Παρασκευή 1 Μαρτίου 2013

Το τέταρτο σου Ευρωπαϊκό Αστέρι Εξάστερε μου Αυτοκράτορα του Μπάσκετ!



 Αν το 2002 όλοι έβλεπαν τον Παναθηναϊκό ως outsider, το 2007 τον έβλεπαν όλοι ως το απόλυτο φαβορί. Όχι όταν έφτασε στο φάιναλ φορ, αλλά από την πρώτη αγωνιστική της Ευρωλίγκας. Από τον Οκτώβριο του 2006. Ο λόγος; Το φάιναλ φορ είχε έδρα την Αθήνα... Το ΟΑΚΑ… Το «σπίτι» του Παναθηναϊκού. Οι «πράσινοι» φρόντισαν να δικαιώσουν τα προγνωστικά, φρόντισαν να μην διαψεύσουν κανέναν και σε ένα γήπεδο ασφυκτικά γεμάτο, υπό το βλέμμα του Νίκου Γκάλη και του Στόγιαν Βράνκοβιτς, που αποθεώθηκαν από τους «πράσινους», κατέκτησαν το 4ο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στην ιστορία του συλλόγου. Η κορυφή της Ευρωλίγκας του ανήκε ξανά μετά από πέντε χρόνια , με μία παρουσία σε φάιναλ φορ να έχει μεσολαβήσει το 2005 στη Μόσχα.


Ο Παναθηναϊκός κατέγραψε ρεκόρ 11-3 στην πρώτη φάση της διοργάνωσης: Χοβεντούτ Μπανταλόνα 83-73, 82-79, Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ 86-69, 78-75, Ολίμπια Λουμπλιάνα 83-74, 86-65, Λοτομάτικα Ρόμα 87-71, 79-69, Ουνικάχα Μάλαγα 87-72, 61-67, Παρτιζάν 80-93, 75-63, Μακάμπι Τελ Αβίβ 90-88, 73-76. Στο Top16 ο Παναθηναϊκός επιβλήθηκε της Έφες Πίλσεν (84-57, 79-65), γνώρισε μία ήττα από την Μπαρτσελόνα (102-82, 66-87) και προχώρησε με δύο νίκες επί της Πρόκομ Τρεφλ Σόποτ (95-68, 75-69). Η Ντιναμό Μόσχας δεν αποτέλεσε σημαντικό εμπόδιο (2-0/80-58, 73-65) και ο Παναθηναϊκός είχε το εισιτήριο για το δικό του φάιναλ φορ στα χέρια του. Έκανε τη δική του προέλαση, παρά το ότι το καλοκαίρι απώλεσε δύο βασικά γρανάζια της μηχανής του τον Γιάκα Λάκοβιτς (Μπαρτσελόνα) και τον Βασίλη Σπανούλη (Χιούστον Ρόκετς).

Ο Παναθηναϊκός έδειξε ότι μπορεί και χωρίς αυτούς, φτάνοντας στον ημιτελικό να αντιμετωπίσει την Τάου Κεράμικα. Της οποίας επιβλήθηκε 67-53 σε έναν αγώνα με χαμηλό σκορ. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς ρωτήθηκε για το τέμπο, για το σκορ, για να απαντήσει αυτός με ένα πλάγιο χαμόγελο: «Ποιος ξέρει; Μπορεί στον επόμενο αγώνα τα πράγματα να είναι διαφορετικά. Το παιχνίδι σου δείχνει τι πρέπει να κάνεις». Προφανώς ήξερε τι έλεγε, καθώς στον τελικό και απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας η νίκη ήρθε με το… υψηλό 93-91 σε έναν από τους ωραιότερους και συναρπαστικότερους τελικούς της Ευρωλίγκας, μπροστά σε ένα εκπληκτικό κοινό. Και με εκπληκτική παρουσία και βοήθεια από όλους τους παίκτες, είτε χρησιμοποιήθηκαν ελάχιστα, είτε πολύ. Ένας όμως αναδείχθηκε MVP και ήταν ο Δημήτρης Διαμαντίδης, ο οποίος βρήκε τη θέση του και στην καλύτερη ομάδα, αλλά και ως καλύτερος αμυντικός της χρονιάς. Στη δεύτερη καλύτερη ομάδα ήταν και ο Ραμούνας Σισκάουσκας, ενώ ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς. 


20ό ΦΑΪΝΑΛ ΦΟΡ ΕΥΡΩΛΙΓΚΑΣ
ΠΟΤΕ: Παρασκευή 4 και Κυριακή 6 Μαΐου 2007.
ΠΟΥ: ΟΑΚΑ, Αθήνα  
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ: Παναθηναϊκός... 
ΚΙ ΕΜΕΙΣ: Ταυτοπροσωπία, στην κορυφή οι «πράσινοι» για τέταρτη φορά και η Ελλάδα για πέμπτη.  
ΜVP: Δημήτρης Διαμαντίδης.
 Περνούσαν τα χρόνια, οι παρουσίες, ακόμη και οι απουσίες στα φάιναλ φορ και η Ελλάδα προσδοκούσε επί ματαίω να εμπλουτίσει τη συλλογή της. Ο Παναθηναϊκός το λαχταρούσε ακόμη περισσότερο και η Αθήνα παρουσιαζόταν ως μεγάλη ευκαιρία για την πολυπόθητη επιστροφή στην αίθουσα του θρόνου. Όπερ και εγένετο! 

Μετά το πρώτο στο Παρίσι (1996), το δεύτερο στη Θεσσαλονίκη (2000) και το τρίτο στην Μπολόνια (2002), ο Παναθηναϊκός έβαλε το τέταρτο παράσημο στη στολή του και ακολούθησε τη φυσιολογική εξελικτική διαδικασία μιας ομάδας, όπως την όρισε κάποτε ο Πατ Ράιλι: από την εγχώρια κατανάλωση στον πρώτο μεγάλο τίτλο, από τον πρώτο μεγάλο τίτλο στη δυναστεία, από τη δυναστεία στον θρύλο. Και από τον θρύλο στην κατάσταση που ορίζεται πλέον ως θεσμός του ευρωπαϊκού μπάσκετ...

Ο Παναθηναϊκός ούτως ή άλλως δεν ήθελε να αρκεστεί στο ρόλο του καλού αμφιτρύωνα, άλλωστε η ομάδα του εκείνη τη σεζόν ήταν πλήρης. Τόσο πλήρης  ώστε να μη χωράει ακόμη και τον βετεράνο του ΝΒΑ και πρωτοπαλίκαρο του Ρίκι Πιτίνο στο Κεντάκι, Τόνι Ντελκ, που πέρασε και σχεδόν δεν ακούμπησε. Τόσο πλήρης ώστε να μην επηρεάζεται από τον τραυματισμό και την ανετοιμότητα του Κώστα Τσαρτσαρή. Τόσο πλήρης, επίσης, ώστε να εγείρεται ζήτημα για το ποιος από τους πολλούς σωματοφύλακές του ήταν ο πραγματικός MVP του τελικού. Τόσο πλήρης, εν κατακλείδι, ώστε να νομιμοποιείται ο Αλβέρτης να κοιτάζει στον ορίζοντα τα λάβαρα (όχι μονάχα της Μακάμπι και της Βαρέζε, αλλά ακόμη και) της Ρεάλ Μαδρίτης!

Οι αγώνες της πρώτης ημέρας υπήρξαν η εκδίκηση της άμυνας στο επιθετικό μπάσκετ που επανέφερε στην κυκλοφορία, μέσα στη δεκαετία του millennium, η Μακάμπι. Ο Παναθηναϊκός που έμοιαζε ομάδα βγαλμένη από τα παλιά στερεότυπα του Μάλκοβιτς, νίκησε τον ίδιο τον Μπόζα (Ταού) με 67-53, ενώ η υπερασπιζόμενη τα σκήπτρα της Πράγας, ΤΣΣΚΑ, με τη σφραγίδα της κλάσης του Παπαλουκά, επιβλήθηκε της Μάλαγα με 62-50 χάρη σε ένα σερί 14-0 που έτρεξε από το 47-46 και πέρα. Ούτως ειπείν, ο τελικός της Κυριακής έμοιαζε βγαλμένος από την απόλυτη αμυντική λαγνεία, όμως αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες!

Οι δύο ομάδες που την Παρασκευή έβαλαν με το ζόρι 129 πόντους, την Κυριακή ξεσάλωσαν και έφτασαν στους 184, έστω κι αν οι 64 από δαύτους προέκυψαν από ελεύθερες βολές (38/46 ο Παναθηναϊκός, 26/35 η ΤΣΣΚΑ). Το είχε προβλέψει πάντως αυτό -ή μάλλον το είχε ζητήσει στις νουθεσίες του προς τους «πράσινους»- ο Ομπράντοβιτς και μάλιστα το φώναζε κιόλας στη συνέντευξη Τύπου του Σαββάτου, καθήμενος δίπλα στον αγαπημένο του Μεσίνα: «Στον τελικό η άμυνά μας πρέπει να είναι η... επίθεση. Και εμείς και η ΤΣΣΚΑ έχουμε πολλές επιθετικές αρετές και μολονότι σε τέτοια ματς υπάρχει πάντοτε άγχος, πιστεύω ότι θα τις ξεδιπλώσουμε. Θα επιδιώξουμε να νικήσουμε χρησιμοποιώντας την επιθετική ικανότητά μας, αλλά και την ατομική ποιότητα κάθε παίκτη»...

Μάγος είσαι, Ζέλικο;
Κι ενώ λοιπόν ο κόσμος καιγόταν (ενόψει του τελικού) ο Ομπράντοβιτς βουρλιζόταν με το ΝΒΑ! Στην προπόνηση του Σαββάτου, ο Ζοτς όχι μόνο δεν ένιωθε αγχωμένος, αλλά βρήκε κιόλας τη διάθεση ν' ανοίξει κουβέντα με τους δημοσιογράφους για τα πλέι οφς του ΝΒΑ, με αφορμή  τον αποκλεισμό του Ντάλας από το Γκόλντεν Στέιτ! «Απορώ πώς  την πάτησαν οι Μάβερικς και για να είμαι ειλικρινής δεν το περίμενα. Βέβαια ο Ντον Νέλσον ανέκαθεν έπαιζε με χαμηλά σχήματα και τον θυμάμαι παλιά με τον Ρίτσμοντ, τον Χαρνταγουέι και τον Μάλιν, αλλά αυτή τη φορά το παράκανε και έβαλε πέντε κοντούς που περικύκλωσαν τον Νοβίτσκι και δεν τον άφησαν να πάρει ανάσα». Φαίνεται πως την ίδια ιδέα είχε και ο Ζέλικο, τουλάχιστον στον ημιτελικό με την Τάου, στον οποίο  κάποια στιγμή ανέσυρε τις πατέντες της Μπολόνιας...

Ο τελικός εξελίχθηκε στην απόλυτη μπασκετική ραψωδία και μνημονεύεται ως ο κορυφαίος (από πλευράς ποιότητας, θεάματος και εξέλιξης) στα χρονικά των φάιναλ φορ. Ούτως ή άλλως, για να γίνει κάποιος βασιλιάς της ζούγκλας πρέπει να σκοτώσει το λιοντάρι και αυτό ακριβώς έκανε ο Παναθηναϊκός βάζοντας κάτω την πρωταθλήτρια της Πράγας, ΤΣΣΚΑ. Μονομάχησαν δυο σπουδαίες ομάδες, δυο μεγάλοι προπονητές, αλλά και δυο (Έλληνες) παίκτες, που έκαναν 20.000 φιλάθλους και εκατομμύρια τηλεθεατές να παρακολουθούν τον τελικό με κομμένη την ανάσα: Ο Παπαλουκάς πέταξε το γάντι στον Διαμαντίδη, του φώναξε κιόλας «μολών λαβέ» και ο Μήτσος το έπιασε στον αέρα και έκανε αυτό που άκουσε: πήγε και πήρε το τρόπαιο!

