρόνου μου.


Το γαϊτανάκι των επισκέψεων από το ένα κοινωνικό δίκτυο στο άλλο έπαψε προ πολλού να είναι πια παιχνίδι, αλλά είχε μετατραπεί σε μία εξουσιαστική (πάνω μου) αδυναμία, μία κακή συνήθεια που όσο την τροφοδοτείς τόσο εντονότερα σύνδρομα στέρησης προκαλεί. Μέχρι που στο ασυνείδητο scrolling στις φωτογραφίες του instagram, ο αντίχειρας ασυναίσθητα κινήθηκε σαν τον οδηγό που αναζητά ξαφνικά να βρει το φρένο... Η κίνηση της οθόνης βίαια.

Λίγα εκατοστά πιο πάνω, λίγα εκατοστά πιο κάτω και το βλέμμα επικεντρώθηκε στην εξής φράση: «Went back to the soil... where the dream started» ήταν η λεζάντα σε μία από τις πιο σπάνιες αυτοβιογραφικές φωτογραφίες που έχω αντικρίσει. Δίπλα στη λεζάντα ένα προσωπάκι (emoticon) από τα κίτρινα μάγουλα του οποίου κυλούσε ένα δάκρυ.

Αυτό, το ίδιο δάκρυ, που κύλησε στο πρόσωπό του επτά εβδομάδες μετά, όταν η αγαπημένη μου φωτογραφία έπαιρνε σάρκα και οστά, οι λεπτομέρειές της ζωντάνευαν όταν ο ίδιος ο πρωταγωνιστής, ο Στεφάν Λάσμε, αφηγούνταν το ταξίδι στις (και από τις) ρίζες του (προς το σήμερα), στο λόμπι του ξενοδοχείου «Theartemis» του Ρεθύμνου.

Ενα ενσταντανέ, ένα παγωμένο βάδισμα που στο μυαλό μου διέσχιζε μία ολόκληρη ζωή, μία φωτογραφία που ένιωσα να ξετυλίγει μπροστά μου εκείνο το καλοκαιρινό σούρουπο, ένα μπουρδουκλωμένο κουβάρι εικόνων, ερωτημάτων, αποριών, τις οποίες ήθελα να απαντήσω.
«Είδα τον θάνατο με τα μάτια μου» (pics)
Οσο την περιεργαζόμουν, σαν φιλμ από ταινία προσεχώς, ταξίδεψα σε έναν φανταστικό κόσμο, δημιουργώντας ένα αυθαίρετο σπονδυλωτό σενάριο, που στο πρώτο μέρος του κατέληγε σε αυτό το ανοιχτό γηπεδάκι απ' όπου ξεκίνησαν όλα. Στο δεύτερο μέρος του, το σενάριό μου είχε ως αφετηρία το ερημωμένο γκαμπονέζικο playground με ρότα τη σημερινή καταξίωση. Εκείνες τις ημέρες ξαναδιάβασα το διαχρονικό αριστούργημα της Κάρεν Μπλίξεν «Πέρα από την Αφρική».
Στο Ρέθυμνο, ακούγοντας τη μοναδικά συγκλονιστική αυτοβιογράφηση του Στεφάν Λάσμε, συχνά πυκνά ερχόταν στη θύμησή μου μία κουβέντα... «Από όλες τις ηπείρους, η Αφρική θα σου μάθει ότι ο Θεός και ο Διάβολος είναι ένα, το συναιώνιο μεγαλείο. Οχι δύο αυθύπαρκτοι, αλλά ένας αυθύπαρκτος Θεός».
Το δάκρυ που κύλησε στο πρόσωπό του, ανατρέχοντας στο παρελθόν, μου το επιβεβαίωσε. Ακόμα και τα... σπάνια τέρατα (Gabon Beast άλλωστε είναι το αγαπημένο του nick) λυγίζουν. Ακόμα κι αυτοί που νίκησαν το πατρικό βασανιστήριο (κυριολεκτικά), ακόμα κι αυτοί, όπως ο Στεφάν, που διεκδικώντας το όνειρό τους και την αγάπη τους για το μπάσκετ υπέμειναν ακόμα και την ασθένεια της μαλάριας.
«Είδα τον θάνατο με τα μάτια μου» (pics)
Η δυσάρεστη πρώτη γνωριμία με το μπάσκετ
Η διήγηση του Στεφάν Λάσμε έχει βρει τον δικό της ρυθμό. «Η οικογένειά μου είχε 5 παιδιά. Οταν η μητέρα μου παντρεύτηκε ξανά, ο πατέρας μου, ο πατριός μου, δηλαδή, είχε άλλα πέντε παιδιά. Κι έτσι χρειάστηκε να μείνουμε 12 άνθρωποι σε ένα σπίτι. Ηταν δύσκολο. Μέχρι που έφυγαν οι τρεις αδελφές μου να σπουδάσουν και μείναμε επτά παιδιά. Η οικονομία της Γκαμπόν στηρίζεται στο πετρέλαιο. Υπάρχουν χρήματα, αλλά παραμένουν στα χέρια των λιγοστών. Καταλαβαίνεις...».
«Τρώγαμε ρίζες κασάβα»
«Είδα τον θάνατο με τα μάτια μου» (pics)
«Εμείς είχαμε πολλά σκαμπανεβάσματα. Θυμάμαι στο λύκειο υπήρξαν τρεις μήνες που δεν τρώγαμε τίποτα. Μόνο το χορταρικό που είναι το σήμα κατατεθέν της Γκαμπόν. Η κασάβα. Οι άνθρωποι τρώνε τις ρίζες του. Ξέρεις κάτι, όταν επί τρεις μήνες τρως κασάβα πρωί μεσημέρι, βράδυ, σημαίνει ότι πεινάς πραγματικά. Οτι έχεις πρόβλημα. Αλλά δεν είχαμε να φάμε τίποτα άλλο. Εμείς, κάποιες φορές ήμασταν καλά και κάποιες άλλες άσχημα. Ανάλογα με τις περιόδους.
Στην Γκαμπόν όμως, όταν είσαι στα κάτω σου, φίλε μου, είσαι πραγματικά κάτω! Οπως όλα τα παιδιά του σχολείου ξεκίνησα να παίζω ποδόσφαιρο, αλλά πήρα πολύ γρήγορα μπόι και το εγκατέλειψα. Μία μέρα, ένας φίλος μου, είπε ότι με είχε δει στο δρόμο κάποιος κύριος Μάξουελ, που ήταν προπονητής μπάσκετ. Ηθελε να με συναντήσει. Ημουν ήδη 14-15 ετών».
Τον διέκοψα... «Α, ξεκίνησες αρκετά μεγάλος λοιπόν το μπάσκετ...». Με κοίταξε με νοσταλγία: «Μακάρι να το είχα αρχίσει νωρίτερα».

