Οι τίτλοι τέλους σε μια τεράστια καριέρα έπεσαν με τον Κώστα Τσαρτσαρή να.. λυγίζει στο αντίο του, όπως.. λύγισε όλος ο κόσμος
Δυστυχώς
έτσι είναι ο αθλητισμός. Έτσι είναι ο χρόνος. Νικάει τους πάντες.
Μακάρι ο Κώστας Τσαρτσαρής να έπαιζε για πάντα και να έκανε κάθε μέρα
και καλύτερο τον ελληνικό αθλητισμό. Όπως έκανε όλα αυτά τα χρόνια. Και
κυρίως τα τελευταία 11 που φόραγε την φανέλα με το «τριφύλλι» στο
στήθος.
Ο Κώστας Τσαρτσαρής αφού.. γλέντησε τον Ολυμπιακό στον τρίτο
και τελευταίο τελικό του ΣΕΦ αποφάσισε να βάλει τέλος στην καριέρα του
και απόψε η «οικογένειά» του Παναθηναϊκού είπε το δικό της αντίο και το
δική της ευχαριστώ σε ένα δικό της παιδί. Σε ένα παιδί από τα σπλάχνα
του συλλόγου.
Την ώρα που ο εκφωνητής του ΟΑΚΑ ανακοίνωσε την αποχώρηση του Κώστα
Τσαρτσαρή όλοι.. λύγισαν. Δάκρυσαν, βούρκωσαν, έκλαψαν…Ο Δημήτρης
Γιαννακόπουλος ήταν εκεί για να τον βραβεύσει για την μοναδική του
προσφορά. «Εγώ δεν έχω να πω κάτι. Η μέρα είναι του Κώστα. Το
χειροκρότημα του κόσμου τα λέει όλα» σημείωσε ο πρόεδρος του
«τριφυλλιού» αναγνωρίζοντας με τον τρόπο αυτό όλα αυτά που έχει
προσφέρει ο «Τσάρι» στον Παναθηναϊκό. Από την μεριά του ο Κώστας
Τσαρτσαρής τόνισε «
Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε. Περάσαμε 11 καταπληκτικά
χρόνια. Ευχαριστώ για την στήριξη. Και την προσωπική αλλά κυρίως για την
ομαδική. Αυτή η ομάδα είναι το καμάρι της Παναθηναϊκής οικογένειας. Θα
είστε πάντα η οικογένειά μου». Αμέσως μετά η Θύρα 13 τίμησε με την σειρά
της τον «Τσάρι» με τον παίκτη του Παναθηναϊκού να ακούει και πάλι το
όνομά του από τους 15.000 φίλους του «τριφυλλιού», ενώ στο ΟΑΚΑ υπήρχε
το πανό που έλεγε «ΤΣΑΡΤΣΑΡΗΣ 11 χρόνια 21 τίτλοι, ΚΩΣΤΑ ΜΑΓΚΑ ΣΕ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ»
Μετά το μοναδικό «σκούπισμα» επί του Ολυμπιακού στους τελικούς της
Α1, ο Δημήτρης Διαμαντίδης μαζί με τον πρόεδρο της ομάδας Δημήτρη
Γιαννακόπουλο και την Κατερίνα Γιαννακοπούλου σήκωσαν την κούπα στον
ουρανό του ΟΑΚΑ.
«Σύλλογος μεγάλος δεν υπάρχει άλλος, δεν
υπάρχει άλλος πιο δυναμικός…». Ναι κυρίες και κύριοι… Έτσι έχουν τα
πράγματα. Αυτή είναι η αλήθεια. Είτε το θέλετε, είτε όχι. Ο Παναθηναϊκός
είναι η κορυφαία ομάδα της χώρας και της Ευρώπης. Μετά από ένα μικρό
break ενός χρόνου, ήρθαν τα… break απανωτά.
Και τώρα ήρθε η ώρα για να ξανακάτσουν στον θρόνο τους. Αφού πέταξαν
τον Ολυμπιακό από την κορυφή με πολύ… βίαιο και άσχημ0(για τους
«ερυθρόλευκους») τρόπο, φρόντισαν να καταστήσουν σαφές ότι το μοναδικό
αφεντικό στην χώρα είναι ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ.
Ελάχιστα λεπτά πριν από τις 9 το βράδυ το ΟΑΚΑ… σηκώθηκε στο πόδι. Ο
πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ, Γιώργος Χαλβατζάκης παρέδωσε στον Δημήτρη Διαμαντίδη
την κούπα του πρωταθλητή Ελλάδας και στο κλειστό επικρατούσε… παράνοια.
Οι 15.000 φίλοι της ομάδας δεν σταματούσαν με τίποτα… Δεν σταματούσαν
να τραγουδούν, να χειροκροτάνε, να.. ζητάνε κι άλλο…. Θα έρθουν κι άλλα…
Ο Δημήτρης Διαματίδης δεν θα μπορούσε να αλλάξει συνήθειες…. Μαζί με
τον πρόεδρο της ομάδας Δημήτρη Γιαννακόπουλο και την Κατερίνα
Γιαννακοπούλου σήκωσαν όσο πιο ψηλά γίνεται την 33η κούπα του πρωταθλητή
Ελλάδας. Τα καπνογόνα… φώτισαν το γήπεδο, το «We are the Champions»
μαζί με το… αξέχαστο 99… προκαλούσαν… ανατριχίλα και η κούπα πέρναγε από
χέρια σε χέρια. Από τα χέρια των παικτών σε αυτά των πορπονητών. Σε
αυτά του Αργύρη Πεδουλάκη, των συνεργατών του, όλων εκείνων που έδωσαν
και την ψυχή τους.
Η μεγαλύτερη στιγμή ήρθε την στιγμή που η κούπα έφτασε στα χέρια του
Κώστα Τσαρτσαρή. Το τελευταίο του. Τελευταίο από το μετερίζι του αθλητή.