Ο Διαμαντίδης ήταν εκείνος που έβαλε και πάλι το νερό στο αυλάκι, όταν με τρίποντο έκανε το σκορ 60-54 κι ενώ ο Παναθηναϊκός είχε μείνει χωρίς καλάθι επί επτάμισι λεπτά! Στο 37' οι «πράσινοι» προηγήθηκαν με 83-73 και 1'36'' πριν από τη λήξη το σκορ ήταν 87-79, αλλά μηδένα προ του τέλους μακάριζε! Με δύο απανωτά τρίποντα του Λάνγκντον η ΤΣΣΚΑ μείωσε στα 51'' σε 87-85 και ο τελικός ξαναπήρε φωτιά. Στα 11' ο Σισκάουσκας αστόχησε σε δύο βολές, αλλά στην επόμενη φάση στάθηκε πάλι στη γραμμή και αυτή τη φορά δεν έκανε το ίδιο λάθος. Διά χειρός του Λιθουανού ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε με 93-88 και κλείδωσε την κούπα στο ΟΑΚΑ, ενώ ο Χόντεν έγραψε τον επίλογο και το τελικό σκορ με τρίποντο...

Η ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ

1. Παναθηναϊκός
2. ΤΣΣΚΑ Μόσχας
3. Ουνικάχα Μάλαγα
4. Τάου Βιτόρια

Ο ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΣ

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ-ΤΑΟΥ 67-53

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Αλβέρτης 5, Ντελκ, Μπετσίροβιτς 15 (2/3δ., 2/3τρ., 5/6β., 2λ.),
Μπατίστ 15 (4/8δ., 0/1τρ., 7/8β., 12ρ., 1ασ., 1κλ., 1τ., 2λ.), Σισκάουσκας 11 (1/2δ., 2/4τρ., 3/4β., 5ρ.), Χατζηβρέττας 3, Ντικούδης 7 (3/5δ., 0/2τρ., 1/5β., 7ρ., 2ασ., 1κλ., 2λ.), Τσαρτσαρής, Διαμαντίδης 3 (6ρ., 4ασ., 1κλ., 3λ.), Τομάσεβιτς, Βούγιανιτς 8, Γιαφτόκας.

ΤΑΟΥ: Σκόλα 6 (7ρ., 4λ.), Πριτζιόνι 6 (2/8τρ., 5ρ.), Ρακότσεβιτς 4, Βιδάλ 2, Πλάνινιτς 7, Ερντογάν 11 (6λ.), Τελέτοβιτς, Πεκέρ 7 )8ρ.), Σπλίτερ 7 (6ρ.), Χάουζ 3.

  
Ο ΤΕΛΙΚΟΣ 

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ-ΤΣΣΚΑ 93-91 

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Αλβέρτης, Ντελκ, Μπετσίροβιτς 6, Μπατίστ 12 (6/9δ., 5ρ., 4λ.), Σισκάουσκας 20 (4/4δ., 0/5τρ., 12/17β.,  4ρ., 5ασ., 2κλ.), Χατζηβρέττας 10 (0/3δ., 2/3τρ., 4/4β., 4ρ., 1ασ., 1κλ.,  1λ.), Τσαρτσαρής, Διαμαντίδης 15 (2/2δ., 2/2τρ., 5/6β., 3ρ., 3ασ., 2κλ,.2λ.), Τομάσεβιτς 16 (6/9δ., 4/6β., 3ρ.), Βούγιανιτς 12 (0/1δ., 1/3τρ., 9/9β.). Κόουτς: Ομπράντοβιτς

ΤΣΣΚΑ: Παπαλουκάς 23 (9/10δ., 5/6β., 1ρ., 8ασ., 3λ.), Σμόντις 18 (2/5δ., 1/2τρ., 11/12β., 3ρ., 4λ.), Χόλντεν 11 (2/3δ., 2/3τρ., 1/2β., 4λ.), Ζ. Πασούτιν, Αντερσεν 4 (6ρ.), Σαβρασένκο 4, Τόρες 9 (4ρ., 2κλ.), Πονκρασόφ, Λάνγκτον 16 (3/5δ., 3/6τρ., 1/1β., 1ρ.),μ Φαν ντεν Σπίγκελ 6. Κόουτς: Μεσίνα
Διαιτητές: Μιτχάνα (Ισπανία), Λαμόνικα (Ιταλία), Μπελόσεβιτς (Σερβία)

  
Η ΑΘΗΝΑ ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ

·         ΚΩΔΙΚΟΣ: «Happy birthday». Έτυχε ανήμερα του τελικού να έχουν τα γενέθλιά τους ο Δημήτρης Διαμαντίδης (27 ετών) και ο Ντέγιαν Τομάσεβιτς (34) και τα γιόρτασαν με τον καλύτερο τρόπο. Παρεμπιπτόντως την ίδια μέρα, του 1980, ντεμπουτάρισε ο Νίκος Γκάλης με την Εθνική ομάδα (στον αγώνα με τη Σουηδία, στο προολυμπιακό τουρνουά του Βεβέ) και ως εκ τούτου η τούρτα ήρθε κι έδεσε, διότι ο Νικ ήταν παρών στο ΟΑΚΑ!

·         Ο ΩΡΑΙΟΣ: Διαμαντίδης και Παπαλουκάς. Πολυτιμότερος παίκτης του φάιναλ φορ ανακηρύχθηκε ο Μήτσος, αλλά τον τίτλο άξιζε εξίσου και ο Τεό, μάλιστα ο Μεσίνα πίστευε και δήλωσε ότι τον άξιζε περισσότερο! «Με όλο μου τον σεβασμό στον Διαμαντίδη, πιστεύω ότι το βραβείο του MVP το δικαιούται περισσότερο ο Θοδωρής, αλλά συνήθως ο πολυτιμότερος παίκτης βγαίνει από τη νικήτρια ομάδα», είπε ο Έτορε, τη στιγμή που ο Διαμαντίδης αφιέρωνε τον τίτλο στους συμπαίκτες και στην ομάδα του, αλλά (είπε γελώντας ότι) δεν σκόπευε να αγοράσει καινούργιο έπιπλο στο σπίτι του για να χωρέσει τα τρία βραβεία με τα οποία έφυγε από το ΟΑΚΑ (ΜVP φάιναλ φορ, μέλος της καλύτερης πεντάδας της σεζόν και κορυφαίος αμυντικός παίκτης). Αντιθέτως όχι καινούργιο έπιπλο, αλλά καινούργιο δωμάτιο (παραδέχτηκε ότι θα) χρειαζόταν πλέον ο Φραγκίσκος Αλβέρτης.

·         Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ: Αυτόν τον καθ' όλα ανεπιθύμητο ρόλο έπαιξε -για λογαριασμό της ΤΣΣΚΑ- ο Ματίας Σμόντις, ο οποίος σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο του τελικού χρεώθηκε με εσκεμμένο φάουλ. Συν τοις άλλοις,  ο Σλοβένος φόργουορντ (όπως και ο Άντερσεν) σημαδεύτηκε στα pick 'n' roll και στις αλλαγές των σκριν στην επίθεση του Παναθηναϊκού, καθότι κρίθηκε ότι αποτελεί τον αδύναμο κρίκο στην αμυντική λειτουργία της ΤΣΣΚΑ.

·         Ο ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟΣ ΗΡΩΑΣ: Γι' αυτόν τον περιζήτητο ρόλο ερίζουν τρεις παίκτες του Παναθηναϊκού: στον ημιτελικό ο Μπετσίροβιτς και στον τελικό με την ΤΣΣΚΑ ο Βούγιανιτς και ο Χατζηβρέττας. Κόντρα στην Ταού ο Σλοβένος γκαρντ ήταν σεληνιασμένος, με το σκεπτικό ότι «ο Παναθηναϊκός μού χρωστάει αυτό που μου πήρε στην Μπολόνια», ενώ την Κυριακή διαπίστωνε ευτυχισμένος «αυτή τη φορά ήμουν στη σωστή πλευρά». Μάλιστα τέτοιο ήταν το απωθημένο του, ώστε στη διάρκεια της απονομής πήρε το τρόπαιο και αρνιόταν να το δώσει στους συμπαίκτες του που ακολουθούσαν! Στον τελικό ο μεν Σέρβος είχε 9/9 βολές, ο δε Χατζηβρέττας έβαλε 10 πόντους, συμπεριλαμβανομένων δύο «κτυπημάτων» από τα 6,25μ.

·         ΠΗΓΑΝ ΤΣΑΜΠΑ:  Η γραβάτα της ΤΣΣΚΑ, που φόρεσε στον τελικό ο Μεσίνα! Ο Έτορε είχε πει ότι αυτή τη φορά (σε αντίθεση με την Μπολόνια) θα βάλει την επίσημη γραβάτα της ομάδας, για ν' αλλάξει το γούρι του κόντρα στον Ομπράντοβιτς, αλλά τζίφος! Πήγε επίσης τσάμπα η αλά Αλεξάντερ Πέτροβιτς (πριν από τον τελικό του Ευρωμπάσκετ του 1987) ευχή του Φρεντ Χάουζ «Good luck to Russians»! Ο Αμερικανός τα 'χε με τη διαιτησία και θέλησε με αυτόν τον τρόπο να πικάρει τον Παναθηναϊκό, αλλά δεν του έγινε το χατίρι. Δεν δικαιώθηκε επίσης ο μεγαλεπήβολος στόχος που έβαλε μετά τον τελικό ο Μάικ Μπατίστ απειλώντας ότι «του χρόνου στον τελικό της Μαδρίτης θα σπάσω το καλάθι κι ελπίζω να 'χουν εφεδρικό για να το αντικαταστήσουν»!

·         ΤΟ ΑΠΡΟΟΠΤΟ: Ο... διχασμός προσωπικότητας τον οποίο υπέστη ο  Ντικούδης, με αποτέλεσμα να μείνει εκτεθειμένος προς τον κόσμο. Βαδίζοντας στο δρόμο  που είχε χαράξει στη Μόσχα ο (συντοπίτης του) Κόμματος, ο Δήμος δεν έκρυψε τη χαρά του για την κατάκτηση του Κυπέλλου από τη Λάρισα, μόνο που η ΑΕΛ είχε νικήσει (το προηγούμενο βράδυ στον τελικό του Βόλου) τον Παναθηναϊκό! Εκείνη η δήλωση «μπράβο στη Λάρισα και στον Αντσουέ» δεν ήχησε πολύ καλά στ' αυτιά των οπαδών του  Παναθηναϊκού...

·         Η ΓΚΑΦΑ: Ανήκει στο διεθυντήριο της Ευρωλίγκας, διότι κανείς εντέλει δεν κατάλαβε πώς είναι δυνατόν ο ΜVP της σεζόν να μη συμπεριλαμβάνεται στην καλύτερη πεντάδα! Συνέβη και αυτό το βράδυ του Σαββάτου στο γκαλά που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής, με... θύμα τον Παπαλουκά, ο οποίος ενώ ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της σεζόν 2006-07, εντούτοις δεν επιλέχθηκε στην all star team (Διαμαντίδης-Λάνγκντον-Ναβάρο-Σκόλα-Βούιτσιτς). Η εξήγηση που δόθηκε εκ των υστέρων ήταν ότι ο Τεό είχε ισοψηφήσει με τον Διαμαντίδη, που συμπεριλήφθηκε στην πεντάδα, διότι δεν ήταν δυνατόν να επιλεγούν δυο πόιντ γκαρντ, οπότε για πρώτη φορά ανακοινώθηκε η καλύτερη... εξάδα! «Ορίστε η απάντηση», σχολίασε ο Τεό. «Τόσες μέρες όλοι τσακώνονται για ποιος από τους δυο μας είναι ο καλύτερος και η απάντηση δόθηκε από τους ξένους. Η Ελλάδα πρέπει να είναι υπερήφανη που έχει δύο παίκτες στην κορυφή»!

·         ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ: Τι να σκέπτονταν άραγε άραγε ο Μάλκοβιτς και ο Μεσίνα, βλέποντας το μεσημεράκι της Παρασκευής τον Ομπράντοβιτς και τον Ίβκοβιτς να κάθονται σε ένα απόμερο τραπέζι στην καφετέρια του «Divani Caravel» και να κουβεντιάζουν χαμηλόφωνα; Το ίδιο σύγκρυο, παρεμπιπτόντως, είχαν υποστεί και πριν από πέντε χρόνια στην Μπολόνια ο Μπλατ (Μακάμπι) και ο Μεσίνα (Κίντερ) βλέποντας φάτσα κάρτα μπροστά του σε μια καφετέρια της Piazza Maggiore τους κουμπάρους να... συνωμοτούν.