«Ασε, δεν είναι για σένα αυτό»
«Είδα τον θάνατο με τα μάτια μου» (pics)
Συνέχισε: «Μέχρι τότε δεν είχα ακουμπήσει ποτέ την μπάλα του μπάσκετ. Εκτός από μία φορά. Οταν ήμουν, αν θυμάμαι καλά, 8 ετών. Σε εκείνο το γηπεδάκι που είδες στη φωτογραφία, μία από τις αδελφές μου έκανε προπόνηση βόλεϊ. Μία μέρα την ακολούθησα κι όσο εκείνη έκανε προπόνηση, είδα μία μπάλα του μπάσκετ και την πήρα στα χέρια μου. Επαιζα επί δύο ώρες. Ξέρεις, πότε κατάφερα να βάλω καλάθι. Λίγο πριν φύγουμε για το σπίτι... »άσε δεν είναι για σένα αυτό« είπα στον εαυτό μου». Αυτή τη στιγμή δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Σε αυτό το γηπεδάκι, που λες, έκανα κι εγώ τις πρώτες προπονήσεις μου. Αλλά και το πρώτο κάρφωμα«. Η περιέργειά μου ήταν μεγάλη...
«Στην πρώτη προπόνηση;« τον ρώτησα. »Αστειεύεσαι; Οχι βέβαια. Μου πήρε καιρό. Ξέρεις γιατί; Διότι αν θα το επιχειρούσα, ήθελα να ήμουν σίγουρος ότι θα πετύχω και ότι δεν θα γίνω ρεζίλι στα υπόλοιπα παιδιά. Και τα κατάφερα».
Και κάπως έτσι ξεκινήσαμε...
«Υπάρχει κανείς που να ασχολείται με την Αφρική;»
«Είδα τον θάνατο με τα μάτια μου» (pics)
Τον προσέγγισα με τη βοήθεια του υπεύθυνου επικοινωνίας του Παναθηναϊκού στο αεροδρόμιο του Ρεθύμνου... «Θα ήθελα να μου μιλήσει για εκείνα τα χρόνια» του είπα. «Ξέχνα το μπάσκετ, τα τρόπαια και τα καρφώματα. Μόνο για εκείνες τις ημέρες, το γηπεδάκι, το σπίτι σου στην Γκαμπόν». Ο Στεφάν Λάσμε είναι ο πιο εξωστρεφής άνθρωπος με τους φίλους του: «Μου αρέσει να τους κάνω να γελάνε». Με τους άγνωστους είναι εσωστρεφής.
«Για πες μου, υπάρχει κανείς που να ασχολείται με την Αφρική;» με ρώτησε. «Είναι ώρα» του απάντησα. Το επόμενο πρωινό καθόταν απέναντί μου. Η διήγηση άρχιζε. «Η οικογένειά μου δεν ήταν πλούσια, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι και οι δύο γονείς μου εργάζονταν. Η μητέρα μου είχε την οικονομική διαχείριση προμηθειών σε ένα νοσοκομείο, ενώ ο πατέρας μου, ο πατριός μου δηλαδή, απασχολούνταν στη μοναδική πετρελαϊκή εταιρεία της χώρας. Ζούσαμε στο Πορτ Τζεντίλ (Port Gentil) της Γκαμπόν» είπε...
H πρώτη απόδραση...
«Ρώτα με, πρέπει επιτέλους να μιλήσω...»
Η αναφορά στη λέξη πατέρας γινόταν συνεχώς με τη διόρθωση πατριός. Επιμονή, αν όχι εμμονή.
«Είδα τον θάνατο με τα μάτια μου» (pics)
- «Πότε έχασες τον φυσικό πατέρα σου;» ρώτησα με... διακριτικό θράσος.
- «Ε... Πρέπει να ήμουν 3-4 ετών».
Αρπαξε το i pad. Αμέσως. Να ασχοληθεί με κάτι. Να ξεχαστεί. Δεν τα κατάφερε. Προσπάθησε να ψελλίσει μερικές λέξεις. Η φωνή του ακουγόταν σπασμένη, αλλά δεν είχα καταλάβει. Ηθελε να νικήσει τον εαυτό του. Ηττήθηκε. Γύρισε το κεφάλι του στην αντίθετη πλευρά από τη δική μου. Εβαλε τον αντίχειρα και τον δείκτη στα μάτια του, αυθόρμητα, όπως κάνουμε για σταματήσουμε μία νωπή πληγή να αιμορραγεί. Εβγαλε μία κραυγή απόγνωσης. Οχι δυνατή, κάθε άλλο. Συναισθηματική. Μάζεψε τα πράγματά του και αποχώρησε με αργό βήμα προς το σκοτάδι. Εκεί όπου τον έβλεπε μόνο ο Θεός. Φορώντας τα γυαλιά ηλίου.
Η νίκη επί της ελονοσίας
«Είδα τον θάνατο με τα μάτια μου» (pics)
Το κουβάρι ξετυλιγόταν, αργά, αλλά με τεράστιο ενδιαφέρον... «Και ξεκίνησες να παίζεις μπάσκετ λοιπόν... Είχες προβλήματα από το σπίτι σου;». Δεν έχω ιδέα για ποιον λόγο τον ρώτησα. Η απάντησή του ήταν καταιγιστική σε συναίσθημα και ανατριχίλα. Με κοιτάει στα μάτια. «Δεν έχεις ιδέα πόσα προβλήματα είχα» απάντησε. Δεν τον διέκοψα. «Ο πατέρας μου, ο πατριός μου, σιχαινόταν το μπάσκετ. Πίστευε ότι σχολείο και αθλητισμός δεν πάνε μαζί».
- «Και...;».
- «Συνέχισα να πηγαίνω προπόνηση».
- «Χωρίς να το ξέρει ο πατέρας σου;».
- «Οχι. Οταν το καταλάβαινε όμως... Μάντεψε».
- «Τι έκανε;».
«Είδα τον θάνατο με τα μάτια μου» (pics)
- «Με άφηνε να κοιμάμαι έξω από το σπίτι. Εχω κοιμηθεί έξω από το σπίτι μέχρι τρεις συνεχόμενες ημέρες. Φίλε, το πρόβλημα δεν είναι να κοιμάσαι έξω. Το πρόβλημα στην Αφρική είναι ότι έχει κουνούπια. Μεγάλα κουνούπια. Πέντε φορές προσβλήθηκα από ελονοσία εξαιτίας αυτής της επιμονής του. Και της δικής μου. Για ένα διάστημα νοσηλεύτηκα πολλές μέρες με πολύ σημαντικό πρόβλημα εξαιτίας της μαλάριας (ελονοσίας)».
- «Κινδύνεψες;»
- «Στην Γκαμπόν κάθε χρόνο πεθαίνουν περισσότεροι άνθρωποι από μαλάρια παρά από AIDS. Ο θάνατος καιροφυλακτούσε παντού κάθε φορά που κοιμόμουν έξω. Επέζησα γιατί ήμουν τυχερός. Επειδή η μητέρα μου δούλευε στο νοσκομείο».
- «Επέμεινε και μετά από αυτό;».
- «Δεν σταμάτησε ποτέ. Αν ήθελα να πηγαίνω προπόνηση, ήξερα ότι το βράδυ θα κοιμόμουν έξω από το σπίτι».
Ο Στεφάν Λάσμε είναι πλέον μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της Γκαμπόν κι έγινε ο πρώτος παίκτης από τη χώρα του που έπαιξε στο ΝΒΑ. Η ιστορία του είναι πια γνωστή σε όλη τη χώρα. Από την προηγούμενη Παρασκευή ο Λάσμε είναι το κεντρικό πρόσωπο στην εκστρατεία που κάνει το υπουργείο Υγείας της Γκαμπόν κατά της μαλάριας, που αφανίζει περίπου 1 εκατ. ανθρώπους ετησίως. Ο ίδιος ήταν τυχερός! Πολύ τυχερός!