Γιατί και το μέλλον του «Τσάρι» είναι δεδομένο πως θα συνδεθεί με κούπες. Με τίτλους…
Οι «πράσινοι» πήραν… αγκαλιά τις δύο κούπες και ξεκίνησαν τον γύρο
του θριάμβου. Το γύρο που κάνουν κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Τον γύρο που
θα κάνουν για πολλά χρόνια ακόμα. ΌΛΕ…ΟΛΕ…ΟΛΕ…ΟΛΕ….
Ο Κώστας Τσαρτσαρής πήρε την απόφαση να σταματήσει το μπάσκετ και ο κόσμος του Παναθηναϊκού τον αποχαιρετά με ευγνωμοσύνη για την σπουδαία καριέρα
του στον Παναθηναϊκό μας.
Ο Κώστας Τσαρτσαρής ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στη Βέροια. Αγωνίστηκε
στη ΓΕ Βέροιας από το 1993 μέχρι το 1995 και στη συνέχεια στον Φίλιππο
Βέροιας από το 1995 έως το 1997. Για να γίνει... γνωστός, όμως, στο
ελληνικό κοινό, πήρε την απόφαση να αγωνιστεί στο εξωτερικό και
συγκεκριμένα στην μακρινή Ισλανδία με τη φανέλα της Γκρίνταβικ
(1997-1998). Από εκεί τον πήρε η Νήαρ Ηστ, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι
το 2000. Επόμενος σταθμός της καριέρας του το Περιστέρι. Με την ομάδα
των δυτικών προαστίων αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Ευρωλίγκα και έζησε
μεγάλες στιγμές...
Τίποτα, όμως, δεν μπορεί να συγκριθεί με τα όσα έζησε στον
Παναθηναϊκό. Τη φανέλα με το Τριφύλλι την έβαλε για πρώτη φορά το 2002
και από τότε μέχρι σήμερα δεν την έβγαλε πότε, παρά μόνο για να φορέσει
εκείνη με το εθνόσημο. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 10 Πρωταθλήματα
Ελλάδας, 8 Κύπελλα και έφτασε 3 φορές στην κορυφή της Ευρώπης. Μάλιστα,
αναδείχθηκε MVP σε τρεις συνεχόμενους τελικούς Κυπέλλου.
Ο Κώστας Τσαρτσαρής γνώρισε πολλές επιτυχίες και με την
Εθνική Ομάδα. Πήρε μέρος σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες και ήταν μέλος της
Εθνικής που έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης το 2005 στο Βελιγράδι και ένα
χρόνο αργότερα έφτασε στη δεύτερη του κόσμου!
Το πιο σημαντικό, όμως, απ' όλα είναι κέρδισε την εκτίμηση
συμπαικτών και αντιπάλων, με όλους τους ανθρώπους του μπάσκετ να μιλάνε
με τα καλύτερα λόγια για το ήθος του και την προσωπικότητα του...
Με την Εθνική Ομάδα: Χρυσό μετάλλιο στο
Ευρωμπάσκετ 2005 με την Εθνική Ανδρών, Ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο
Πρωτάθλημα 2006 με την Εθνική Ανδρών, 5η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες
2004 (Αθήνα), 2008 (Πεκίνο)
Διακρίσεις: Καλύτερος νέος παίκτης του
πρωταθλήματος ΕΣΑΚΕ 1999. Μέλος της καλύτερης πεντάδας του πρωταθλήματος
ΕΣΑΚΕ 2004. MVP του κυπέλλου Ελλάδας 2006, 2007, 2008
Δείτε video από την καριέρα του Κώστα
Τσαρτσαρή απο τα τελευταία χρονιά με τον
Παναθηναϊκό:
Kostas Tsartsaris Tribute 2010-2011
HighLights Kostas Tsartsaris, season 2011-2012
paobc.gr | Κώστας Τσαρτσαρής
«Είναι ό,τι καλύτερο μπορούσα να φανταστώ»
Ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα
στον Κώστα Τσαρτσαρή, που ολοκλήρωσε την καριέρα του με φίναλε που θα
ζήλευε κι ένας σκηνοθέτης μιας... χολιγουντιανής αμερικανιάς!
Οι διαιτητές ανακοινώνουν την οριστική διακοπή του 3ου τελικού -για
το μπάσκετ που έχουμε καταστρέψει όλοι, θα τα πούμε άλλη φορά- και ο
Τσαρτσαρής πανηγυρίζει στα αποδυτήρια για τελευταία φορά στη ζωή του.
Τουλάχιστον, με σορτσάκι και ιδρωμένη φανέλα, γιατί ουδείς γνωρίζει το
μέλλον...
34 –σχεδόν- ετών, 16 ετών καριέρας, 5 διαφορετικών ομάδων, 21
συλλογικών τροπαίων, 2 μεταλλίων με την Εθνική και... 14 πόντων, 6
ασίστ, 3 ριμπάουντ και 1 κλεψίματος σε 23 λεπτά στον τελευταίο αγώνα της
καριέρας του, κόντρα στον Ολυμπιακό στον Πειραιά.
Ναι, αυτό το φινάλε, δεν θα το έγραφε ούτε σκηνοθέτης! Ο Τσαρτσαρής
ανήκει στην πολύ σπάνια και «κοντή» λίστα αθλητών πρώτης γραμμής, που
αποχωρώντας από την ενεργό δράση, ο κόσμος τους ρωτάει «γιατί
σταματάς;», αντί για το συνηθισμένο «γιατί συνεχίζεις;».