·         Η ΑΤΑΚΑ: Ποτέ άλλοτε μια μονολεκτική απάντηση δεν υπήρξε τόσο αληθινή, τόσο ρεαλιστική και τόσο κυνική, όσο αυτή που ξεστόμισε ο Παπαλουκάς στη λήξη του τελικού. Τον ρώτησαν το κλασικό «πώς νιώθεις;» και ο Τεό απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη:«Δεύτερος»!!! Εκτός από δεύτερος, πάντως, ο γκαρντ της ΤΣΣΚΑ ένιωθε επίσης τσατισμένος και αγανακτισμένος για τις αποδοκιμασίες που άκουσε, κυρίως τις βρισιές για τη μητέρα του και για την κατηγορία ότι απάντησε με άσεμνη χειρονομία, ενώ ο ίδιος διερρήγνυε τα ιμάτια του ότι «το μόνο που έκανα ήταν να χειροκροτήσω προς την εξέδρα των φανατικών οπαδών του Παναθηναϊκού». Συμπλήρωσε μάλιστα ότι «ακόμη κι όταν πήγα στον Μπετσίροβιτς και του ζήτησα να μη χαλάσει με τα νεύρα του τέτοιο ματς και αυτός μου έδωσε μια γονατιά στα αρχ...α, δεν αντέδρασα καθόλου για να μην προκαλέσω». Εκείνη η νύχτα, παρεμπιπτόντως, ήταν πολύ δύσκολη για τον Παπαλουκά, ο οποίος αφού άκουσε τα εξ αμάξης και κινδύνευσε ακόμη και με λιντσάρισμα, έφυγε σαν κλέφτης στις τρεισήμισι μετά τα μεσάνυχτα από το ξενοδοχείο, μπήκε στο αυτοκίνητό του, έκοβε βόλτες στην  Αθήνα. Πήγε σπίτι του, έμεινε άυπνος μαζί με τον αδερφό του κι έναν φίλο του και ξαναγύρισε στο «Divani Caravel», για να αναχωρήσει με την αποστολή της ΤΣΣΚΑ. Το επιμύθιόν του; «Αυτή είναι η κουλτούρα μας, αυτή είναι η νοοτροπία μας, αυτό το μυαλό κουβαλάμε»!

·         ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ: Ένα μόνο; Ένα σωρό και πάλι από τον Ομπράντοβιτς, που έδωσε ρεσιτάλ και τα δύο βράδια. Στον ημιτελικό με την Ταού, πλήρωσε με το ίδιο (παλιό, αμυντικό) νόμισμα τον Μάλκοβιτς, καθώς η Τάου έμεινε στους 53 πόντους: Εκείνο το βράδυ ο Ζοτς εφάρμοσε μια «take no prisoners defence» με καταλύτη τον Διαμαντίδη στο μαρκάρισμα του Ρακότσεβιτς, που ενώ ήταν πρώτος σκόρερ της Ευρωλίγκας σημείωσε μόλις τέσσερις πόντους. Παράλληλα ο Ντικούδης πήγε χωρίς βοήθειες πάνω στον Σκόλα, με κύριο στόχο να μειώσει τη δημιουργικότητά του, ενώ στη διάρκεια του ματς ο Παναθηναϊκός (όπως στην Μπολόνια) έπαιξε με τέσσερις γκαρντ και τον Μπατίστ (με τον Διαμαντίδη ως αντι-Μποντιρόγκα στο «4»). Όταν με όπλα τη ζώνη και το zone press η Ταού μείωσε από 56-40 σε 56-50 έβαλε ένα μεγάλο τρίποντο ο Βούγιανιτς (61-51) και ο Σισκάουσκας έκοψε δύο φορές στα ίσια τον Ρακότσεβιτς και τον Σκόλα. Στον τελικό, που ήταν εντελώς διαφορετικό ματς (και εξελίχθηκε στην εκδίκηση της επίθεσης), ο Ομπράντοβιτς έδωσε εντολή για πολλές διεισδύσεις στη ρακέτα και για αλλαγές σε όλα τα σκριν (ποντάροντας στην ικανότητα του Μπατίστ και του Ντικούδη, σημάδεψε τα αργά πόδια των παικτών της ΤΣΣΚΑ  στα pick 'n' roll και ποντάρισε πολύ στην υπομονή της ομάδας του στο σετ παιχνίδι, θεωρώντας ορθώς ότι οι Μοσχοβίτες παραιτούνται από την αμυντική έντασή τους στα τελευταία 5-6'' της αντίπαλης επίθεσης.

·         ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ: Μεγαλώνει και πάει! Ως συναρχηγός με τον (αποσυρόμενο) Αλβέρτη, ο Διαμαντίδης σήκωσε το τρόπαιο έπειτα από δύο χρόνια στο Βερολίνο και είναι πλέον μια από τις «εικόνες» της Ευρωλίγκας. Την ερχόμενη εβδομάδα θα οδηγήσει τον Παναθηναϊκό στη Βαρκελώνη με την προσδοκία του έκτου στέμματος, ενώ ήδη ο ίδιος μετράει δύο τρόπαια και έξι τίτλους του κορυφαίου αμυντικού της χρονιάς. Α, και κάτι ακόμη: μολονότι το άθλημα είναι ομαδικό (και ελόγου το αποδεικνύει περίτρανα) με τα όργια που κάνει εφέτος (μ.ό 12.6π., 3.8ρ., 6.0ασ., 1.6κλ.) έχει σοβαρές πιθανότητες να ανακηρυχθεί και ΜVP της σεζόν. Από τα διατρέξαντα το 2007 στην Αθήνα, αξίζει να ανασυρθεί η καταπληκτική ατάκα που του απηύθυνε το βράδυ του γκαλά ο Τζόρντι Μπερτομέου, όταν τον κάλεσε στο βάθρο για να παραλάβει το βραβείο του καλύτερου αμυντικού, ενώ είχε προηγηθεί η απονομή στον πρώτο σκόρερ: «Ελάτε, κύριε Διαμαντίδη, απλώς σας παρακαλώ να πάτε λίγο πιο πέρα για να μην τον...  εξαφανίσετε και πάλι»!!!

·         ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ... Τη συγκλονιστική παρουσία του Νίκου Γκάλη, ο οποίος τιμήθηκε από τον Δήμαρχο Αθηναίων Νικήτα Κακλαμάνη (με την ευκαιρία της συμπλήρωσης είκοσι ετών από το έπος του Ευρωμπάσκετ) και όταν έκανε την εμφάνισή του στον αγωνιστικό χώρο φορώντας ένα λευκό κοστούμι, σείστηκε το γήπεδο! Ο αστικός μύθος αναφέρει ότι την ώρα που ο (κάποτε συγκάτοικός του στις αποστολές του Παναθηναϊκού) Φραγκίσκος Αλβέρτης σήκωνε το τρόπαιο, τα μάτια του Γκάλη ήταν βουρκωμένα...

·         ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ... Όρεξη να 'χει κανείς να ανακαλεί στιγμές από εκείνο το τριήμερο, άλλωστε το φάιναλ φορ έγινε εν Αθήναις και τα 'χαμε όλα στο πιάτο μας. Τις απαριθμώ, όπως μου 'ρχονται στο μυαλό κι όποιος αντέξει...

> Μυθικός διάλογος του Αλβέρτη με τον γιο του λίγα λεπτά μετά τον τελικό. «Μπαμπά, έλα να σου πω κάτι», του φωνάζει  ο Κάρολος και ο Φράνκι απαντά στην... ψύχρα: «Μισό λεπτάκι γιατί έχω μια δουλειά. Πρέπει να πάω να σηκώσω κάτι που με περιμένει»!

>Τρώγοντας έρχεται η όρεξη και γι' αυτό ο αρχηγός του Παναθηναϊκού στην αρχή είπε ότι «τώρα θέλουμε να πάμε στη Μαδρίτη για το πέμπτο, ώστε να πιάσουμε τη Μακάμπι και τη Βαρέζε και μετά τα παιδιά θα βάλουν πλώρη για τα οκτώ της Ρεάλ»!

>Τρίτο κεφάλαιο από αυτή τη μικρή «Αλβερτιάδα», αυτή τη φορά μέσα στα αποδυτήρια, εις επήκοον του Παύλου Γιαννακόπουλου. Τον ρωτά ένας δημοσιογράφος εάν θεωρεί αυτή τη σεζόν ως την κορυφαία της καριέρας του και τότε ο «Φράνκι» γυρίζει προς τον Παύλο Γιαννακόπουλο: «Πρόεδρε, τι λες για μία ακόμα;» Και η απάντηση: «Εννοείται Φραγκίσκο»!

> Ο Ομπράντοβιτς είχε δηλώσει πριν από το φάιναλ φορ ότι εάν νικήσει ο Παναθηναϊκός, θα μιλήσει στα ελληνικά και κάποιος δημοσιογράφος του το υπενθύμισε στη συνέντευξη Τύπου. Ο Ζέλικο δεν... κώλωσε και το διέπραξε: «Έλα ρε φίλε τώρα»!
> Μνημειώδης ατάκα Ομπράντοβιτς (προς την αφεντιά μου) αργά το βράδυ έξω από το ξενοδοχείο, στη ζωντανή σύνδεση της ΕΡΤ: Τον ρωτώ «ποιο είναι το κίνητρό σου μετά από έξι τρόπαια;» και απαντά: «Η αυριανή προπόνηση! 'Η μάλλον η μεθαυριανή, επειδή για αύριο τους έδωσα ρεπό»!

>Οι σπαρταριστές δηλώσεις (ακόμη και ερήμην του Γκέρσον, που πάντως είχε υποσχεθεί ότι θα πάει με τα πόδια στο ΟΑΚΑ, αλλά ας όψεται ο αποκλεισμός του Ολυμπιακού από την Τάου) αποτελούν το αλατοπίπερο των φάιναλ φορ και ο Σέρτζιο Σκαριόλο έβαλε τη δική του πινελιά στη συνέντευξη Τύπου μετά τον μικρό τελικό: «Το 1991 στο πρώτο μου φάιναλ φορ βγήκα τέταρτος. Εφέτος, ύστερα από 16 χρόνια είμαι τρίτος. Το 2023 θα είμαι φιναλίστ και το 2039 θα το πάρω»!

>Ένα σύντομο απάνθισμα από συναρπαστικές δηλώσεις του μετρ του είδους Μεσίνα: «Με πόνεσε πολύ η Μπολόνια, αλλά το ξεπερνάω. Ξέρω,εσείς θέλατε να χάσουμε από τη Μάλαγα για να γράφετε για εκπλήξεις, αλλά δεν σας κάναμε το χατίρι. Χαλαρώστε λίγο και χαμογελάστε, δεν έχουμε κηδεία» (μετά τον ημιτελικό). «Ελπίζω να μην ξαναχάσουμε 19 βολές όπως τότε στην Μπολόνια, αλλά ποτέ κανείς δεν ξέρει τι γίνεται σε ένα φάιναλ φορ. Το πρωί εκείνου του τελικού ο Ομπράντοβιτς βγήκε μια βόλτα στην Piazza Maggiore και όλοι του έλεγαν ότι το βράδυ θα χάσει. Ε, κι εγώ αν βγω στην Πλατεία Συντάγματος, κανείς δεν θα μου δίνει τύχη για τον τελικό» (στη συνέντευξη Τύπου του Σαββάτου). «Με ρωτάτε πώς θα αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα κορμιά που έχει στη ρακέτα ο Παναθηναϊκός; Ε, και τι θέλετε να κάνω; Να τραβήξω τον Χόλντεν από τα αυτιά για να ξεχειλώσει;» (στη συνέντευξη Τύπου του Σαββάτου).«Το χειρότερο πράγμα σε ένα φάιναλ φορ είναι να παίζεις στον μικρό τελικό. Το δεύτερο χειρότερο είναι να μιλάς πρώτος στη συνέντευξη Τύπου της Κυριακής» (μετά τον τελικό). «Μα είσαι καλά, άνθρωπέ μου, που έχω τον πόνο μου για την ήττα κι εσύ με ρωτάς αν θα πάω προπονητής στους Ράπτορς; Εάν πάντως μάθεις κάτι, κάνε μου ένα τηλέφωνο» (επίσης μετά τον τελικό).