Η οργή για τον πατέρα που τον εγκατέλειψε: «Δεν είσαι άνθρωπος; Δεν νιώθεις;» 
Ομολογώ ότι δεν το περίμενα. Ακόμα κι εγώ προσπαθούσα να συνέλθω από την εικόνα που είχα αντικρίσει. Πέρασαν δέκα λεπτά. Ο ήχος των παπουτσιών του ακούστηκε. Ετρεξα προς το μέρος του. «Συγγνώμη αν σε έφερα σε δύσκολη θέση» του είπα. «Οχι, όχι... Σε παρακαλώ, Ρώτα με ό,τι θες. Ο,τι θες»... Κάθισε στον καναπέ. Προσπάθησε να συνεχίσει τη διήγησή του. Αδύνατον!

Σηκώθηκε ξανά βγάζοντας μία από ακόμα πιο αισθαντική και συγκινητική κραυγή. Επέστρεψε πάλι όμως. «Ο πατέρας μου εγκατέλειψε τη μάνα μου όταν ήμουν πολύ μικρός. Μέχρι πριν από δύο χρόνια δεν το είχα συζητήσει με τη μάνα μου. Από τη στιγμή που μου εξήγησε νιώθω ακόμα μεγαλύτερη οργή για αυτόν.

Πως γίνεται να είσαι πατέρας, να έχεις παιδιά, η σύζυγός σου να είναι έγκυος και να δραπετεύεις από το σπίτι; Πώς γίνεται; Δεν είσαι άνθρωπος; Δεν νιώθεις; Εδώ και κάποιο καιρό κάνει προσπάθεια να χτίσει γέφυρες μαζί μου, αλλά δεν με απασχολεί καθόλου πια. Εγώ τον είδα, τον πρόλαβα. Ο αδελφός μου όμως, που γεννήθηκε λίγες ημέρες μετά, τι ξέρει; Τι θα του έλεγα όταν μεγάλωνε; Πού είχε πάει ο πατέρας του, τον οποίον δεν είχε δει ποτέ;». Για να προσθέσει: «Ολα αυτά τα χρόνια δεν είχα μιλήσει σε κανέναν γι' αυτό. Απέφευγα. Αλλά μάλλον είχα ανάγκη να μιλήσω, να το βγάλω από πάνω μου. Ούτε με τη γυναίκα μου δεν το έχω συζητήσει καλά καλά».

Το ταξίδι στην Αμερική
«Μία ημέρα μου είπε ο πατριός μου ότι αν του εξηγήσει κάποιος τη χρησιμότητα της ενασχόλησής μου με το μπάσκετ, μπορεί και να άλλαζε γνώμη. Την επόμενη μέρα ο προπονητής μου πήγε στο σπίτι. Τον πέταξε έξω με τις κλωτσιές. Εγώ συνέχισα όμως. Και στο τέλος της σεζόν κατακτήσαμε το πρωτάθλημα εφήβων, με εμένα να παίρνω όλους τους προσωπικούς τίτλους.

Δεν συγκινήθηκε καθόλου. Το καλοκαίρι με κάλεσαν στην εθνική ομάδα, αλλά στην περίοδο προετοιμασίας μας έστειλε για διακοπές, μακριά, πολύ μακριά από το σπίτι (γελάει). Πήρα το λεωφορείο και γύρισα. Μέσα σε ένα βράδυ η συμπεριφορά του άλλαξε. Πολύ αργότερα έμαθα ότι ένας υπουργός είχε τηλεφωνήσει στον πρόεδρο της εταιρείας που εργαζόταν ο πατέρας μου.

Μετά την εμφάνισή μου με τους έφηβους γεννήθηκε το αμερικάνικο όνειρο. Με προσέγγισαν κάποιοι και μου μίλησαν για την Αμερική. Το κράτος υποσχέθηκε ότι θα μου δίνει 3.000 δολάρια κάθε τρεις μήνες για να σπουδάσω εκεί. Αρχικά μου έδωσαν το εισιτήριο και 300 δολάρια στην τσέπη για να ταξιδέψω. Πλέον είχε σταματήσει και η βοήθεια από την Γκαμπόν.