Είναι πολύ δύσκολο για έναν μεγάλο παίκτη να καταλάβει πότε ήρθε το
πλήρωμα του χρόνου και ο Κώστας, όπως έγραψε σοφά ο Θανάσης Ασπρούλιας
στο Twitter, έπαιξε μεγάλο μπάσκετ, γιατί εκτός από –πολύ- ταλέντο, είχε
-ακόμα περισσότερο- μυαλό, που του επέτρεπε να παίρνει τις σωστές
αποφάσεις (και στα «εύκολα» και στα «δύσκολα») στις σωστές στιγμές!
Ο Τσαρτσαρής δεν είναι μεγάλος. Για την ακρίβεια, μπασκετικά, είναι
μικρός. Είναι 33 ετών και 8 μηνών, μια ηλικία που θα του επέτρεπε
–τουλάχιστον- μια «γεμάτη» σεζόν ακόμα!
Κι όμως, ένας παίκτης που παίζει εδώ και 11 σεζόν στο κορυφαίο
επίπεδο του ευρωπαϊκού μπάσκετ, που «μετράει» 16 σεζόν καριέρας και 6
καλοκαίρια με την Εθνική, που έχει ένα ταλαιπωρημένο από τους
τραυματισμούς κορμί 210 εκατοστών, το πλήρωμα του χρόνου είχε έρθει.
Τουλάχιστον για το επίπεδο που θέλει ο ίδιος να αγωνίζεται και –ευτυχώς-
δεν συμβιβάζεται με σποραδικά 3λεπτα στο παρκέ και περισσότερα
παλαμάκια στον πάγκο!
Ξεκίνησε ως small forward με εκρηκτικά στοιχεία και πλαστικές
κινήσεις, στην πορεία έγινε μοντέρνος power forward, με τρίποντο από τις
γωνίες και εκπληκτική αίσθηση του χώρου (και του χρόνου) στην άμυνα και
τα τελευταία χρόνια έκανε... την ανάγκη φιλοτιμία παίζοντας συχνά ως
center, χρησιμοποιώντας περισσότερο το μυαλό και την μπασκετοσύνη παρά
το κορμί.
Και τα κατάφερε, κάνοντας ακόμα και τον πιο «δύσκολο» κριτή του
ευρωπαϊκού μπάσκετ, τον επί 10 χρόνια προπονητή του, κάποιον κύριο
Ζέλικο Ομπράντοβιτς (από τους πρώτους που τον πήραν σήμερα τηλέφωνο,
μετά την ανακοίνωσης της αποχώρησης), να του πει «Kostas, s’ euharisto
and I love you» την ώρα της απονομής του περσινού Κυπέλλου Ελλάδας στο
Ελληνικό, με τον Τσαρτς να «γράφει» 5 πόντους και 1 τρίποντο (από τη γωνία προφανώς), και να μένει στο παρκέ σε όλη την επική ανατροπή από το -13 στο τελευταίο 10λεπτο!
Αυτό το εκπληκτικό timing, να πει «αντίο» την επομένη της καλύτερης
του φετινής εμφάνισης, στον πιο «μεγάλο» αγώνα της σεζόν, μάλλον το
οφείλει -και- στη Λίνα, τη γυναίκα του, που όπως όλες οι σύζυγοι του
κόσμου, φροντίζουν πριν από εμάς για εμάς! «Σήμερα, θα σε ζηλεύουν
πολλοί συμπαίκτες σου», του είπε ένας φίλος του, για τη χαρά που έχει
ναι αποχαιρετά το μπάσκετ με το κεφάλι όχι απλώς ψηλά, αλλά στον Όλυμπο,
που δεν απέχει και τόσο από τη γενέτειρά του, τη Βέροια, εξάλλου!
«Ρε Τσαρτσαρή, ok, θέλεις να σταματήσεις το μπάσκετ! Είναι ανάγκη το
τελευταίο σου ματς, να είναι παιχνιδάρα, λες και δεν ξέρουμε τόσα
χρόνια ότι είσαι παικταράς;» έγραφε το «οργισμένο» sms ενός φίλου του,
ολυμπιακών συναισθημάτων, που όπως παραδέχεται ο ίδιος... έχει βαρεθεί
εδώ και 10 χρόνια να πηγαίνει στο ΣΕΦ, να κάθεται δίπλα στο παρκέ, να «σκυλοβρίζει» τον Κώστα και μετά το βράδυ όταν τον συναντά έξω να του ζητά συγγνώμη, αλλά... «πάντα μ’ εμάς βρίσκεις ρε;».
Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, ο Τσαρτσαρής κρεμάει τη φανέλα υπερπλήρης
ημερών, τροπαίων, στιγμών και αναμνήσεων. Έφυγε από την Ισλανδία 18 ετών
για να «σώσει» την καριέρα του και 16 χρόνια μετά, ρίχνει αυλαία με 21
τρόπαια (μόνο ο Αλβέρτης έχει περισσότερα στην ιστορία του ελληνικού
μπάσκετ), 2 πανέμορφα δίδυμα και μια
πανέμορφη Λίνα, ενώ μετά από 8 συνεχόμενα χρόνια θα πάψει –επιτέλους- να
ξυπνάει από το ροχαλητό του Διαμαντίδη, του ανθρώπου που μέσα στη
σεζόν, βλέπει πιο συχνά κι από την οικογένειά του και
είναι ο μοναδικός που γνώριζε πριν τον 3ο τελικό στο ΣΕΦ, ότι ήταν η
τελευταία φορά που μοιράστηκαν το ίδιο δωμάτιο, καθώς είχε έρθει η ώρα
για την... αποστρατεία!
Και το σημαντικότερο είναι, ότι όλα αυτά, ο Τσαρτσαρής τα έκανε με
τον τρόπο του, με χαμηλούς τόνους, με αυταπάρνηση, με άπειρα «δεν είμαι
έτοιμος, αλλά θα παίξω» με σεβασμό από συμπαίκτες και αντιπάλους, καλά ελληνικά και με πολλά... τρίποντα από τις γωνίες!