> Και μια πινελιά από τον Μάλκοβιτς, μετά τον ημιτελικό: «Το 1993 λέγατε ότι σκότωσα το μπάσκετ, γιατί η Λιμόζ έπαιρνε τα ματς με 60 πόντους. Ε, βλέπω σήμερα πόσο προόδευσε το μπάσκετ από τότε: η ΤΣΣΚΑ έβαλε 62 και ο Παναθηναϊκός 67.» Ο Μπόζα «έφαγε» χοντρό κράξιμο από τους οπαδούς της Μάλαγα στη διάρκεια της προθέρμανσης για τον μικρό τελικό, αλλά στην επιγενόμενη συνέντευξη Τύπου, έκανε το... παγόνι: «Με έβριζαν και με γιούχαραν; Δεν άκουσα τίποτε από αυτά που μου λέτε, αλλά εν πάση περιπτώσει έχουμε Δημοκρατία και ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει».

>Οι Ανδαλουσιανοί αποδοκίμαζαν τον προπονητή τους, ενώ οι οπαδοί του Παναθηναϊκού μέσα στην ανυπομονησία τους για την έναρξη του ημιτελικού γιουχάρησαν τον... Σαρμπέλ, που εμφανίστηκε επί σκηνής για να τραγουδήσει το «Yassou Maria» με το οποίο συμμετείχε στον διαγωνισμό της Eurovision.

> Λόγω των επαχθών (για τους διοργανωτές) όρων ανάληψης της διοργάνωσης, η σύμβαση ανάμεσα στην Ευρωλίγκα και στον Δήμο Αθηναίων όχι μόνο χαρακτηρίστηκε «αποικιοκρατική», αλλά αποτέλεσε και αντικείμενο ερώτησης στη Βουλή από τον βουλευτή του Συνασπισμού Γιάννη Δραγασάκη!

> Υψηλές, υψηλότατες παρουσίες στο ΟΑΚΑ, με κορυφαία όλων εκείνη του Στόγιαν Βάνκοβιτς, που ήλθε στην Αθήνα ως επίσημος προσκεκλημένος του Παναθηναϊκού, μαζί με τον γιο του Αντόνιο, που τώρα (έπειτα από τέσσερα χρόνια) μπορεί κιόλας να τον έχει φτάσει στο μπόι! Παρών επίσης και ο Λάζαρος Παπαδόπουλος, που πήρε άδεια από την Ντιναμό Μόσχας («για να δω τον Μητσάρα») σε αντίθεση με τον Φώτση, που κρίθηκε παραμένων!

>Μέσα σ' όλα ακούστηκε και το πολύ δημοφιλές εκείνη την εποχή (αλλά ανεπίκαιρο, πλέον) σύνθημα «Παύλο θεέ, πάρει την ΠΑΕ», ενώ οι Γιαννακόπουλοι χάραζαν νέους όρκους αγάπης με τον Ομπράντοβιτς δηλώνοντας ότι «θα μείνει στον Παναθηναϊκό όσο θέλει»!


πηγές:paobc.gr ,gazzetta.gr

Παναθηναϊκός: «Εξάστερη» βραδιά στο ΟΑΚΑ...

 Ποδαρικό στον Μάρτιο στο κατάμεστο ΟΑΚΑ θα κάνουν απόψε το βράδυ 17.000 οπαδοί του Παναθηναϊκού, προκειμένου να οδηγήσουν τους παίκτες του Αργύρη Πεδουλάκη στη νίκη επί της Αναντολού Εφές, σε ένα από τα πιο σημαντικά παιχνίδια του εξάστερου στο Top 16.
Μετά το διπλό στο Κάουνας επί της Ζαλγκίρις ο Παναθηναϊκός βρίσκεται όχι απλά σε τροχιά πρόκρισης, αλλά και διεκδίκησης μιας όσο γίνεται καλύτερης θέσης στην πρώτη τετράδα, γι' αυτό και κόντρα στους Τούρκους έχει πολλούς λόγους να αναζητά τη νίκη.
Στην αποψινή αναμέτρηση (22.00 - ΕΤ 1) οι παίκτες του «εξάστερου» και ο Αργύρης Πεδουλάκης, θα τα δώσουν όλα για να πετύχουν το στόχο και να φωνάξουν ακόμα πιο δυνατά προς κάθε κατεύθυνση ότι ο νέος Παναθηναϊκός ακολουθεί το δρόμο του... παλαιού και «βλέπει» μία και μόνο διαδρομή. Αυτή που θα του δώσει τη δυνατότητα να βρεθεί σε ένα ακόμα final 4...
Με 17.000 πιστούς στο πλευρό τους και την ΚΑΕ να ετοιμάζει μια σειρά εκπλήξεων για όσους περάσουν την αποψινή τους βραδιά στο κλειστό του ΟΑΚΑ, με χρώμα ελληνικό, καθώς θα μοιραστούν 15.000 ελληνικές σημαίες και μια παρουσίαση της ομάδας που θα συζητηθεί...
Κόντρα στην Εφές και με τον κόσμο στο πλευρό τους οι παίκτες του Πεδουλάκη θέλουν να πάρουν τη νίκη κυρίως για λόγους βαθμολογικούς, αλλά και για να... βγάλουν από πάνω τους τη βαριά ήττα την οποία είχαν γνωρίσει στο πρώτο παιχνίδι της Τουρκίας.
Σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο, ο Αργύρης Πεδουλάκης δεν μπορεί να υπολογίζει στις υπηρεσίες του Βασίλη Ξανθόπουλου. Οσο για τον Στεφάν Λάσμε, έχει ξεπεράσει το πρόβλημα που τον ταλαιπώρησε στις αρχές της εβδομάδας και θα αγωνιστεί κανονικά.
Ολοι οι δρόμοι, λοιπόν, οδηγούν απόψε το βράδυ στο κλειστό του ΟΑΚΑ για μια ακόμη «εξάστερη» γιορτή!


πηγή:onsports.gr

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2013

Το τρίτο σου Ευρωπαϊκό Αστέρι Εξάστερε μου Αυτοκράτορα του Μπάσκετ!

 Το 1996 ήταν το πρώτο βήμα, το 2000 η επιβεβαίωση, το 2002 η μεγαλύτερη δυνατή απόδειξη ότι ο Παναθηναϊκός ήρθε για να μείνει, ότι ήταν αποφασισμένος να χτίσει την αυτοκρατορία του. Αν και θεωρήθηκε αουτσάιντερ από τους περισσότερους, έφτασε στην Μπολόνια και ως το τρίτο ευρωπαϊκό του πρωτάθλημα, επικρατώντας, ανήμερα Πάσχα, της ουσιαστικά γηπεδούχου Κίντερ Μπολόνια του Έτορε Μεσίνα και των Τζινόμπιλι, Μπετσίροβιτς, Ριγκοντό, Σμόντις και Γιάριτς. 
 
Η πορεία του Παναθηναϊκού έκανε… κύκλο την αγωνιστική περίοδο 2001-02, καθώς οι αγωνιστικές του υποχρεώσεις άρχισαν απέναντι στην ομάδα της Μπολόνια, τη Φορτιτούντο (81-70, 79-77). Ακολούθησαν οι αναμετρήσεις με ΤΣΣΚΑ Μόσχας (85-91, 80-83), Πο Ορτέζ (67-79, 63-67), Μπουντούτσνοστ (91-82, 84-72), Κρκα (82-81, 92-98), Ζαντάρ (102-64, 85-81), Ρεάλ Μαδρίτης (70-78, 88-77). Στη Β’ Φάση ο όμιλος που δημιουργήθηκε ήταν… ελληνικός, αφού συγκατοίκησαν Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, ΑΕΚ και Ολίμπια Λουμπλιάνα. Οι «πράσινοι» βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο. Η πορεία άρχισε με ήττα από τον Ολυμπιακό (92-75), συνεχίστηκε με εντός έδρας νίκη επί της Ολίμπια (85-67), ακολούθησε η νίκη εκτός επί της ΑΕΚ (66-73) και οι εντός επί του Ολυμπιακού (88-78) και της ΑΕΚ (96-92), για να κριθεί τελικά η πρόκριση στο φάιναλ φορ στην εκτός έδρας επικράτηση επί της Ολίμπια Λουμπλιάνα με 79-72.

Πολλοί είχαν βιαστεί να «ξεγράψουν» τον Παναθηναϊκό από τον ημιτελικό ακόμη, εκεί όπου θα αντιμετώπιζε την Μακάμπι Τελ Αβίβ. Από την οποία είχε ηττηθεί στον τελικό της Σουπρολίγκας στο φάιναλ φορ του 2001 στο Παλέ ντε Μπερσί. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς καθοδήγησε άψογα τους παίκτες του, έβγαλε άσους από το μανίκι του και ο Παναθηναϊκός πήρε το εισιτήριο για τον τελικό του φάιναλ φορ με το 83-75 επί της Μακάμπι Τελ Αβίβ. Οι άσοι δεν τελείωσαν για το τεχνικό επιτελείο των «πράσινων», το οποίο ήταν καλά διαβασμένο και με παίκτες αποφασισμένους να πάρουν τη νίκη σε μια έδρα που ήταν σαφώς υπέρ των αντιπάλων τους. 

Το «Παλαμαλαγκούτι» ήταν στο πλευρό της Κίντερ Μπολόνια, αλλά η ελληνική ομάδα είχε ψυχή. Και το απέδειξε επιστρέφοντας στο γήπεδο από την ανάπαυλα του ημιχρόνου. Ο Παναθηναϊκός βρέθηκε να χάνει με οχτώ πόντους στα μισά του δρόμου, αλλά όλοι στα αποδυτήρια μιλούσαν για νίκη. Μόνο αυτή υπήρχε ως προοπτική. Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος έπαιξε σημαντικό ρόλο, με τους «πράσινους» να έχουν αδιαμφισβήτητους ηγέτες Ντέγιαν Μποντιρόγκα και Ιμπραήμ Κουτλουάι που έδειχναν το δρόμο προς την κατάκτηση του τίτλου. Και τα κατάφεραν… Όλοι μαζί! Ο αγώνας «γύρισε», το «Παλαμαλαγκούτι» έμεινε σιωπηλό, αλλά στο τέλος αναγκάστηκε να χειροκροτήσει τον Παναθηναϊκό που σήκωνε το τρίτο του ευρωπαϊκό τρόπαιο, που πανηγύριζε το τρίτο του Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, με τον Μποντιρόγκα να αναδεικνύεται και MVP του φάιναλ φορ και μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης. 


15ο ΦΑΪΝΑΛ ΦΟΡ ΕΥΡΩΛΙΓΚΑΣ
ΠΟΤΕ: Παρασκευή 3 και Κυριακή 5 Μαΐου 2002.
ΠΟΥ: Pala Malaguti, Μπολόνια.  
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ: Παναθηναϊκός... 
ΚΙ ΕΜΕΙΣ: Ταυτοπροσωπία, στην κορυφή οι Πράσινοι για τρίτη φορά και η Ελλάδα για τέταρτη. ΜVP: Ντέγιαν Μποντιρόγκα.
 Έχουν περάσει ήδη εννιά χρόνια από εκείνη τη βραδιά και θυμάμαι σαν να συμβαίνει τώρα, τον Φραγκίσκο Αλβέρτη, έξω από τα αποδυτήρια του «Pala Malaguti» να βάζει με τον παροιμιωδώς λακωνικό τρόπο του - έναν τίτλο σε καθένα από τα τρία ευρωπαϊκά τρόπαια που είχε κατακτήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή ο Παναθηναϊκός... 

«Το πρώτο ήταν σίγουρα το πιο γλυκό. Το δεύτερο έφερε την καταξίωση. Ε, το αποψινό, ρε παίδες, είναι το πιο μάγκικο», είπεν και ελάλησεν, έχοντας ζητήσει ο ίδιος από τους δημοσιογράφους «να ρητορεύσω μια φορά κι εγώ όπως ο Ιωαννίδης»!