Με τη βοήθεια του προηγούμενου προπονητή μου πήγα στο σπίτι ενός φίλου του, στη Βοστώνη. Σερτζ τον έλεγαν. Προθυμοποιήθηκε να με φιλοξενήσει, πληρώνοντας όμως 300 δολάρια τον μήνα για να μένω σε δωμάτιο που ήταν μικρότερο από WC. Ημουν όμως αποφασισμένος. Δεν είχα ιδέα τι έπρεπε να κάνω. Ενα πρωί το πήρα απόφαση... Πήγα στο Μπόστον Κόλετζ. Μπήκα στο γραφείο και είπα σε μια γραμματέα... «Γεια σας. Ηρθα να παίξω μπάσκετ στην ομάδα σας». Η γραμματέας γέλασε.
«Ξέρετε, δεν γίνεται έτσι. Υπάρχει μία ολόκληρη διαδικασία. Πρέπει να δώσετε εξετάσεις, να σας δει ο προπονητής κτλ, κτλ». Εφυγα απογοητευμένος, αλλά πεισμωωμένος. Ηξερα ότι στα αγγλικά δεν θα έπιανα μεγάλο βαθμό κι ότι είχα, όμως, μεγάλη ικανότητα στα μαθηματικά. Πέρασα από τα SAT's με 1.800 βαθμούς και άριστα στα μαθηματικά.

Πήγα στην προπόνηση του Μπόστον Κόλετζ, αλλά... Μέχρι που κάποιος μας ενημέρωσε ότι εκείνες τις ημέρες γινόταν στο Νιου Τζέρσεϊ ένα καμπ για παίκτες που διεκδικούσαν υποτροφία σε κολέγιο. Είχα στην τσέπη μου 250 δολάρια. Εδωσα τα 225 για τη συμμετοχή μου. Στο Νιου Τζέρσεϊ τα πήγα πραγματικά καλά. Επαιξα ακόμα και στο All Star Game, καρφώνοντας μάλιστα πάνω από ένα παιδί που είχε ύψος 2,13 μ. Κάπως έτσι το νερό άρχισε να μπαίνει στο αυλάκι. Αυτή είναι η ιστορία μου!».

Εξάστερος: Τους… άνοιξε η όρεξη για κούπες! (photos)

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεξιώθηκε τους παίκτες και τα μέλη της ΚΑΕ Παναθηναϊκός και άπαντες έδειξαν έτοιμοι να… κατασπαράξουν τους τίτλους!
 Η συνήθεια που έγινε λατρεία, πετυχημένη συνταγή δεν αλλάζει, το μυστικό των τίτλων... Όπως και αν χαρακτηρίσει κανείς το σημερινό «τραπέζωμα» του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στα μέλη του Παναθηναϊκού, μέσα θα… πέσει!
 Ειδικότερα αν θυμηθεί κανείς ότι και πέρυσι, τέτοια εποχή, ο «ισχυρός άνδρας» της «πράσινης» ΚΑΕ είχε προβεί σε ανάλογη κίνηση με τα… γνωστά αποτελέσματα του νταμπλ στην Ελλάδα και το… σκούπισμα του Ολυμπιακού, σε Πρωτάθλημα αλλά και Κύπελλο, με το συνολικό 4-0…
 Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος, σύσσωμο το τεχνικό επιτελείο και οι  παίκτες του Εξάστερου, αλλά και μέλη της ΚΑΕ λοιπόν έδωσαν το παρόν στο δείπνο το οποίο έγινε κατόπιν πρωτοβουλίας του ιδιοκτήτη της ομάδας, στο «Βarque» στη Νέα Ερυθραία.
 Κι αν πει κανείς ότι το οικογενειακό κλίμα αποτελεί… κλισέ, μια ματιά στα επιτεύγματα του Αργύρη Πεδουλάκη και των παικτών του, αλλά και των… προκατόχων τους τα προηγούμενα χρόνια, επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές και την… σημασία της κίνησης του Δημήτρη Γιαννακόπουλου!
 Μάλιστα, το… timing του επικείμενου ντέρμπι με τον ΟΣΦΠ, αλλά και το γεγονός ότι ακόμα βρισκόμαστε μόλις στο ξεκίνημα της σεζόν, ήταν το ιδανικότερο προκειμένου να… ανοίξει η όρεξη όλων στον Παναθηναϊκό για νέες επιτυχίες και ακόμα περισσότερους τίτλους.

Το Δέκατο Όγδοο Πρωτάθλημα του Εξάστερου!

Το "ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ DEVOTION" κάνει ένα καταπράσινο flash-back και σας θυμίζει τα 33 Πρωταθλήματα Ελλάδος που έχει κατακτήσει ο Εξάστερος μέχρι τα επόμενα που θα έρθουν και θα κοσμούν την Τροπαιοθήκη του Αυτοκράτορα του Μπάσκετ!

Το 1982 ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το τρίτο συνεχόμενο πρωτάθλημα. Με τέσσερις ήττες σε 26 αγώνες (22-4, 2259-1856) βρέθηκε και πάλι στη γνώριμη θέση του στην κορυφή της βαθμολογίας, με τρεις ομάδες της Θεσσαλονίκης (Άρης, ΠΑΟΚ, Ηρακλής) να έπονται.


Η σύνθεση της πρωταθλήτριας ομάδας: Κόντος, Κορωναίος, Στεργάκος, Βίδας, Κοκολάκης, Ιωάννου, Μπατής, Παπαντωνίου, Κατσίνης, Γεωργανάς, Βενιέρης, Γκάρος, Καλογερόπουλος, Καρανάσιος. Προπονητής: Κώστας Πολίτης

Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1981-1982
 
Πρωτάθλημα Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1981−1982. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός.

Τελική βαθμολογία

Θέση Ομάδα Αγ Β Ν Η
1. Παναθηναϊκός 26 48 22 4
2. Άρης 26 46 20 6
3. Ηρακλής 26 43 17 9
4. ΠΑΟΚ 26 43 20 6
5. ΑΕΚ 26 42 16 10
6. Ολυμπιακός 26 42 16 10
7. Πανελλήνιος 26 39 13 13
8. Πανιώνιος 26 39 13 13
9. Γ.Σ. Λάρισας 26 35 9 17
10. Απόλλων Πάτρας 26 34 8 18
11. Δημόκριτος Θεσ. 26 33 7 19
12. Ιωνικός Νίκαιας 26 33 7 19
13. Σπόρτινγκ 26 33 7 19
14. Βυζαντινός Α.Ο. 26 33 7 19
  • ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο ΠΑΟΚ έχει −3 βαθμούς.