“A career well served”, που λένε και οι Αμερικανοί και χαίρομαι που
έζησα -όχι μόνο δημοσιογραφικά- από πολύ κοντά, μερικές από τις
μεγαλύτερες στιγμές της!
Υγ: Αν ήμασταν το ΝΒΑ, η φανέλα με το 12, θα ραβόταν ήδη σε μεγάλες
διαστάσεις για κρεμαστεί στην οροφή του ΟΑΚΑ. Γιατί όχι και στην Ελλάδα
όμως;
Υγ2: Αν μπορούσε να ξαναπαίξει ένα ματς στην καριέρα του με την
Εθνική και ένα με τον Παναθηναϊκό, το πρώτο θα ήταν προφανώς ο
τελικός του Μουντομπάσκετ του 2006, ενώ το δεύτερο, ο ημιτελικός με την
ΤΣΣΚΑ πέρσι, γιατί... πάνω στο τζάκι είχε χώρο για μια άλλη Ευρωλίγκα.
Δεν πειράζει! Ίσως γεμίσει το "κενό" ο μικρός Γιάννης σε 20 χρόνια!
Οι τελικοί τελείωσαν και η
απορία μένει: Ποια είναι η ομάδα της χρονιάς; Ο Ολυμπιακός με το back to
back ευρωπαϊκό ή ο Παναθηναϊκός που από τις στάχτες του Ιούλη βρίσκεται
νταμπλούχος Ελλάδας; Η απορία δύσκολα θα λυθεί. Πιο εύκολα όμως θα
απαντηθεί μια άλλη ερώτηση. Ήταν το πιο "βαρύ" πρωτάθλημα που έχει
κατακτήσει ο Παναθηναϊκός την τελευταία 15ετία; Δίχως άλλο, ναι. Μόνο ο
τίτλος στον πέμπτο τελικό του ΣΕΦ το '99 μπορεί να συγκριθεί, μα και
πάλι. Τότε έπαιζαν υπερπαίκτες σαν τον Ράτζα και τον Μποντιρόγκα, τώρα
ποιοι; Ο φετινός Παναθηναϊκός από πλευράς μπασκετικού ταλέντου ήταν ο
χειρότερος από την εποχή που τη φανέλα του… φορούσε ο Πεδουλάκης! Και;
DHI, το αποτέλεσμα μετράει.
Το πρωτάθλημα του Παναθηναϊκού αποκτά επικές διαστάσεις πρώτα απ' όλα
επειδή επικράτησε 3-0 του πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακού. Έπειτα, επειδή
η δική του ομάδα δεν υπήρχε στον χάρτη το περασμένο καλοκαίρι και τώρα,
έμοιαζε - και ήταν στα πλέι οφ - ανίκητη. Και τέλος, διότι επικράτησε
με τρόπο εκκωφαντικό, παίζοντας με μειονέκτημα έδρας και πετυχαίνοντας,
κάτι που ούτε επί του αξεπέραστου Ομπράντοβιτς κατάφερε ο Παναθηναϊκός
αλλά και οποιαδήποτε άλλη ομάδα σε πρωτάθλημα Α1. Να σκουπίσει τη σειρά
με δύο νίκες εκτός έδρας.
Ποιος; Ο Παναθηναϊκός που το καλοκαίρι βρήκε 6-7 καλούς παίκτες, τους
πλαισίωσε με ένα τσουβάλι μέτριους και άρχισε σιγά σιγά να τους
αλλάζει. Μέχρι που έφτασε να έχει χρησιμοποιήσει 11 ξένους! Αυτό
αποδείχθηκε και το κλειδί. Η συνειδητοποίηση της κατάστασης. Ενώ άλλοι
αποθέωναν παίκτες σαν τους Κίτσεν, Πάνκο, Αρμστονγκ, Μπανκς, Καπόνο, οι
άνθρωποι του Παναθηναϊκού άρχισαν να βελτιώνουν το ρόστερ πετραδάκι
πετραδάκι. Εξάλλου, τα λάθη είναι για όσους προσπαθούν και η διοίκηση
Γιαννακόπουλου, κάνοντας αρχικά πιο πολλά σφάλματα παρά σωστά, έδειχνε
να καταλαβαίνει, να αφουγκράζεται, να εκτιμά καλύτερα ότι η σύνθεση ήταν
μετρίως μέτρια.
Και (πολύ) ύστερα ήρθαν οι τελικοί. Αρχισαν με τον Παναθηναϊκό
πληγωμένο και τον Ολυμπιακό σε άλλη, ευρωπαϊκή ακόμα, διάσταση.
Κατέληξαν με τον Παναθηναϊκό πρωταθλητή, κυπελλούχο και τον Ολυμπιακό
κυρίαρχο της Ευρώπης αλλά και πελαγωμένο σήμερα, με κρίσιμα ερωτήματα
για το αύριο.
Ο τρίτος τελικός, αυτός καθαυτός, ήταν ο καλύτερος όλων κι όσα έγιναν
εκτός παρκέ δεν θα μειώσουν τα όσα συνέβησαν εκτός. Είχαμε τον καλύτερο
Ολυμπιακό της σειράς, έστω κι αν ήταν στο 50% του Λονδίνου, είχαμε τον
πιο εύστοχο Παναθηναϊκό της φετινής σεζόν. Και την καλύτερη διαιτησία
των τελικών.
Ο Πεδουλάκης προετοίμαζε μέρες τον Τσαρτσαρή και φάνηκε. Τον έριξε
μέσα στα 2,5 λεπτά απ΄το τζάμπολ και όλες οι επιθέσεις ήταν στοχευμένες
πάνω του. Με 14 πόντους και 6 ασίστ πρωταγωνίστησε ρολάροντας πάνω στα
σώματα των αντιπάλων σαν 20χρονος. Ο Διαμαντίδης έδειχνε απ΄την πρώτη
φάση αποφασιστικός και το επιβεβαίωσε με 5/8 τρίποντα, 7 ριμπάουντ, 4
ασίστ και αμέτρητες δημιουργίες.