Παρεμπιπτόντως αυτό το πιο πιο μάγκικο (όπως το χαρακτήρισε ο Αλβέρτης) τρόπαιο του Παναθηναϊκού υπήρξε αντικείμενο μιας ειρωνείας της τύχης, διότι οι αγώνες του 15ου φάιναλ φορ μεταδόθηκαν από το (Ολυμπιακών αποχρώσεων) TV Magic, με σχολιαστή τον (αδερφικό φίλο μου) Φιλέρη, τον οποίο συνεχάρησαν οι Γιαννακόπουλοι για τις μεταδόσεις του, λες και ο Γιάννης θα έκανε κάτι διαφορετικό...

Αυτό το διαφορετικό το έκανε σε δύο πράξεις και με το παραπάνω ο Παναθηναϊκός, που είχε προκριθεί στο φάιναλ φορ, την τελευταία στιγμή και από σλοβενική σπόντα: οι μετέπειτα πρωταθλητές Ευρώπης πήραν in extremis το εισιτήριο, εξαιτίας της νίκης της Ολίμπια στο ΣΕΦ, σε έναν όμιλο στον οποίο εκτός από τους αιωνίους συμμετείχε και η ΑΕΚ!  Α, συν τοις άλλοις, εκείνη τη σεζόν στο πρωτάθλημα της Α1, ο Παναθηναϊκός είχε ηττηθεί (και) από τον Ιωνικό Νέας Φιλαδελφείας, είχε ηττηθεί από τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό του Κυπέλλου,  ενώ στη συνέχεια (μετά το sweep από τον αιώνιο αντίπαλό του) έμεινε έξω και από τους τελικούς της Α1!

Ο θρίαμβος του Παναθηναϊκού στην Μπολόνια θα μνημονεύεται πάντοτε ως έπος, διότι στα προγνωστικά (που δεν απείχαν και πολύ από τα πραγματικά δεδομένα) ο Παναθηναϊκός λογιζόταν ως Νο 4, πίσω από την Κίντερ Μπολόνια, τη Μακάπι Τελ Αβίβ και την Μπενετόν Τρεβίζο. Αλλά όλοι μας λογαριάζαμε χωρίς τον ξενοδόχο, που λεγόταν Ομπράντοβιτς και σε εκείνο το φάιναλ φορ έδωσε την παράσταση της ζωής του!

Στην Μπολόνια ο Παναθηναϊκός εκθρόνισε τους δυο βασιλιάδες της προηγούμενης σεζόν, καθώς η Μακάμπι ήταν νικήτρια του φάιναλ φορ της Σουπρολίγκας και η Κίντερ πρωταθλήτρια της Ευρωλίγκας! Στον ημιτελικό οι Πράσινοι επιβλήθηκαν των Ισραηλινών (και εκδικήθηκαν για την ήττα τους στο Παρίσι) με 83-75, καθώς οδήγησαν την επίθεση της Μακάμπι στα πλάγια (όπου είχε διαγνωσθεί πρόβλημα), ενώ αντέδρασαν αποτελεσματικά σε όλες τις αμυντικές αλλαγές του Ντέιβιντ Μπλατ και κυρίως στη ζώνη προσαρμογής. Στον δε τελικό κόντρα στους αμφιτρύωνες της διοργάνωσης, ο Ομπράντοβιτς έβγαζε τον έναν μετά τον άλλον, λαγούς από το καπέλο του: άλλοι ήταν αναμενόμενοι (βλέπε Μποντιρόγκα, Κουτλουάι) κι άλλοι ήρθαν από το... πουθενά όπως ο Λάζαρος Παπαδόπουλος, που πήρε παραμάζωμα τους διάσημους αντιπάλους του μέσα στη ρακέτα.

Στη λήξη του αγώνα εκτυλίχθηκε μια συγκινητική σκηνή στα αποδυτήρια, καθώς ο γερόλυκος (που ωστόσο αγωνίζεται ακόμη και τώρα, ύστερα από εννιά χρόνια) Ντάριλ Μίντλετον έκλαιγε στην αγκαλιά του Ομπράντοβιτς, που λίγο αργότερα αποκωδικοποιούσε την επιτυχία: «Πρώτη φορά στη ζωή μου κοουτσάρισα μια ομάδα με τόση αυτοσυγκέντρωση, μαγκιά και διάθεση για θυσία και γι' αυτό δεν με νοιάζει καμιά πρόταση απ' όπου κι αν προέρχεται. Ακόμη κι από το ΝΒΑ», έλεγε ο προπονητής του Παναθηναϊκού, ο οποίος εκείνο το βράδυ ήταν χείμαρρος. «Αλλάζουν οι κανονισμοί, οι παίκτες, οι συνθήκες, αλλά εγώ είμαι πάντοτε εδώ. Λένε ότι οι ομάδες μου παίζουν αργό μπάσκετ, δεν έχουν φαντασία και δεν προσφέρουν θέαμα. Οκέι! Εάν έλθει αύριο ο κύριος Παύλος και μου ζητήσει να βάζουμε εκατό πόντους, θα του κάνω το χατίρι, γιατί αυτός με πληρώνει και πάλι θα νικάμε και θα παίρνουμε τα τρόπαια»!

Περισσότερο από έπος, η Μπολόνια μάλλον πρέπει να χαρακτηριστεί ως ένα όνειρο και το σημειώνω αυτό, με αφορμή αυτό που γύρισε ο Ομπράντοβιτς και ρώτησε τον Ιτούδη μετά το τρίποντο του Κουτλουάι: «Μπρε Δημήτρη, ονειρευόμαστε ή είμαστε ξύπνιοι;»


Η ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ
1. Παναθηναϊκός
2. Κίντερ Μπολόνια
3. Μακάμπι Τελ Αβίβ
4. Μπενετόν Τρεβίζο

O ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΣ

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ- ΜΑΚΑΜΠΙ  83-75

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Αλβέρτης 11, Καλαϊτζής 2, Ρότζερς 5, Μουλαομέροβιτς 6, Μποντιρόγκα 26, Μίντλετον 15, Κουτλουάι 9, Αλμπάνο, Παπαδόπουλος 9, Σάντσεζ.
ΜΑΚΑΜΠΙ: Χένεφελντ, Σαρπ 3, Χάφμαν 16, Πάρκερ 11, Σέλεφ 8, Μπουρστέιν 18, Τσούρτσιτς 3, Μακ Ντόναλντ 11, Μπεσόκ 5.


 Ο ΤΕΛΙΚΟΣ

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ-ΚΙΝΤΕΡ 89-83

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Μουλαομέροβιτς 6 , Κουτλουάι 22 (3/5δ., 4/7τρ., 4/6β., 5ρ.), Μποντιρόγκα 21 (7/12δ., 1/2τρ., 4/4β., 7ρ., 4ασ., 1κλ., 2λ.), Αλβέρτης 11 (3/4δ., 1/3τρ., 2/2β., 3ρ., 3κλ.), Μίντλετον 10 (2/4δ., 6/8β.), Καλαϊτζής, Ρότζερς 7, Παπαδόπουλος 12 (4/7δ., 4/4β., 5ρ., 3λ.), Σάντσεζ. Κόουτς: Ομπράντοβιτς
ΚΙΝΤΕΡ: Γιάριτς 11 (4/7δ., 0/5τρ., 3/8β., 5ρ., 5ασ., 3κλ., 2λ.), Τζινόμπιλι 27 (3/5δ., 3/5τρ., 12/13β., 5ρ., 2ασ., 3κλ., 3λ.), Ριγκοντό 3, Σμόντις 23 (6/7δ., 2/4τρ., 5/7β., 6ρ., 2κλ., 2λ.), Γκρίφιθ 2, Μπετσίροβιτς 4, Άντερσεν 3, Γκρέιντζερ 10 (2/2δ., 2/4τρ.,0/2β.), Φρόζινι 8. Κόουτς: Μεσίνα.
Διαιτητές: Μπετανκόρ (Ισπανία), Αρτεάγα (Ισπανία), Μπραζάουσκας (Λιθουανία)

 