Μπαράζ για τον υποβιβασμό

Μπαράζ

Οι τέσσερις ομάδες που ισοβάθμισαν στις τέσσερις τελευταίες θέσεις του πρωταθλήματος έδωσαν αγώνες μπαράζ στα Τρίκαλα.

Αποτελέσματα

Νικητής Σκορ Ηττημένος
1η αγωνιστική, 14 Μαΐου
Δημόκριτος Θεσ/νίκης 65−63 Ιωνικός Νίκαιας
Σπόρτινγκ 88−84 Βυζαντινός Α.Ο.
2η αγωνιστική, 15 Μαΐου
Βυζαντινός Α.Ο. 78−58 Δημόκριτος Θεσ/νίκης
Ιωνικός Νίκαιας 64−48 Σπόρτινγκ
3η αγωνιστική, 16 Μαΐου
Δημόκριτος Θεσ/νίκης 66−59 Σπόρτινγκ
Ιωνικός Νίκαιας 83−65 Βυζαντινός Α.Ο.

Βαθμολογία

Θέση Ομάδα Β Ν Η
11. Δημόκριτος Θεσ. 5 2 1
12. Ιωνικός Νίκαιας 5 2 1
13. Σπόρτινγκ 4 1 2
14. Βυζαντινός Α.Ο. 4 1 2

Β' Εθνική

Το Δέκατο Έβδομο Πρωτάθλημα του Εξάστερου!

 Το "ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ DEVOTION" κάνει ένα καταπράσινο flash-back και σας θυμίζει τα 33 Πρωταθλήματα Ελλάδος που έχει κατακτήσει ο Εξάστερος μέχρι τα επόμενα που θα έρθουν και θα κοσμούν την Τροπαιοθήκη του Αυτοκράτορα του Μπάσκετ!

Ένας ακόμη τίτλος για τον Παναθηναϊκό προστέθηκε στην ήδη πλούσια τροπαιοθήκη του. Με 23 νίκες και 3 ήττες (2501-2035) στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Η σύνθεση της πρωταθλήτριας ομάδας: Κόντος, Κορωναίος, Στεργάκος, Βίδας, Κοκολάκης, Ιωάννου, Μπατής, Παπαντωνίου, Παπάζογλου, Γκάρος, Γεωργανάς, Καλογερόπουλος. Προπονητής: Κώστας Πολίτης

Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1980-1981
 
Πρωταθλητής: Παναθηναϊκός

Το πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης της σεζόν 1980/81 ξεκίνησε στις 1 Νοεμβρίου του 1980 και έληξε στις 21 Ιουνίου του 1981. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για 17η φορά στην ιστορία του. Συνδιεκδικητές του τίτλου ήταν ο Ολυμπιακός και ο Άρης οι οποίοι περιορίστηκαν στη δεύτερη και τρίτη θέση, αντίστοιχα. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε για πρώτη από τις έντεκα συνεχόμενες χρονιές που το κατάφερε, ο Νίκος Γκάλης, πετυχαίνοντας ταυτόχρονα ρεκόρ πόντων σε μία σεζόν για το ελληνικό πρωτάθλημα (1143 πόντοι σε 26 αγώνες).


Τελική βαθμολογία

Θέση Ομάδα Βαθμοί Νίκες Ήττες Πόντοι
1 Παναθηναϊκός 49 23 3 2403-2025
2 Ολυμπιακός 47 21 5 2230-1917
3 Άρης 45 19 7 2341-2049
4 ΑΕΚ 42 16 10 2280-2177
5 Ηρακλής 42 16 10 2103-2055
6 ΠΑΟΚ 40 14 12 1766-1897
7 Πανελλήνιος 38 12 14 1910-1949
8 Ιωνικός Νίκαιας 38 12 14 2060-2150
9 Λάρισα 37 11 15 2000-2112
10 Σπόρτιγκ 36 10 16 1800-1938
11 Απόλλων Πατρών 36 10 16 1897-2150
12 Δημόκριτος 34 8 18 1800-1966
13 Έσπερος 33 7 19 1812-2112
14 Μαρούσι 29 3 23 1902-2155

 

Τετάρτη 9 Οκτωβρίου 2013

Εξάστερος Vs Piraeus Carpaziers Στην ΔΤ και… επίσημα


«Κλείδωσε» και τυπικά η τηλεοπτική κάλυψη του ντέρμπι ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και ολυμπιακό από τη Δημόσια Τηλεόραση, την προσεχή Δευτέρα!


Η πρώτη «μονομαχία» του Παναθηναϊκού με τον ολυμπιακό, που είναι προγραμματισμένη για τις  14 Οκτωβρίου, στις 7:15 το απόγευμα στο άδειο λόγω τιμωρίας ΣΕΦ, ήταν στον… αέρα τα προηγούμενα 24ωρα, καθώς υπήρξε φημολογία περί ενδεχομένης αδυναμίας της Δημόσιας Τηλεόρασης να το καλύψει τηλεοπτικά.

Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει τελικά, με αποτέλεσμα οι οπαδοί του Εξάστερου να μπορέσουν να… απολαύσουν live τις προσπάθειες των παικτών του Αργύρη Πεδουλάκη, στο πρώτο ντέρμπι της νέας σεζόν για την Α1!

ΒόλεΪ Εφήβων και Παίδων:Δουλειά και προσαρμογή

 Στην πρεμιέρα των πρωταθλημάτων παίδων και εφήβων ΕΣΠΑΑΑ, ο Παναθηναϊκός γνώρισε την ήττα από την ΑΕΚ και τη Ν. Μάκρη εκτός έδρας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ρόστερ των δυο ομάδων έχουν πάρα πολλές νέες προσθήκες σε σχέση με πέρυσι ενώ ο υπεύθυνος προπονητής, Δημήτρης Μαρκάκης με την συνεργάτιδά του Ρουμπίνη Μαρινάκη αισιοδοξούν παρά το δύσκολο έργο τους ότι τα τμήματα ακαδημιών του Τριφυλλιού θα.. ανθίσουν!