Τη διαφορά όμως, αυτή τη φορά έκανε για τον Παναθηναϊκό η έλλειψη
άγχους, η απελευθέρωση απ το "πρέπει", ενώ την ίδια στιγμή οι παίκτες
του Ολυμπιακού έμοιαζαν με τρεμάμενα ψάρια έξω από τα 6.μ75 με τους
τέσσερις γκαρντ να έχουν 2/14! Η άμυνα του Παναθηναϊκού δεν έθελξε, αλλά
αυτή τη φορά πετούσε φωτιές επιθετικά με φοβερό πλουραλισμό και πέντε
σταθερές απειλές. Κι έτσι, έφτασε στο "πιο εύκολο" πρωτάθλημα όπως είπε ο
Γιαννακόπουλος. Το πιο εύκολο που ήταν και το πιο δύσκολο.
ΥΓ1, Με το εξωαγωνιστικό κομμάτι επιλέξαμε να μην ασχοληθούμε. Ούτε
μάγκες θα τους κάνουμε, ούτε υποκριτικά θα τσουβαλοποιήσουμε όλους τους
φιλάθλους όλων των ομάδων. Κομπάρσοι είναι και θέλουν να πάρουν τη θέση
των πρωταγωνιστών. Το ΣΕΦ την τελευταία διετία είχε την τύχη να
φιλοξενεί την πρωταθλήτρια Ευρώπης. Να δει κορυφαίους παίκτες,
προπονητές, και μια διοίκηση που τα έδινε όλα με έντιμο τρόπο. Η
πλειοψηφία όμως, δεν αγάπησε ποτέ το άθλημα, δεν ένιωσαν να γίνονται
"ένα" με τις προσπάθειές των αθλητών όπως στο ποδόσφαιρο, και στο τέλος
με το σκορ 71-75 και τη μπάλα στον Σπανούλη έριξαν κι ένα κλώτσο στο
γάλα αφαιρώντας τους κάθε πιθανότητα επιστροφής στο ματς.
2013 3ος Τελικός Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός 72 - 76 12.06.2013 Full Game
Το παιχνίδι στο ΣΕΦ διακόπηκε οριστικά και κατοχυρώθηκε υπέρ του
Παναθηναϊκού. Αποτέλεσμα αυτού, ο Εξάστερος να κατακτάει και επίσημα το
33ο πρωτάθλημα στην ιστορία του. Όσο για τους κάφρους αυτούς που έκαναν
τα πάντα για να πάρουν την ομάδα στα χέρια τους, ας πάνε για κλάψιμο
καθώς μας στέρησαν το απόλυτο γλέντι, δηλαδή να το σηκώσουμε μέσα στο
Παλέ με γεμάτες εξέδρες.
Και έτσι όμως καλά είναι. Τωρα αρχίζει το γλέντι...
Ο Ολυμπιακός μπήκε πολύ καλά στον αγώνα και εκμεταλλευόμενος την
νευρικότητα του Παναθηναϊκού στην επίθεση προηγήθηκε με 5-0 ύστερα από
καλάθια των Παπανικολάου και Πρίντεζη. Ο Παναθηναϊκός χρειάστηκε κάτι
λιγότερο από τρία λεπτά για να βρει τον δρόμο για το καλάθι του
Ολυμποιακού, με τον Γιόνας Ματσιούλις να ανοίγει.. λογαριασμό με σουτ
τριών πόντων και να κάνει το 5-3. Από εκεί και έπειτα όμως ο
Παναθηναϊκός επιβλήθηκε σε όλα τα… επίπεδα. Με τον Ματσιούλις να παίρνει
μπροστά και τους «πράσινους» να… τρέχουν σερί 0-10, η ομάδα του
Πεδουλάκη προηγήθηκε με 8-13 ύστερα από φανταστικό κάρφωμα του Λάσμε ο
οποίος είχε ήδη αρχίσει να μοιράζει τάπες.
Την στιγμή που οι «πράσινοι»… πυροβολούσαν από παντού,11-16 δια
χειρός Ούκιτς, ο Πρίντεζης έδινε.. αναπάντεχες λύσεις στον Ολυμπιακό,
διαμορφώνοντας το σκορ σε 17-24.
Στο ξεκίνημα της δεύτερης περιόδου ο Ολυμπιακός αντέδρασε και με σερί
8-0 , ύστερα από καλάθια των Χάινς και Κατσίβελη, μείωσε σε 21-24. Ο
Ούκιτς «ξεμπούκωσε» την ομάδα του, 22-26, ενώ ο Κάρι λίγο αργότερα
διατήρησε την διαφορά των 4 πόντων, 24-28. Ο Σπανούλης όμως με κλέψιμο
και εύκολο καλάθι στον αιφνιδιασμό έκανε το 28-28 με τους
«ερυθρόλευκους» να συνεχίζουν το σερί τους που είναι στο 14-4. Οι
διαιτητές χρέωσαν από μία τεχνική ποινή τους Σπανούλη και Διαμαντίδη με
τον αρχηγό του Ολυμπιακού για μία ακόμα φορά να είναι απίστευτα
προκλητικός. Το σκορ είχε γίνει 33-32 με τον Τσαρτσαρή να εκμεταλλεύεται
τα μις ματς, αλλά ο Περπέρογλου με ένα πολύ εύκολο τρίποντο έκανε το
36-32. Ο Ματσιούλις στην συνέχεια, όμως, ήταν αρνητικός πρωταγωνιστής
για την ομάδα του αφού στην επίθεση είχε μια άτσαλη προσπάθεια, ενώ στην
άμυνα έκανε αχρείαστο φάουλ στον Χάινς ο οποίος με κάρφωμα και βολή
έδωσε και πάλι προβάδισμα 4 πόντων στον Ολυμπιακό, 39-35.