Η ΜΠΟΛΟΝΙΑ  ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ
  • ΚΩΔΙΚΟΣ: «Κόμπρα»… Όπως ακριβώς χαρακτήρισε ο Μεσίνα τον Ομπράντοβιτς δικαιολογώντας ότι «κτυπά ακαριαία εκεί όπου  δεν το περιμένεις». Όντως η (εκ των προτέρων χαραγμένη) στρατηγική του Ζοτς, αλλά και οι κινήσεις του στη διάρκεια και των δύο αγώνων είχαν ως αποτέλεσμα την πλήρη ανατροπή των σκηνικών και τη νίκη του Παναθηναϊκού.
  • Ο ΩΡΑΙΟΣ: Ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα ανακηρύχθηκε πολυτιμότερος παίκτης του φάιναλ φορ της Μπολόνιας, ένα παράσημο το οποίο πήρε στο σπίτι του στην Κηφισιά και εν συνεχεία το έβαλε στις αποσκευές του για τη Βαρκελώνη, όπου πέτυχε το δικό του re-peat. Ο «Ντέκι» σημείωσε 47 πόντους στα δύο ματς, καθάρισε σαν αβγά τη Μακάμπι και την Κίντερ και υπήρξε ο παίκτης στον πλουραλισμό του οποίου στηρίχθηκε ο Ομπράντοβιτς για να παίξει.... μπάλα στη σκακιέρα του μεγάλου τελικού.
  • Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ: Ο Σάνι Μπετσίροβιτς, ο οποίος τότε βρισκόταν στην αντίπερα (από τον Παναθηναϊκό) όχθη. Ένα λεπτό και εννέα δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη του τελικού (και ενώ ο Παναθηναϊκός προηγείτο με 82-80) Σλοβένος γκάρντ έφυγε στον αιφνιδιασμό και βρέθηκε φάτσα με το καλάθι, αλλά αστόχησε στο λέι απ και αποκόμισε ένα φάουλ. Φευ, όμως, για αυτόν και τους οικοδεσπότες του φάιναλ φορ, έχασε και τις δύο βολές και άρπαξε πάνω στο νήμα τον τίτλο του homme fatal από τον Νταμίρ Μουλαομέροβιτς, που είχε 5/18 σουτ και επτά λάθη στα δύο ματς...
  • Ο ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟΣ ΗΡΩΑΣ: Άνευ συναγωνισμού ο Λάζαρος Παπαδόπουλος. Πρωτάρης εκείνη τη σεζόν στον Παναθηναϊκό (εκ μεταγραφής από τον Ηρακλή) ο Λάζος έγινε ο πολιορκητικός κριός με τον οποίο ο Ομπράντοβιτς αποτόλμησε να ρίξει το οχυρό των Ισραηλινών και των Ιταλών.Και πώς; Με αρκετή δουλειά στην προπόνηση, αλλά κυρίως με την προτροπή που του έδωσε στην ανάπαυλα των δύο αγώνων: «Κοίτα αγοράκι μου, έξω έχουν μαζευτεί όλοι οι σκάουτερς του ΝΒΑ για να δουν τον Χάφμαν, τον Γκρίφιθ, τον Μπεσόκ, τον Άντερσεν και και πάει λέγοντας. Μπες λοιπόν μέσα και δείξε τους τα αρχ...α σου για να καταλάβουν ποιος είναι ο καλύτερος σέντερ στην Ευρώπη». Ε, δεν ήθελε και πολύ ο Λάζος για να.... ψηλωθεί, να πωρωθεί και να κάνει τις ζημιές του!
  • ΠΗΓΕ ΤΣΑΜΠΑ: Το αλάτι που πετούσε στον Ομπράντοβιτς ένας ηλικιωμένος οπαδός της Βίρτους στο ημίχρονο του τελικού. Τον έκοψε με την άκρη του ματιού του ο Ζέλικο και τον πλησίασε για να λύσει την απορία του. «Εμείς αυτή τη χειρονομία την έχουμε  για γρουζουζιά και στο πετάω για να σου πάνε όλα στραβά από δω και πέρα», του απάντησε ο φίλαθλος της Κίντερ και ο Ομπράντοβιτς σταυροκοπιόταν!
  • ΤΟ ΑΠΡΟΟΠΤΟ: Για πρώτη φορά στα χρονικά, Παύλος, Θανάσης και Κώστας Γιαννακόπουλος ταξίδεψαν με το ίδιο αεροπλάνο, ώστε να επιστρέψουν στην Αθήνα μετά τον τελικό! Αυτό, ως γνωστόν, δεν το κάνουν ποτέ τα «αφεντικά» μιας επιχείρησης για ευνόητους λόγους...
  • Η ΓΚΑΦΑ: Οι διοργανωτές είχαν ετοιμάσει μπλουζάκια για να τα φορέσουν οι παίκτες της πρωταθλήτριας Ευρώπης, αλλά οι «πράσινοι» δεν τα άγγιξαν καν και τα γύρισαν πίσω μόλις τα είδαν. Ο λόγος; Ήταν κόκκινα!
  • ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ: Γιατί στ' αλήθεια εκείνη τη χρονιά δεν έγινε ο (εν πολλοίς αχρείαστος, αλλά συνηθισμένος) μικρός τελικός; Πάντως τα «βραβεία» των τρίτων τα παρέλαβε η Μακάμπι που είχε μείνει στην Μπολόνια για  προληπτικούς λόγους, μετά την απειλή των Γιαννακόπουλων προς την Ευρωλίγκα ότι θα αποσύρουν την ομάδα από τον τελικό! Σαν καβάντζα δηλαδή...
  • Η ΑΤΑΚΑ: «Στην καριέρα μου ως προπονητής έχω  πάρει τρόπαια με διάφορους παίκτες και τώρα για να είμαι ειλικρινής, ήθελα να πάρω ένα με τον Λάζο. Ποιος ξέρει, του χρόνου μπορεί να μου καρφωθεί η ιδέα να πάρω άλλο ένα, αυτή τη φορά με τον... Σβορώνο»! Τάδε έφη Ομπράντοβιτς μετά τον τελικό, αναδεικνύοντας τα (εκάστοτε) κίνητρα του. Για την Ιστορία, ο Σβορώνος ήταν ο νεαρός παίκτης (αλά Ζούμπος τώρα), που συμπλήρωνε το ρόστερ του Παναθηναϊκού, ωστόσο την επόμενη χρονιά ο Παναθηναϊκός έμεινε εκτός νυμφώνος...
  • ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ: Ένα μόνο; Ένα σωρό από τον Ομπράντοβιτς που ανακάτεψε την τράπουλα και ξεπέρασε την πιο διεστραμμένη φαντασία, αλλά και τον εαυτό του στον ημιτελικό της Κωνσταντινούπολης (1991). Τα αριστουργήματά του στον τελικό σε τίτλους: 1. Για πρώτη φορά έπαιξε τόση ώρα με χαμηλό σχήμα και με τον Μποντιρόγκα ως πόιντ γκαρντ στα πρώτα 10'' της επίθεσης και ως τεσσάρι στη συνέχεια.  2. Όταν η Κίντερ προηγήθηκε με 43-29, έριξε στη μάχη (όπως και στον ημιτελικό) τον Λάζο και τροποποίησε τη λειτουργία της δεύτερης περιστροφής στην αδύνατη πλευρά της άμυνας, επειδή μέχρι τότε οι βοήθειες στα βαθιά της ρακέτας, τα rotations ψηλών-κοντών και η τακτική να οδηγηθεί η αντίπαλη επίθεση προς μία πλευρά (το λεγόμενο «one side») είχαν επιτρέψει στους γηπεδούχους να έχουν 7/15 τρίποντα. 3. Έδωσε εντολή για κοντρόλ ρυθμό και ζήτησε επειγόντως να κοπούν οι διεισδύσεις και τα split των παικτών της Κίντερ και να ανέβει η πίεση, ακόμη και σε μη συμβατά μαρκαρίσματα (όπως για παράδειγμα του Αλβέρτη που από τον Σμόντις πήγε πάνω στον πόιντ γκαρντ Γιάριτς). 4. Ρισκάρισε αφήνοντας στο παρκέ τον επιρρεπή στα λάθη Μουλαομέροβιτς για να απασχολεί την άμυνα του Μεσίνα. 5. Επέμεινε στα pick 'n' roll με παραλήπτες της μπάλας και εκτελεστές τον Παπαδόπουλο και τον Μίντλετον, που πέτυχαν 22 πόντους έναντι μόλις πέντε των σέντερ της Κίντερ.
  • ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΜΠΟΛΟΝΙΑΣ: Ύστερα από δύο ευρωπαϊκές κούπες και μια τετραετία στον Παναθηναϊκό, στο τέλος εκείνης της σεζόν ο Μποντιρόγκα επέστρεψε στην Ισπανία για να φορέσει τη φανέλα της Μπαρτσελόνα. Οδήγησε αμέσως (2003) τους «μπλάου γκράνα» στο θρόνο της Ευρωλίγκας στο φάιναλ φορ της Βαρκελώνης, έμεινε εκεί έως το 2005 και  έπαιξε άλλες δύο σεζόν στη Λοτομάτικα Ρόμα. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση στις 8 Ιουνίου του 2007, διετέλεσε δύο χρόνια τζένεραλ μάνατζερ της ιταλικής ομάδας και επέστρεψε στο Βελιγράδι, όπου πριν από  λίγες εβδομάδες ανέλαβε μάνατζερ της εθνικής ομάδας της Σερβίας, ρόλο με τον οποίο θα ντεμπουτάρει επισήμως στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας.
  • ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ... τον (δικαιολογημένα) έξαλλο πανηγυρισμό του (σεσημασμένου άλλωστε για τη ροπή του προς τη... δημαγωγία) Ιμπραήμ Κουτλουάι, μόλις πέτυχε το τρίποντο με το οποίο ο Παναθηναϊκός αύξησε τη διαφορά στους πέντε πόντους (85-80). Εάν δεν έμεναν 49 δευτερόλεπτα, που για έναν αγώνα μπάσκετ είναι μια ζωή, είμαι σίγουρος ότι ο «sexy Ibo» θα έφευγε από το γήπεδο και θα ανέβαινε στην εξέδρα!
  • ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ... Στα απρόοπτα, ασυνήθιστα και εν προκειμένω πρωτοφανή για τα δεδομένα των φάιναλ φορ, κατέχει περίοπτη θέση η μπούκα των Γιαννακοπουλαίων στο συμπόσιο που διοργάνωνε την ημέρα του ρεπό η ULEB. Ο Παύλος και ο Θανάσης εισέβαλαν στην αίθουσα, κατηγόρησαν την ηγεσία της Ευρωλίγκας για την οικονομική αφερεγγυότητά της και απείλησαν με αποχώρηση από το φάιναλ φορ! Ο Μπερτομέου τα χρειάστηκε, όχι μόνο διότι η διοργάνωση κινδύνευε να τιναχθεί στον αέρα, αλλά και επειδή όλα αυτά συνέβησαν ενώπιον των υψηλών προσκεκλημένων της από τη Formula-1, το ΝΒΑ, την Premiership και την UEFA! Σημειωτέον ότι ήταν Μεγάλο Σάββατο και το ίδιο βράδυ ως καλοί Χριστιανοί όλοι οι Έλληνες που ήμασταν στην Μπολόνια πήγαμε στον Ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου και παρακολουθήσαμε τη λειτουργία της Ανάστασης, αλλά (για να πω την αμαρτία μου) μας έλειψε η μαγειρίτσα! Την επόμενη μέρα την κοπάνησα για λίγο και πήγα για τον παραδοσιακό οβελία σε μια κωμόπολη κοντά στην Μπολόνια, το Καστενάτσο, όπου μένει ένας Ρεθυμνιώτης φίλος μου, οπότε δεν μου έλειψε η πασχαλιάτικη ατμόσφαιρα. Το βράδυ μετά τον τελικό καθίσαμε στο σαλόνι του ξενοδοχείου «Jolly», όπου είχε καταλύσει ο Παναθηναϊκός και έμενε επίσης ο (μέχρι προ τριών μηνών) προπονητής του Ολυμπιακού Ηλίας Ζούρος, ο οποίος μας ανέλυσε όλη τη στρατηγική του Ομπράντοβιτς στην άμυνα side! Α, και κάτι τελευταίο: στον πίνακα των αποδυτηρίων πριν από τον ημιτελικό με τη Μακάμπι, ο Ομπράντοβιτς έγραψε μια εντολή: «Κρατήστε τον Μακ Ντόναλντ κάτω από τους 12 πόντους». Όπερ και εγένετο με ακρίβεια, διότι ο μετέπειτα παίκτης του Παναθηναϊκού σημείωσε έντεκα!


 πηγή:paobc.gr, gazzetta.gr

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2013

Πράσινες Αμαζόνες διέλυσαν το Ωραιόκαστρο!

 Κανένα περιθώριο αντίδρασης δεν άφησε στο Ωραιόκαστρο ο Παναθηναϊκός.
Τα κορίτσια του Τριφυλλιού επικράτησαν με 3-0 και πλέον στρέφουν το βλέμμα τους στο ματς με τους Μακεδόνες την επόμενη αγωνιστική. Οι πράσινες μετά τη νίκη τους επί του ΔΑΣΩ έκαναν για πρώτη φορά μέσα στη χρονιά δύο διαδοχικές νίκες και θέλουν την τρίτη κόντρα στην ομάδα της Θεσσαλονίκης για να εξασφαλίσουν σε μεγάλο βαθμό την παραμονή τους.
Στα καθαρά αγωνιστικά οι δύο ομάδες πήγαιναν πόντο πόντο στην αρχή του παιχνιδιού μέχρι που οι πράσινες άρχισαν να χτίζουν σιγά μια διαφορά. Το Τριφύλλι προηγήθηκε και με τρεις πόντους (20-17), ωστόσο οι φιλοξενούμενες κατάφεραν να φέρουν το σετ στον πόντο. Τελικά, όμως μέτρησε το πάθος των κοριτσιών του Παναθηναϊκού οι οποίες πήραν το σετ με 25-23.
Τα επόμενα δύο σετ δεν χρίζουν ιδιαίτερης κριτικής. Οι παίκτριες του Γιώργου Ρούση ήταν αποφασισμένες να τελειώσουν το ματς και το έκαναν με συνοπτικές διαδικασίες. 

Ωραιόκαστρο - Παναθηναϊκός 0-3

Τα σετ:
23-25, 17-25


πηγή:prasinanea.gr

Ένοχος, χωρίς ελαφρυντικά o δολοφόνος του Γιάννη Ρουσάκη...

 «Καταπέλτης» ο εισαγγελέας στην πρότασή του για τον βασικό κατηγορούμενο της δολοφονίας του Γιάννη Ρουσάκη. Διαβάστε αναλυτικά τι έγινε την Τετάρτη.

 Ενοχή, χωρίς κανένα ελαφρυντικά για τον 26χρονο στην υπόθεση της δολοφονίας Ρουσάκη πρότεινε η Εισαγγελέας μετά την ολοκλήρωση των απολογιών. Μαλιστα, όπως είπε, δεν προκύπτει από πουθενά άμυνα από μέρους του ή ότι νόμιζε πως βρίσκεται σε άμυνα...
Δηλαδή, οι κατηγορίες παραμένουν ως έχουν. Η Εισαγγελέας εξέφρασε τη λύπη της που και αυτή τη στιγμή της απολογίας όπως είπε, ο 26χρονος δεν συναισθάνθηκε τις συνθήκες και δεν έδωσε τη δυνατότητα στο δικαστήριο να του αναγνωρίσει, ίσως, κάποια ελαφρυντικά... Ο 26χρονος πάντως εμφανίστηκε συντετριμμένος...
Αναφορικά με τον 23χρονο συγκατηγορούμενό του, η Εισαγγελέας πρότεινε απαλλαγή από την κατηγορία της άμεσης συνέργειας στην ανθρωποκτονία καθώς όπως είπε δεν προεκυψε ούτε καν απλή συνέργεια. Δηλαδή, ο 23χρονος είδε το μαχαίρι του 26χρονου, δε συμμετείχε σε εγκλωβισμό του θύματος αλλά δεν ενθάρρυνε κιόλας! Προέκυψε, όμως, όπως είπε, πρωτοβουλία από τον βασικό κατηγορούμενο προς αυτή την κατεύθυνση....
Η ίδια πρότεινε απαλλαγή και για τους 7 εκ των 19 κατηγορουμενων ενώ και για τους υπόλοιπους πρότεινε να μην κριθούν ένοχοι για την κακουργηματική πράξη της διατάραξης κοινής ειρήνης από άτομα με καλυμμένα τα πρόσωπά τους αλλά για πλημμεληματικές πράξεις. Η εισαγγελέας στην αξιομνημόνευτη αγόρευση της, είπε ότι κινείται αυστηρά στους κανόνες της ποινικής δικονομίας. "Πιθανολογούμε τι μπορεί να συνέβη, αλλά θα στηριχθούμε στα αποδεικτικά στοιχεία", τόνισε. Κι εξήγησε: "Η πρότασή μου είναι απαλλακτική. Να αναλογιστούν τις ευθύνες τους όσοι έχουν συνείδηση της πράξης τους η οποία με λυπεί και με προβληματίζει"
Οι απολογίες των κατηγορούμενων ολοκληρώθηκαν και το δικαστήριο διέκοψε για λίγο, προκειμένου η δίκη να συνεχιστεί με την πρόταση της Εισαγγελέως για καθέναν από τους 21 κατηγορούμενους, ενώ μαραθώνια αναμένεται να είναι και η διαδικασία των αγορεύσεων των συνηγόρων πολιτικής αγωγής. Ίσως να έχουμε και απόψε την απόφαση, πράγμα που χαρακτηρίζεται πάντως ιδιαίτερα δύσκολο.