"Γίνεται ένα νέο ξεκίνημα στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού και πρώτος στόχος είναι να βρεθούν πολλά αγόρια και να μαζευτούν ώστε να ανεβάσουμε τον αριθμό. Αυτή τη στιγμή έχουμε τριάντα παιδιά από τα οποία τα είκοσι είναι πρώτη χρονιά. Αυτό καθιστά το έργο μας δύσκολο αγωνιστικά, αφού υπάρχουν ομάδες που είναι αρκετά έμπειρες. Προσπαθούμε μέσα από τη δουλειά και την προπόνηση να έρθουν και τα αποτελέσματα", ήταν τα πρώτα λόγια του Δημήτρη Μαρκάκη. 

ΠΑΙΔΕΣ

ΑΕΚ - ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΑΟ 3-1
Οι "πράσινοι" μπήκαν δυνατά στο παιχνίδι κατακτώντας το πρώτο σετ με 21- 25 αλλά η συνέχεια δεν ήταν το ίδιο εύκολη αφού η ομάδα έχασε τη συγκέντρωσή της και έκανε αβίαστα λάθη απέναντι σε ένα έμπειρο αντίπαλο.

Τα σετ: 21-25, 25-14, 25-16, 25-12
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΑΟ: Κόβαλικ, Γκίνης, Σταυρουλάκης, Μουλίνος, Νικολάου, Εμμανουηλίδης, Παλαιολόγος, Παντελέων.
ΈΦΗΒΟΙ
Ν.ΜΑΚΡΗ - ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΑΟ  3-0

Οι έφηβοι του Τριφυλλιού αγωνίστηκαν στην Νέα Μάκρη με την ομώνυμη ομάδα χάνοντας με 3-0 σετ δείχνοντας πως η ομάδα θέλει χρόνο ώστε να προσαρμοστούν οι νέοι παίκτες.

Τα σετ: 25-18, 25-16, 25-18
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΑΟ: Σόλσκι, Μπαγκίνσκι, Αγιαννιτόπουλος, Κουλούρας, Κουρουζίδης, Καπένης, Γκίνης, Σταυρουλάκας, Μουλινός, Κόβαλικ, Νικολάου.

Εξάστερος Τυφώνας διέλυσε το Ρέθυμνο!

 Ο Παναθηναϊκός ήταν ισοπεδωτικός και πέρασε απ΄το Ρέθυμνο καθώς επικράτησε της τοπικής ομάδας με 82-53. Πλούσιο θέαμα απ΄τους παίκτες του Αργύρη Πεδουλάκη που πήραν το χειροκρότημα και την παρότρυνση για διπλό στο Σ.Ε.Φ.
Οι πρεμιέρες κάθε φορά μπορεί να κρύβουν… παγίδες, αλλά από την στιγμή που ο Παναθηναϊκός θα είναι σοβαρός δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και κανέναν. Οι «πράσινοι» στον πρώτο αγώνα της σεζόν, επικράτησαν εκτός έδρας του Ρεθύμνου με χαρακτηριστική άνεση, 52-81, και πήραν την πρόκριση για την επόμενη φάση του Κυπέλλου Ελλάδας.

Σαφώς και ο μεγάλος στόχος ήταν η νίκη-πρόκριση για τον Αργύρη Πεδουλάκη και τους παίκτες του, αλλά εξίσου σημαντική ήταν και η εμφάνιση των «πράσινων». Σοβαροί και στα 40 λεπτά του αγώνα οι νταμπλούχοι, έδειξαν κάποιες από τις τεράστιες δυνατότητες που έχουν στο αμυντικό κομμάτι, ενώ δεν έχασαν καμία ευκαιρία για να… εκτελέσουν.

Πολύ γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας, με τους πρώτους… αυτοματισμούς να βγαίνουν στο παρκέ και το μήνυμα εστάλη και σίγουρα οι… εχθροί το πήραν.

Ο Παναθηναϊκός χρειάστηκε 3-4 λεπτά για να μπορέσει να… προσαρμοστεί στην μετάβαση από τα φιλικά στα επίσημα και από εκεί και έπειτα επέβαλλε τον νόμο του. Οι γηπεδούχοι προηγήθηκαν με 4-0, ύστερα από ισάριθμους πόντους του Γκάμπριελ αλλά οι «πράσινοι» δεν είχαν όρεξη για αστεία. Με σερί 0-11, ύστερα από τρίποντο του Διαμαντίδη, οι νταμπλούχοι έκαναν το 4-11 και έδειξαν να… ζεσταίνονται.

Ο Γκάμπριελ με ένα εντυπωσιακό κάρφωμα και τον 6ο προσωπικό του πόντο έκανε το 6-11, αλλά ο Διαμαντίδης είχε αρχίσει τις «βόμβες» από τα 6,75 και ο σκορ στο 5΄ήταν 6-14. Η σκυτάλη του σκοραρίσματος πέρασε στον Γκιστ ο οποίος με τέσσερις συνεχόμενους πόντους (και ένα εντυπωσιακό κάρφωμα, με το κεφάλι του να περνάει το ύψος της στεφάνης) διαμόρφωσε το 8-18, δίνοντας για πρώτη φορά στην ομάδα του προβάδισμα 10 πόντων.

Double score και στο +10 ο Παναθηναϊκός
Ο Παναθηναϊκός συνέχιζε να παίζει πάρα πολύ καλή και δυνατή άμυνα, με τον Κάρι να κλέβει την μπάλα και να δίνει στον Ματσιούλις πάσα πάρε… κάρφωσε και 8-20. Οι παίκτες του Θανάση Γιαπλέ με πρωταγωνιστή τον Προύτι προσπάθησαν να μειώσουν, 11-22, αλλά ο Μάικ Μπράμος… μεγάλωσε ακόμα περισσότερο την διαφορά, 11-24.