Οι «πράσινοι» συνέχιζαν να έχουν πλουραλισμό και να «διαβάζουν» σωστά
με τον Τσαρτσαρή να κάνει το 55-55 και με την βολή από το φάουλ του Λο
να κάνει το 55-56. Στην πρώτη κιόλας επίθεση του Παναθηναϊκού ο Ούκιτς
με… μεγάλο τρίποντο κάνει το 39-38 και αρχίζει το ματς από την αρχή. Ο
Διαμαντίδης στο 22’ με ένα ακόμα τρίποντο δίνει εκ νέου προβάδισμα στην
ομάδα του και ο Παναθηναϊκός και πάλι μπροστά με 41-43. Στην αμέσως
επόμενη φάση ο Γκιστ «παγώνει» στο ΣΕΦ αφού με τρίποντο από την γωνία
και τον Άντιτς να τον.. γκρεμίζει κάνει το 45-47, ενώ ο Ματσιούλις με
νέο καλάθι δίνει προβάδισμα 4 πόντων στον Παναθηναϊκό, 45-49. Τα
σφυρίγματα του Σχινά αρχίζουν να γέρνουν συνεχώς προς την έδρα με τον
Τσαρτσαρή να χορεύει τον Σπανούλη, 59-60, αλλά τον Σλούκα να είναι
προκλητικά συνέχεια στις βολές και να βάζει μπροστά την ομάδα του με
61-60, με την συμπλήρωση 30 λεπτών.
Με το ξεκίνημα της τελευταίας περιόδου, Γκιστ και Λάσμε προσφέρουν
μία ακόμα εντυπωσιακή φάση με τον τελευταίο να καρφώνει… αυτοκρατορικά
και να κάνει το 61-62. Οι διαιτητές κλείνουν τα μάτια σε κάθε επφαή μέσα
στην ρακέτα του Ολυμπιακού αλλά ο Διαμαντίδης είναι εκεί και με
τρίποντο κάνει το 63-67. Και σαν να μην έφτανε αυτό για τον Ολυμπιακό ο
αρχηγός του Παναθηναϊκού σκοράρει ένα ακόμα και στέλνει την διαφορά στο
+7, 63-70 στο 32’. Στα μεγάλα τρίποντα του Διαμαντίδη απάντησε ο Βασίλης
Σπανούλη ο οποίος με πολύ ωραίο καλάθι και φάουλ έκανε το 66-70. Ο
Σχινάς συνεχίζει να προκαλεί με τις αποφάσεις του, αφού ο Άντιτς
συνεχίζει τις αντιαθλητικές του συμπεριφορές. Και αποτέλεσμα αυτού είναι
ο πρώτος διαιτητής της αναμέτρησης να δώσει από μία τεχνική ποινή. Με
όλα αυτά ο Ολυμπιακός έχει κάνει σερί 9-0 και προηγείται με 72-70. Ο
Λάσμε όμως με απόλυτη ψυχραιμία και 2/2 βολές κάνει το 72-72 και τον
Διαμαντίδη να κάνει το 72-74. Στην επόμενη επίθεση του Ολυμπιακού ο
Χάινς κάνει επιθετικό φάουλ στον Λάσμε και ο Παναθηναϊκός έχει και πάλι
την μπάλα στα χέρια του με τον σέντερ από την Γκαμπόν να κάνει το 72-76
87 δεύτερα πριν από το τέλος.
Κάπου εκεί η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο και οι κουκουλοφόροι
μπήκαν στο παρκέ, επιτέθηκαν στον πάγκο του Παναθηναϊκού και τραυμάτισαν
τρία μέλη της αποστολής. Οι διαιτητές ζήτησαν εκκένωση γηπέδου, στον
Ολυμπιακό δεν ήταν σε θέση να κάνουν ούτε αυτό και ο αγώνας διακόπηκε
και κατοχυρώθηκε υπέρ του Παναθηναϊκού. Αυτή ήταν η Τρίτη νίκη του
τριφυλλιού που τον έστεψε και πρωταθλητή Ελλάδος.
Χιλιάδες κόσμου έχουν συγκεντρωθεί αυτή την ώρα έξω από το ξενοδοχείο Caravel όπου διαμένει η αποστολή του πρωταθλητή Ελλάδος Παναθηναϊκού, προκειμένου να αποθεώσουν παίκτες και τεχνικό επιτελείο.
Άλλωστε η νίκη μέσα στην έδρα του αιωνίου αντιπάλου, αλλά και η άνεση
με την οποία ήρθε το τρόπαιο αυτό απέναντι στην ομάδα που κατέκτησε το
πρωτάθλημα Ευρώπης, κάνει τον κόσμο του Τριφυλλιού να πανηγυρίζει με όλη
του την καρδιά την επιτυχία.
Το προχωρημένο της ώρας αλλά και η βροχή που πέφτει από νωρίς στην Αθήνα δεν ήταν δυνατόν να κρατήσουν κανέναν μακριά από το Caravel εκεί όπου χτυπάει πλέον η καρδιά του τριφυλλιού.
Με
τον Παναθηναϊκό να καταλαμβάνει την πρώτη θέση στη γενική κατάταξη στις
μικρές κατηγορίες με 87 βαθμούς και να κατακτά τέσσερα πρωταθλήματα
ολοκληρώθηκε το Πανελλήνιο πρωτάθημα Καταδύσεων Α’, Β’, Γ’, Δ’ και ΟΠΕΝ
κατηγορίας που διεξήχθη στο Καταδυτήριο του Αγίου Κοσμά (7-9 Ιουνίου).