Μετανιωμένος εμφανίστηκε ο βασικός κατηγορούμενος
Μία θολή εικόνα για όσα συνέβησαν τη μοιραία νύχτα που έχασε τη ζωή του ο 19χρονος Γιάννης Ρουσάκης, μετέφερε ο 26χρονος βασικός κατηγορούμενος για τη δολοφονία, κατά τη διάρκεια της συγκλονιστικής απολογίας του. Εν μέσω αναφιλητών, και σαφώς συγκλονισμένος για όσα συνέβησαν, ο 24χρονος ανέφερε πως βρισκόταν και σύγχυση και πως γινόταν ένα χάος. "Δεν μπορώ να σας εξηγήσω τί γινόταν εκείνο το βράδυ. Εκεί δε γνώριζες ποιος σε βαράει και ποιον χτυπάς" - είπε, ενώ εμφανίστηκε μετανιωμένος, λέγοντας "Ήταν λάθος μου, το ξέρω. Αισθάνθηκα κίνδυνο εκείνη τη στιγμή που τους είδα να έρχονται κατά πάνω μου". "Δε γνώριζα το Ρουσάκη. Λυπάμαι πάρα πολύ για το θάνατο του άτυχου παιδιού" - πρόσθεσε.
Ο 26χρονος Ηρακλειώτης που βρίσκεται προφυλακισμένος, σήμερα, παραδέχεται το μεγάλο λάθος της συμπλοκής... "Ήταν λάθος όλων μας. Εγώ κατανοώ το δικό μου, γι'αυτό και είμαι εδώ και σας μιλάω.Δεν ανέφερα ποτέ τη φράση "τα μαχαίρια μπροστά"!" - είπε, εξηγώντας ότι δεν προέτρεψε κανένα να χτυπήσει, ενώ απέδωσε το μοιραίο χτύπημα στο Ρουσάκη, στον αιφνιασμό... "Από το στρίμωγμα αιφνιδιάστηκα. Εκείνη τη στιγμή με το μαχαίρι δεν μπορώ να ξέρω αν ήταν μία ή δύο οι μαχαιριές. Ένιωθα ότι κινδύνευα άσχημα. Δεν ήθελα ποτέ μου να χτυπήσω κάποιον, να προκαλέσω κακό" - είπε, ενώ στο γιατί πέταξε μετά το μαχαίρι, απέδωσε την ενέργειά του στο φόβο.
Η απολογία του 26χρονου ξεκίνησε λίγο πριν τις 11.00. Μάλιστα, από χθες, ο νεαρός φυλάσσεται από αστυνομικούς, μπροστά στο ενδεχόμενο επίθεσης εκ μέρους συγγενών του θύματος. Μάλιστα η μητέρα του 19χρονου Γ.Ρουσάκη, χθες ξέσπασε και απευθυνόμενη στο βασικό κατηγορούμενο φώναξε "το αίμα του Γιάννη να σε πνίξει, φονιά"!
Το δικαστήριο διέκοψε για λίγο, λίγο πριν τις 13.00, με τις απολογίες των βασικών κατηγορούμενων να έχουν ολοκληρωθεί. Ένταση προκάλεσε, ωστόσο, η απολογία του 23χρονου συγκατηγορούμενου του 26χρονου, ο οποίος φέρεται να βρισκόταν στην πεζογέφυρα και να συμμετείχε στη συμπλοκή, με βάση τις καταθέσεις του 26χρονου αλλά και ενός εκ των δύο ανηλίκων - η υπόθεση των οποίων έχει διαχωριστεί. Ο 23χρονος αμφισβήτησε την κατάθεση του 16χρονου, υπονοώντας ότι κάποιος του "υπαγόρευσε" το τί θα πει. "Δεν τον ξέρω, δε με ξέρει" - είπε ο 23χρονος, ενώ ερωτώμενος από την Εισαγγελέα, αν νιώθει αδικημένος για το ότι βρίσκεται μεταξύ των κατηγορουμένων, ο 23χρονος απάντησε πως νιώθει αδικημένος για τη συγκεκριμένη κατηγορία. "Έμεινα μέσα άδικα 6 μήνες. Έχουμε να γελάσουμε στο σπίτι, 1,5 χρόνο" - είπε ο 23χρονος, προκαλώντας την απάντηση της προέδρου του δικαστηρίου, που του υπενθύμισε πως "Η οικογένεια του θύματος δε θα γελάσει ποτέ. Ούτε η δική σας θα γελούσε αν ήσασταν εσείς στη θέση του θύματος".
Εν ολίγοις, όπως προκύπτει από τις απολογίες, και με τους οπαδούς του ΟΦΗ να έχουν απολογηθεί σχεδόν όλοι, και έναν μόνο οπαδό του Παναθηναϊκού να έχει ολοκληρώσει την απολογία του ... κανένας δεν ξέρει τίποτα, κανένας δεν είδε κανένα, ενώ όλοι τοποθετούν τον εαυτό τους, στην παραλιακή λεωφόρο, να παρακολουθούν όσα εκτυλίσσονταν. Άλλος ισχυρίζεται ότι έπινε ποτό σε κοντινό μαγαζί και περνώντας, είδε τί γινόταν. Ο 23χρονος ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν δίπλα στους αστυνομικούς, στην παραλιακή, όπου βρέθηκε αφού δέχτηκε ένα τηλεφώνημα ότι κάτι συνέβαινε.
Η παρέα του 19χρονου Γιάννη Ρουσάκη, δύο νεαροί, ανέφεραν ότι ενώ έρχονταν στο Ηράκλειο για καφέ, κι ενώ βρίσκονταν στο ύψος της Αλικαρνασσούς δέχτηκαν ένα τηλεφώνημα από το οποίο ενημερώθηκαν ότι κόσμος είχε συγκεντρωθεί στο Παγκρήτιο Στάδιο. Πάρκαραν το αυτοκίνητο του 19χρονου θύματος, λίγο μετά την πεζογέφυρα, κοντά σε ταβέρνα και κατέβηκαν. Ο ένας ισχυρίστηκε ότι αμέσως δέχτηκε μια πέτρα στο κεφάλι και λιποθύμησε, ενώ όταν συνήλθε είδε το φίλο του να κρατάει την κοιλιά του και να πέφτει. Μαζί με ένα ακόμη φίλο του τον βοήθησαν, ενώ δέχτηκαν και πάλι επίθεση. Τότε ο ένας εκ των δύο έφερε κοντά το αυτοκίνητο του Ρουσάκη, ενώ δέχονταν για ακόμη μια φορά επίθεση, έβαλαν μέσα τον 19χρονο, ο οποίος ξεστόμισε "είμαι καλά" και μετά κατέρρευσε. Δεν ήταν παρά μόνο, στο Βενιζέλειο, που διαπίστωσαν τη σοβαρότητα της κατάστασης, αφού μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι νεαροί δεν είχαν δει ούτε αιμορραγία.
Εν τω μεταξύ "θόρυβο" προκάλεσε η απολογία του 42χρονου, που ισχυρίστηκε πως έσπευσε να βοηθήσει να σταματήσει το περιστατικό, αρνούμενος τη συμμετοχή του σε αυτό. Δικαιολόγησε την επιθετικότητα προς τους αστυνομικούς, επειδή όπως είπε 30 χρόνια τώρα συμβαίνουν τα ίδια και δε γίνεται τίποτα, ενώ ταυτόχρονα δικαιολογήθηκε, λέγοντας πως δεν μπορούσε να σταματήσει τη συμπλοκή - άλλωστε ούτε καν οι αστυνομικοί δεν μπροούσαν.


πηγή:cretalive.gr

Βόλεϊ Γυναικών: Νίκη πάση θυσία στο Ωραιόκαστρο!

 Η αυλαία της 19ης αγωνιστικής της Α1 Γυναικών ανοίγει σήμερα στο Ωραιόκαστρο όπου διεξάγεται η αναμέτρηση ΔΑΣΩ – Παναθηναϊκός.

Ο αγώνας πραγματοποιείται πρόωρα λόγω της συμμετοχής του Παναθηναϊκού στην τελική φάση του Πανελληνίου πρωταθλήματος νεανίδων.
Οι "πράσινες" θέλουν το τρίποντο απέναντι στις γηπεδούχες που έχουν ήδη υποβιβαστεί, προκειμένου θα τις απομακρύνει από τη ζώνη του υποβιβασμού. Το Τριφύλλι βρίσκεται από την Τρίτη το απόγευμα στη συμπρωτεύουσα, δεν έχει αγωνιστικά προβλήματα και θέλει να δώσει συνέχεια στη μεγάλη νίκη που πέτυχε την Κυριακή κόντρα στο Ανατόλια.
 
 
πηγή:panathinaikos1908.gr

Aivar Kuusmaa:Η τρίποντη μηχανή με το επίθετο Μαγουλάς!

 Ακόμα θυμούνται οι οπαδοί του ΠΑΟ το… απίθανο τρίποντο του Εσθονού στον αλησμόνητο αγώνα κόντρα στον Πανιώνιο, τη σεζόν 1993/94! Οι “κυανέρυθροι” προηγούνταν μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο με 76-77, όμως ο Κούουσμα ευστοχώντας στην εκπνοή του ματς τους… “σκότωσε”!
Ο γεννημένος το 1967 στο Ταλίν σούτινγκ γκαρντ πρωτόπαιξε επαγγελματικά στην TSIK, το 1983. Έπαιξε και στη Σταντάρ της χώρας του, και κατόπιν, λόγω του ότι υπηρετούσε τη στρατιωτική θητεία του στη Λετονία, αγωνίστηκε στην ASK της Ρίγα. Το 1988 έπαιξε στην Κάλεβ Ταλίν, ένα χρόνο αργότερα διέσχισε τον Ατλαντικό για χάρη της αμερικανικής Γιάνγκσταουν Πράιντ. Το 1990 επέστρεψε στην Κάλεβ, και αναδείχθηκε μαζί της πρωταθλητής ΕΣΣΔ (συμπαίκτης μάλιστα του Τίιτ Σοκ!). Το 1993, αποδέχθηκε την πρόταση του ΠΑΟ και εντάχθηκε στο ρόστερ του.
Ένα... συγχαρητήριο θώπευμα στον Άιβαρ Κούουσμα, απ' τον καιρό του τελευταίου στον ΠΑΟ!

Αν για κάτι ξεχώρισε, όπως καταλάβατε, ο Άιβαρ Κούουσμα όσο καιρό φόρεσε τα πράσινα, αυτό ήταν η ευστοχία του απ’ τα 6.25μ.! Πήρε, όπως και ο συμπατριώτης του, την ελληνική υπηκοότητα, με το επίθετο Μαγουλάς.
Κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας με τον ΠΑΟ το ’96, και κατόπιν γύρισε στη χώρα του κι έπαιξε διαδοχικά στις Μπάλτικα, BC Ταλίν, Κάλεβ. Το 2000 αγωνίστηκε στο Βέλγιο με τη φανέλα της Λιέγης. Τον επόμενο χρόνο, επέστρεψε στην Εσθονία, και έπαιξε στην Ταλίνα (2001-04) και στην Κάλεβ (2004-05), προτού αποχωρήσει από την ενεργό δράση.