Ο Πεδουλάκης στις τελευταίες φάσεις ανακάτευε συνεχώς την τράπουλα, δοκιμάζοντας σχήματα και καταστάσεις (με Γιάνκοβιτς και Μπράμο να κατεβάζουν την μπάλα) και τον Προύιτ να κάνει το 13-24.
Με το πόδι στο γκάζι οι «πράσινοι»

Η συνέχεια του πρώτου ημιχρόνου ήταν ανάλογη για τους παίκτες του Παναθηναϊκού οι οποίοι με «όπλο» τους την άμυνα συνέχιζαν να διευρύνουν την διαφορά. Μπατίστ και Γιάνκοβιτς έκαναν το σκορ 13-28, με τους 15 πόντους να αποτελούν την μεγαλύτερη διαφορά του αγώνα, ενώ ο Γκάμπριελ ήταν ο μεγαλύτερος «πονοκέφαλος» (αν μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε έτσι), αφού έβρισκε τον δρόμο για το καλάθι του «τριφυλλιού» και μάλιστα με τρόπο… εντυπωσιακό.

Όσο περνούσε ή ώρα ο Φώτσης ανέβαζε την απόδοσή του και έκανε το 20-34 στο 15’. Ο Χαρτ προσπάθησε να ροκανίσει ακόμα περισσότερο την διαφορά, 23-34, αλλά ο Διαμαντίδης με το τρίτο του τρίποντο, απάντησε με το ίδιο νόμισμα και «έγραψε» το 23-37.

Το τελείωσε και πρόσφερε και θέαμα...
Στο τρίτο δεκάλεπτο ο Παναθηναϊκός μπήκε αποφασισμένος να τελειώσει το παιχνίδι. Οι πράσινοι με το πόδι πατημένο στο γκάζι έβαλαν πολύ γρήγορα τέλος στο ματς.

Το Τριφύλλι έσφιξε την άμυνά του και βρήκε ρυθμό στην επίθεση. Έτσι, αύξησε την υπέρ του διαφορά και βρέθηκε να ξεφεύγει και με 22 πόντους διαφορά (40-62) μετά από ωραία συνεργασία του Γκιστ στον Παππά. Από την άλλη, τα σουτ τριών πόντων των Κρητικών δεν βρήκαν στόχο κι έτσι η διαφορά εκτοξεύτηκε υπέρ των πράσινων.

Ο Αργύρης Πεδουλάκης εξακολούθησε να κάνει συνεχείς αλλαγές στην πεντάδα του, όμως ο Παναθηναϊκός ήταν εξαιρετικός και πρόσφερε θέαμα κατά διαστήματα. Στο 36' ο Διαμαντίδης έστειλε τη διαφορά στους 25 πόντους και στη συνέχεια ακολούθησε πλούσιο θέαμα από τους πράσινους.

Λάσμε και Φώτσης πρόσφεραν ορισμένα θεαματικά καρφώματα, ενώ δεν έλειψαν και ορισμένες εξαιρετικές συνεργασίες ανάμεσα στους πράσινους που κέρδισαν το χειροκρότημα. Το τελικό 83-52 αντικατοπτρίζει πλήρως την εικόνα του αγώνα.

Στα αξιοσημείωτα και η παρουσία των φίλων του Τριφυλλιού που μετέτρεψαν σε ΟΑΚΑ το "Μελίνα Μερκούρη".

Τα δεκάλεπτα: 13-24, 32-40, 41-64, 52-83
Ρέθυμνο (Γιαπλές): Χαρτ 18(3),, Καλλινικίδης 3 (1), Κουμπούρας, Αγγελόπουλος 4(1), Προύιτ 8, Άρμπετ, Καλαμπόκης 2, Κανονίδης, Σίνης, Γκάμπριελ 17(1), Λάτοβιτς, Κουάμε
Παναθηναϊκός (Πεδουλάκης): Διαμαντίδης 13 (3), Γκιστ 13, Λάσμε 8, Ματσιούλις 8 (2), Κάρι 7 (1), Παππάς 11 (1), Μπατίστ 4, Φώτσης 6, Γιάνκοβιτς 4, Μπράμος 9 (1)

παοκ-Παναθηναϊκός: 2-1>>>Γρήγορο τέμπο, λάθος τακτική διαχείριση Αναστασίου και λάθη που δεν πληρώθηκαν

 Οι διατάξεις των δύο ομάδων
Το ματς ανέδειξε δίκαιο νικητή στα σημεία τον ΠΑΟΚ και αξιόμαχο ανταγωνιστή τον Παναθηναϊκό. Ανέδειξε όμως και πολλά από τα αδύνατα σημεία των αντιπάλων.
paok-pao-analysis

Ο παοκ

Ο Στέφενς παρέταξε 4-2-3-1, με τις γραμμές ψηλά και την μεσοεπιθετική τετράδα να αλλάζει συνέχεια θέσεις για να επιβάλει υψηλό ρυθμό. Ο Σαλπιγγίδης γινόταν φορ, με τον Αθανασιάδη να τραβιέται στο ημικύκλιο και τους Στοχ-Νίνη να κινούνται σε όλο το πλάτος εκτός περιοχής. Κομβικός ήταν ο ρόλος των δύο μπακ που επεδίωκαν συνεχή overlap. Ανασταλτικά, το βάρος δόθηκε στην αποκοπή του Πράνιτς από τη μπάλα, αποστολή που εξετελέσθη από τον Λαζάρ και τις βοήθειες Τζιόλη.
Η στατιστική εικόνα του ΠΑΟΚ, ανά ημίχρονο
Η στατιστική εικόνα του ΠΑΟΚ, ανά ημίχρονο

Ο Παναθηναϊκός

Ο Αναστασίου εγκατέλειψε το 4-3-3 για ένα συντηρητικότερο 4-2-3-1 με δύο κόφτες και τον Πράνιτς επιτελικό. Η επιλογή αυτή, όπως θα αναλύσουμε παρακάτω, δεν «βγήκε».
Η ανάπτυξη των πρασίνων βασίστηκε στα overlap του Νάνο και στον δημιουργικό οίστρο του Ζέκα, που εμφανίστηκε βελτιωμένος, αφού ήταν θετικότατος με τη μπάλα στα πόδια και είχε εξαιρετικές μεταβιβάσεις προς τον Μπεργκ (φάση γκολ, φάση τετ α τετ).
Στην ανάσχεση η πρώτη επιλογή ήταν να πιεστεί ο Κατσουράνης για να μην επιχειρεί μακρινές μπαλιές, κάτι που απέδωσε κυρίως στο πρώτο 25λεπτο. Από κει και πέρα, Μέντες-Λαγός δημιουργούσαν μια δεύτερη ζώνη άμυνας μπροστά από τα στόπερ για να αποτρέψουν κάθετες μεταβιβάσεις και σουτ του Στοχ.
Η στατιστική εικόνα του Παναθηναϊκός, ανά ημίχρονο
Η στατιστική εικόνα του Παναθηναϊκός, ανά ημίχρονο