Οι
"πράσινοι" καταδύτες υπερέβαλαν εαυτό και ενώ πριν τους αγώνες στόχος
ήταν η κατάκτηση ενός πρωταθλήματος, κατάφεραν με πολύ καλές εμφανίσεις
να δώσουν βαθμούς στον Παναθηναϊκό και κατ' επέκταση την κατάκτηση
τεσσάρων πρωταθλημάτων:
Πρωτάθλημα ανδρών κατηγορίας Γ'-Δ'
Πρωτάθλημα γενικής βαθμολογίας Γ'-Δ'
Πρωτάθλημα ανδρών κατηγορίας Α'-Β'
Πρωταθλημα γενικής βαθμολογίας Α'-Β'
Οι
επιτυχίες στο τμήμα διαδέχονται η μια μετά την άλλη και αυτό είναι
αισιόδοξο τόσο για το Τριφύλλι, που βλέπει νεαρούς αθλητές του να
ετοιμάζονται να πρωταγωνιστήσουν σε ακόμα μεγαλύτερο επίπεδο τα επόμενα
χρόνια σε ένα Ολυμπιακό Άθλημα. Εξάλλου, αυτό φαίνεται και από την
παρουσία του Ομοσπονδιακού τεχνικού, Πέτρου Φυρίγου στο καταδυτήριο του
Αγίου Κοσμά, όπου και αξιολόγησε την παρουσίας των αθλητών-τριών.
Η άμυνα του Παναθηναϊκού λύγιζε και πάλι σίδερα και το σκηνικό του ΣΕΦ
επαναλήφθηκε! Εκεί 64-51, στο ΟΑΚΑ 63-52. Με την πλάτη στον τοίχο οι
Πρωταθλητές Ευρώπης της Σφαλιάρας.
Ο Παναθηναϊκός εξαργύρωσε τη νίκη πρεμιέρας στο Σ.Ε.Φ. κι απέχει ακόμη μία μακριά απ' το 33ο Πρωτάθλημα Ελλάδος στην τροπαιοθήκη του.
ΝΙΚΗΣΕ ΓΙΑΤΙ: Ο Παναθηναϊκός σκόραρε μόλις 63 πόντους, ακόμη λιγότερους απ' ό,τι στο Σ.Ε.Φ., αλλά και πάλι ήταν υπεραρκετοί. Ο Ολυμπιακός βρέθηκε απ' τους 51 στους 52 πόντους και δεν ήταν σε θέση να δικαιούται την επιστροφή στη διεκδίκηση του τίτλου.
MVPs: Ο Γιόνας Ματσιούλις υπέπεσε στο 3ο φάουλ του στο 19' και τη θέση του στην 5άδα πήρε ο Μάικ Μπράμος.
Και δεν επέστρεψε σχεδόν ποτέ στον πάγκο! Αγωνιζόμενος... non stop
μέχρι το 38', ο ομογενής γκαρντ/φόργουορντ έδωσε λύσεις κι ενέργεια σε
άμυνα κι επίθεση, βούτηξε στο παρκέ ακόμη και για μία χαμένη μπάλα κι
έκανε τη διαφορά για την ομάδα του. Σε 23:11 παρουσίας μέτρησε 9 πόντους
(0/1δίπ., 3/4τρίπ., 0/2β.), 1 ριμπάουντ, 4 ασίστ και 1 λάθος. Ο Ραμέλ Κάρι (8π. με 3/5δίπ., 2/2β., 8ρ., 3ασ., 1κοψ., 3λ. σε 21:56) αποτέλεσε άξιο συνοδοιπόρο του, κλέβοντας από κοινού τη δόξα του Ρόκο-Λένι Ούκιτς.
ΑΦΑΝΤΟΣ: Ο Γιώργος Πρίντεζης θα
δώσει μάχη με τη... μνήμη του να διαγράψει την τελευταία εμφάνισή του. Ο
διεθνής φόργουορντ δε βρήκε ποτέ ρυθμό και πέρασε σχεδόν απαρατήρητος.
Σε 24:31 συμμετοχής μέτρησε 6 πόντους με μόλις 1/8 δίποντα, 1/2 τρίποντα
και 1/2 βολές, 2 ριμπάουντ, 2 κλεψίματα και 2 λάθη.
ΚΕΥ ΡΟΙΝΤ: To break και το αρχικό 8-0 στο 2' προσέδωσαν ενθουσιασμό στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού,
αλλά δεν άργησε να δώσει τη θέση του στην αδυναμία δημιουργίας και κατ'
επέκταση στη νευρικότητα. Από μόνη της η εκτελεστικότητα του Ρόκο-Λένι Ούκιτς
(σ.σ. είχε 8π. στο 10-5 του 5' και 13π. με 2/3δίπ., 3/5τρίπ., 0/1β. στο
ημίχ.) δεν ήταν αρκετή απέναντι στην πολύ κάλη άμυνα του Ολυμπιακού
και γρήγορα οι ισορροπίες άλλαξαν για την πρώτη αλλαγή στο προβάδισμα
(12-14 στο 8') μέχρι το 19-27 του 15'. Η διαφορά θα μπορούσε να ήταν
μεγαλύτερη, ιδίως με τον Παναθηναϊκό της δεύτερης
περιόδου να μετρά 0/6 τρίποντα μέχρι την επόμενη εύστοχη προσπάθειά του
(22-27 στο 17' δια χειρός αρνητικού μέχρι εκείνο το σημείο Δημήτρη Διαμαντίδη) και 11 λάθη στο ημίχρονο, αλλά σε αντίθεση με την άμυνα ο Ολυμπιακός δεν ήταν εξίσου αποτελεσματικός στην επίθεση (π.χ. είχε 3/13τρίπ. στο ημίχ., ενώ ο Γιώργος Πρίντεζης είχε 1/7π. -με άστοχο... κάρφωμα-, 1/1τρίπ., 1/2β. στο ημίχ.). Εν τέλει μέχρι να ολοκληρωθεί το πρώτο 20λεπτο ο Παναθηναϊκός των προς στιγμήν 2/11 διπόντων... πρόλαβε κι έβγαλε δύο σωστές επιθέσεις: Ένα alley-oop κάρφωμα του Τζέιμς Γκιστ για το 24-29 στο 19' κι ένα τρίποντο του Μάικ Μπράμου απ' τη γωνία για το 29-31 του ημιχρόνου.
Η τρίτη περίοδος βρήκε τον Παναθηναϊκό να αρχίζει με
3/3 τρίποντα (41-41 στο 25'), τα οποία ήταν αντιστρόφως ανάλογα σε
σχέση με ό,τι επιχείρησε κι έκανε ο κάθε αντίπαλός του. Ο Ολυμπιακός
της τρίτης περιόδου μέτρησε 3/8 δίποντα, 2/6 τρίποντα, 2/2 βολές και 5
λάθη και με δικαιολογημένο 11-0 σερί ο βελτιωμένος και στις δύο άκρες
του παρκέ Παναθηναϊκός ξέφυγε με 52-43 στο 30'. Ο Κάιλ Χάινς έχασε μοναδική ευκαιρία στο 36' (55-50) να μειώσει ακόμη και στους 3 πόντους, αλλά έκανε 0/2 βολές και στην επόμενη επίθεση ο Δημήτρης Διαμαντίδης τιμώρησε τον ίδιο και τους υπόλοιπους συμπαίκτες του: Άστοχο τρίποντο απ' την κορυφή, μακρινό επιθετικό ριμπάουντ του Ρόκο-Λένι Ούκιτς, πάσα στον αρχηγό κι απ' την ίδια θέση 58-50 στο 37'! Ο Ολυμπιακός φωνάζει δικαίως για ένα εύστοχο σουτ (βλ. Χάινς)
στο 37' και στην επαναφορά της μπάλας για ένα ανύπαρκτο φάουλ του
Σπανούλη στον Ματσιούλις που διαμόρφωσε το 60-50. Το +11 του 63-52 στα
-48,3'', το οποίο παρέμεινε μέχρι τέλους, αποτέλεσε και τη μέγιστη τιμή
διαφοράς.
ΑΞΙΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ: Έπειτα το break στην πρεμιέρα της τελικής σειράς, περίμενε κανείς πως στο Ο.Α.Κ.Α.
θα γινόταν το αδιαχώρητο. Παρόλα αυτά υπήρχαν αρκετά άδεια καθίσματα
πίσω απ' τη μία μπασκέτα και σε τμήμα του πάνω διαζώματος, αλλά
τουλάχιστον ο επιπλέον κόσμος στις θέσεις των οργανωμένων φίλων του Παναθηναϊκού κι όχι μόνο αναπλήρωσε το κενό κι η προσέλευση ξεπέρασε τις 17.000 κόσμου.
Την στιγμή που στον Ολυμπιακό… κυνηγάνε φαντάσματα στον
Παναθηναϊκό συνεχίζουν την προετοιμασία τους για τον τρίτο τελικό με τον
Αργύρη Πεδουλάκη να ξεκαθαρίζει πως ο πρωταθλητής αναδεικνύεται στις
τρεις νίκες και όχι στις δύο
Ο Παναθηναϊκός έχει
μπροστά του μια τεράστια πρόκληση. Η ομάδα του «τριφυλλιού» έκανε το
2-0 στην σειρά των τελικών, επικρατώντας του Ολυμπιακού και στο ΟΑΚΑ και
πλέον προβάλει ως το απόλυτο φαβορί για την κατάκτηση του
πρωταθλήματος. Και μάλιστα με τρόπο.. εντυπωσιακό.
Όμως, στον Παναθηναϊκό δεν… βιάζονται. Το σκορ μπορεί να έχει γίνει
2-0 έπειτα από τις νίκες σε ΣΕΦ και ΟΑΚΑ, ο Αργύρης Πεδουλάκης, όμως,
ξεκαθάρισε στους παίκτες του πως ακόμα δεν έχει κριθεί τίποτα. Άλλωστε
καμία ομάδα δεν πανηγύρισε πρωτάθλημα με δύο νίκες. Χρειάζεται μία
ακόμα.
Η ομάδα του «τριφυλλιού» στο χθεσινό ματς απέδειξε για μία ακόμα φορά
πως διαθέτει την κορυφαία άμυνα της Ευρώπης. Ο… πολύς Ολυμπιακός των
100 πόντων στον τελικό του Λονδίνοι (οι 90 εκ των οποίων μπήκαν στο γ
δεκάλεπτο) για δεύτερο συνεχόμενο ματς έμεινε στους 50 και.. κάτι. Στον
Πειραιά είχε 51 και στο Μαρούσι 52.
Ο «Άρτζι» όμως δεν είναι… ικανοποιημένος. Όχι αμυντικά, αλλά
επιθετικά. Οι «πράσινοι» έχουν αρκετά κενά διαστήματα στο παιχνίδι τους
στην επίθεση, ενώ δεν μπορούν να βρουν εύκολους πόντους στον
αιφνιδιασμό.
Και πάνω σε αυτό το κομμάτι θα επιμείνει στις επόμενες προπονήσεις ο
Αργύρης Πεδουλάκης. Ο Έλληνας τεχνικός στις προπονήσεις που θα γίνουν εν
όψει του τρίτου τελικού, θέλει να δει τους παίκτες του να απειλούν
περισσότερο. Να απειλούν περισσότερο και να γίνονται πιο… επιθετικοί.