Τα σημεία-κλειδιά

  • Ο τραυματισμός Κλωναρίδη.
    Η ταχυδύναμή του είναι πολυτέλεια για αυτόν τον Παναθηναϊκό. Όσο έπαιξε, υπήρχε ισορροπία στις πλευρές. Συγκλίνοντας στην περιοχή δημιουργούσε χώρους στον Νάνο, ενώ είναι εκείνος που από θέση «10»τροφοδοτεί το Ζέκα για να βγάλει τη σέντρα ακριβείας στο γκολ. Ο Στέφενς εκμεταλλεύτηκε την αποχώρησή του και την κακή παρουσία του Ντίνα, στοχεύοντας την αριστερή πλευρά των «πράσινων», παρ’ ότι απέναντι ήταν το θεωρητικά ευκολότερο miss match Τριανταφυλλόπουλου-Στοχ. Ζήτησε από τον Κίτσιου να ανεβαίνει περισσότερο με την υποστήριξη του Τζιώλη και από τον Σαλπιγγίδη να «πέφτει» στον Ρισβάνη, όπως και έγινε στη φάση του πέναλτι.
  • Η γρήγορη ισοφάριση
  • Ο Νίνης
    Η παρουσία του για πρώτη φορά δικαίωσε τη μεταγραφή του. Χωρίς να «βγάλει μάτια», ανταποκρίθηκε με επιτυχία σε ρόλο επιτελικού. Δεν έκανε περιττές ενέργειες, είχε καλές υποδοχές υπό πίεση χωρίς να εκβιάζει το φάουλ, έδωσε εύστοχες πάσες σε πρώτο χρόνο στα μπακ που ανέβαιναν και έξυπνες κάθετες.
  • Ο άξονας του Παναθηναϊκού
    Στο 4-2-3-1 τουλάχιστον το ένα αμυντικό χαφ χρειάζεται να είναι καλός χειριστής μπάλας, να κάνει κάθετο παιχνίδι και να ελέγχει το ρυθμό. Ταυτόχρονα, ο επιτελικός έχει πολύ δύσκολο ρόλο που απαιτεί «πνευμόνια», αφού πρέπει να πατά περιοχή, να απειλεί και να επιστρέφει γρήγορα στη φάση άμυνας. Ούτε ο Μέντες, ούτε ο Πράνιτς αντεπεξήλθαν στις θέσεις. Ο πρώτος είχε πολλές λάθος μεταβιβάσεις και δεν μετέδιδε ηρεμία. Ο δεύτερος δεν έχει την απαιτούμενη φυσική κατάσταση, ενώ δείχνει και να του ταιριάζει περισσότερο το παιχνίδι «από πίσω». Έτσι, παρ’ ότι ο Παναθηναϊκός κατέγραψε αρκετές κερδισμένες μονομαχίες, έχασε το κέντρο. Μία διάταξη με ένα αμυντικό χαφ και τον Πράνιτς «μέσα αριστερά» με ακόμα ένα 8άρι δίπλα του, πιθανότατα θα απέφερε καλύτερο έλεγχο ρυθμού και δεν θα επέτρεπε στους Τζιώλη-Λαζάρ να ανεβαίνουν ψηλά. Συνεπώς, το 4-2-3-1 του Αναστασίου διευκόλυνε περισσότερο τα αργά κεντρικά χαφ του ΠΑΟΚ να πιέσουν, παρά την ομάδα του. Αυτό μαρτυρά και η αλλαγή Μέντες με Ατζαγκούν στο 58΄, που έφερε οπισθοχώρηση Πράνιτς, το Νιγηριανό ελεύθερο επιθετικό και τον Ζέκα να συγκλίνει, σε μια διάταξη που είχαμε ξαναδεί στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ.

Τα λάθη που δεν πλήρωσαν αμφότεροι

Ο ΠΑΟΚ είδε αρχικά τον Καπίνο και στη συνέχεια τον Σίλντεφελντ να είναι εξαιρετικά ασταθείς. Στον πρώτο δεν έγιναν πολλά σουτ, ενώ τα αβίαστα λάθη του Κροάτη δεν έγιναν γκολ και έτσι ο Παναθηναϊκός παρέμεινε «ζωντανός».
Το «τριφύλλι» από την άλλη είδε τα αντίπαλα μπακ να αφήνουν μεγάλα κενά, ενώ Κατσουράνης-Βίτορ δεν έχουν ταχύτητα να βγουν στα πλάγια. Όμως, μετά την αποχώρηση Κλωναρίδη δε βρήκε τρόπο να «χτυπήσει» σε αυτά τα σημεία του γηπέδου. Και βέβαια, όταν ο ΠΑΟΚ «έσκασε» μετά το 75΄ και έμεινε πίσω, ήρθε το δώρο του πέναλτι που επεστράφη από τον Μπεργκ.

Συμπέρασμα

Το μεγαλύτερο κέρδος για τον ΠΑΟΚ είναι ο τρόπος που πήρε το ντέρμπι. Η νίκη δεν ήρθε με υπερβάλλοντα ζήλο, δύναμη και πάσης φύσεως «πίεση» των «Αθηναίων» αντιπάλων από την εξέδρα, όπως συνηθίζει. Αλλά από ένα συγκεκριμένο τακτικό πλάνο που αποδείχθηκε συγκριτικά καλύτερο. Παρά ταύτα, η έλλειψη ταχύτητας στον άξονα θα τον ακολουθεί τουλάχιστον ως τον Δεκέμβρη και μάλλον θα στοιχίσει καθοριστικά.
Στον Παναθηναϊκό, η εξέλιξη του παιχνιδιού «ψήλωσε» κι άλλο την αυτοπεποίθηση. Όμως έγινε εμφανές ότι οι προπονητικές «αλχημείες» δεν καλύπτουν πάντα την έλλειψη βάθους στο ρόστερ.