Έγινε, όπως και ο Σοκ, προπονητής, αφότου αποσύρθηκε. Έκατσε στον
                                                              Ο Άιβαρ Κούουσμα
πάγκο των Κάλεβ/Κράμο (2005-07) και Ταλίνα (2007-10), και φέτος ξαναβρέθηκε στον πάγκο της πρώτης (έχοντας για βοηθό του έναν ακόμα Εσθονό πρώην “δικό μας”, το Μάρτιν Μιούρσεπ, που αγωνίστηκε σε Άρη, ΑΕΚ!).

 
Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΣΤΑ ΠΡΟΗΜΙΤΕΛΙΚΑ ΤΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ 1996 ΜΕ ΤΟ ΓΑΥΡΟ(ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΑΤΣ Ο Κούουσμα πέτυχε 5 πόντους)


πηγή:stokegeo.wordpress.com

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2013

Το δεύτερο σου Ευρωπαϊκό Αστέρι Εξάστερε μου Αυτοκράτορα του Μπάσκετ


 Τέσσερα χρόνια μετά το θρίαμβο του Παρισιού, ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης. Αυτή τη φορά εντός των τειχών, καθώς το δεύτερο τρόπαιο της Ευρωλίγκας το κατέκτησε στο νεότευκτο τότε κλειστό γυμναστήριο του ΠΑΟΚ στην Πυλαία. Έχοντας ήδη δηλώσει μονιμότητα στην κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος, οι «πράσινοι» στις 20 Απριλίου 2000, στέφθηκαν για δεύτερη φορά πρωταθλητές Ευρώπης. 


Συμπτωματικά η πορεία ξεκίνησε και πάλι με μια αναμέτρηση με τη Ζαλγκίρις Κάουνας, της οποίας ο Παναθηναϊκός επιβλήθηκε εντός και εκτός στον Β’ Όμιλο, στην πρώτη φάση της διοργάνωσης (82-66, 86-82). Ακολούθησαν οι αγώνες με Τόφας Προύσα (64-59, 79-74), Ολίμπια Λουμπλιάνα (100-80, 86-71), Ρεάλ Μαδρίτης (96-69, 66-63) και Άλμπα Βερολίνου (73-54, 70-72). Στη Β’ Φάση αντιμετώπισε τον Ερυθρό Αστέρα (76-61, 67-58), τη Σολέ (85-50, 68-81) και τον ΠΑΟΚ (77-69, 71-75). Με απολογισμό 13-3 (1246-1084) ο Παναθηναϊκός τερμάτισε πρώτος στον όμιλο, εξασφαλίζοντας πλεονέκτημα έδρας για τη συνέχεια. Στους 16 απέκλεισε την Μπουντούτσνοστ (2-1, 65-59, 64-77, 78-61) και στα προημιτελικά την Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ χωρίς απώλειες (2-0, 73-62, 69-63), παίρνοντας πανηγυρικά την πρόκριση για το φάιναλ φορ της Θεσσαλονίκης.

Ο Παναθηναϊκός επιβλήθηκε της Έφες Πίλσεν 81-71 στον ημιτελικό με τους Μποντιρόγκα, Ρέμπρατσα, Αλβέρτη να φτάνουν σε διψήφιο αριθμό πόντων και χωρίς να απειληθεί ουσιαστικά από τους Τούρκους σε κάποια φάση της αναμέτρησης. Ο τελικός ήταν σαφώς πιο δύσκολη υπόθεση, καθώς η Μακάμπι Τελ Αβίβ πάλεψε ως το τέλος. Όλοι οι παίκτες του Παναθηναϊκού βοήθησαν, ο Ζέλικο Ρέμπρατσα έφυγε με τον τίτλο του πολυτιμότερου του φάιναλ φορ, αλλά ίσως ο παίκτης που θυμούνται οι περισσότεροι είναι ο Όντεντ Κάτας. Ο Ισραηλινός ήταν φορτισμένος συναισθηματικά στην προοπτική να αντιμετωπίσει την ομάδα στην οποία ανδρώθηκε, αλλά όταν χρειάστηκε σηκώθηκε και ευστόχησε σε καθοριστικό σουτ και μάλιστα μπροστά στην εξέδρα των φίλων της Μακάμπι. Οι οποίοι πάντως στο τέλος της αναμέτρησης τον αποθέωσαν! Όπως με το τελικό 73-67 αποθέωσαν και οι φίλοι του Παναθηναϊκού τους παίκτες τους για το δεύτερο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Και το πρώτο της εποχής Ζέλικο Ομπράντοβιτς στο «τριφύλλι» στην πρώτη του χρονιά στον πάγκο των «πράσινων».

ο Τελικός...

O Παναθηναϊκός είχε το παιχνίδι στο ποστ των Ρεμπράτσα και Μποντίρογκα σαν κινητήριο άξονα της επίθεσής του. Ο πρωην σέντερ της Μπενετόν έχει μπει ορεξάτος πετυχαίνοντας τους 10 απ' τους 16 πρώτους πόντους της ομάδας του. Απ' την αντίπερα όχθη ο Χάφμαν τον ακολουθεί σε προσωπικούς πόντους αλλά τα δύο γρήγορα φάουλ πονοκεφαλιάζουν τον Γκέρσον γιατί ξέρει πως πρέπει να τον βγάλει νωρίς απ' το παιχνίδι. Ο Κάτας που έχει μπει στη θέση του Τζεντίλε πιέζει τη ντρίμπλα του Μακντόλαλντ κάτι που εκνευρίζει τον Αμερικανό. Το ημίχρονο κλεινει ισόπαλο αλλά η επιθετική κίνηση των παικτών του Παναθηναικού έχει επιφέρει σπουδαία αποτελέσματα. Οι Σαρπ - Κόμεζιτς - Μπρίσκερ - Χάφμαν έχουν αμφότεροι από τρία φάουλ...

Μετά την ανάπαυλα ο Σαρπ κάνει ένα ανόητο 4ο φάουλ και η Μακάμπι αποδυναμώνεται απ' την περιφέρεια. Ο Χάφμαν τον ακολουθεί στα φάουλ και ο Γκέρσον αναγκαστικά χαμηλώνει τη πεντάδα του (Κόμεζιτς - Χένεφελντ στη fronline). 



Ο Ομπράντοβιτς στέλνει τον Μποντίρογκα στο πόιντ για να αποφορτίσει τον Κάτας απ' το κατέβασμα της μπάλας. Ο Ντέγιαν έπαιζε με πλάτη τον προσωπικό του αντίπαλο και μετά αποφάσιζε αν θα επειλήσει ή θα πασάρει.  Αυτό που ζητούσε απ' τον Ισραηλινό ήταν να εντείνει την άμυνά του στον ΜακΝτόλαντ. Ο Μακντόλαντ δεν ανταποκρίθηκε στο ρόλο του και νικήθηκε κατά κράτος. Κράτουσε πολλή τη μπάλα και έψαχνε τις προσωπικές φάσεις για να ανεβάσει τη ψυχολογία του. Έχασε ξεκάθαρα απ' τον προκάτοχό του.

οι πόντοι του Μπρίσκερ τους κρατούσαν κοντά και ο Παναθηναϊκός έψαχνε ένα ξέσπασμα. Αυτό ήλθε απ' τον 18χρονο Αντώνη Φώτση. Η ενέργεια και τα αθλητικά χαρίσματα που κατέθεσε στο παρκέ τον έχρισαν σε παίκτη κλειδί του τελικού. Το τρίποντό του έκανε το 40-51 και όλα έμοιαζαν τελειωμένα. Ο Παναθηναίκός χαλάρωσε αδικαιολόγητα και η Μακάμπι με τρίποντο του Μπρίσκερ έφτασε μια ανάσα (57-60, 37').

Η επόμενη φάση έμελε να γίνει το play του τελικού. Ο Κάτας μετά από ντρίμπλα ,πατάει απ' τα 7,5μ και ευστοχεί: 57-63.
Οι αιώνιοι πρωταθλητές Ισραήλ έψαχναν μια απάντηση.Ο Σαρπ ήταν εκτός με 5 φάουλ. Στράφηκαν στον Χάφμαν. Ο Αμερικανός όμως επηρεασμένος απ' τα γρήγορα φάουλ που τον υποχρέωναν να μπαινοβγαίνει , δεν είχε ρυθμό στο τέλος. Πήρε κακές πρωτοβουλίες που δεν βοήθησαν την ομάδα του.
Ο κάτας ήταν συγκεντρωμένος στις βολές και ο τελικός βάφτηκε με πράσινο χρώμα.

*ο Χατζηγεωργίου στην αρχή της μετάδοσης αποκάλεσε "γκαστόνε" τον Ομπράντοβιτς. Απλά για την ιστορία να αναφέρω πως μέχρι το 2000 , ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς κατακτούσε το 4ο πρωταθλητριών του με 4η διαφορετική ομάδα...


  • Στον τελικό ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα έπαιξε το χειρότερο ευρωπαϊκό του παιχνίδι. Μόλις 9 πόντοι με άσχημα ποσοστά (2/8 διπ) και 3 λάθη. Το παράδοξο είναι πως ούτε τις βολές δεν πετύχαινε! (5/8)
  • Οι Ρεμπράτσα - Κάτας εκτέλεσαν τις 28 απ 'τις 38 βολές του Παναθηναϊκού
  • Το κύκνειο άσμα του τεράστιου Ντόρον Τζάμσι 
 το final four με αριθμούς...  


  • O Xάφμαν υπήρξε πρώτος σκόρερ και ριμπάουντερ του φάιναλ φορ. Ανάλογο επίτευγμα δεν είχε ξανασυμβεί. 
  • Η Μακάμπι συνέχιζε τη παράδοση που τη θέλει να γεμίζει με Αμερικανούς (νατουραλιζέ ή μη) το ρόστερ της. Κάποτε ήταν οι Σιμς - Μέρσερ - Μαγκί - Μπάρλοου. Τώρα οι Μακντόλαντ - Σαρπ - Μπρέσκερ - Κόμεζιτς - Χάφμαν...

Πρώτος σκόρερ:          Ν.Χάφμαν 25π
Πρώτος ριμπάουντερ: Χ.Μπεσόκ / Ν.Χάφμαν 7,5ρ
Πρώτος σε ασσίστ:     Ν.Μουλαομέροβιτς 4α


13ο ΦΑΪΝΑΛ ΦΟΡ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΩΝ ΕΥΡΩΠΗΣ
ΠΟΤΕ: Τρίτη 18 και Πέμπτη 20 Απριλίου 2000.
ΠΟΥ: PAOK Αrena, Πυλαία, Θεσσαλονίκη  
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ: Παναθηναϊκός
ΚΙ ΕΜΕΙΣ: Ταυτοπροσωπία, πρωταθλητές για τρίτη φορά στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ ΜVP: Ζέλικο Ρέμπρατσα.
Αυτό που δεν κατάφερε ο ΠΑΟΚ το 1993 στην Αθήνα ήταν γραφτό να το πετύχει ο Παναθηναϊκός στο γήπεδο του ΠΑΟΚ, έπειτα από μια επταετία. Στην πρώτη σεζόν του «Μίδα» Ζέλικο Ομπράντοβιτς οι «πράσινοι» επέστρεψαν ύστερα από τέσσερα άγονα χρόνια στα φάιναλ φορ και συνάμα στον θρόνο, καθώς το νεότευκτο γήπεδο της Πυλαίας εξελίχθηκε στο απόλυτο φετίχ τους: Εκεί είχαν παίξει πριν από είκοσι μέρες στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος (όπου ηττήθηκαν από την ΑΕΚ), εκεί στέφθηκαν πρωταθλητές Ευρώπης, εκεί νίκησαν αργότερα τον ΠΑΟΚ και πέτυχαν το three-peat στην Α1!

Ο κόσμος ήταν διψασμένος για να παρακολουθήσει αυτό το φάιναλ φορ, όπου εκτός από τον Παναθηναϊκό, συμμετείχε και ο Ευθύμης Ρεντζιάς, ως παίκτης της Μπαρτσελόνα. H παράνοια έφτασε σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι οπαδοί του Παναθηναϊκού κατηγόρησαν τον Γιώργο Βασιλακόπουλο για «υποστήριξη στη Μακάμπι και τους Ισραηλινούς φιλάθλους». Η ατμόσφαιρα φορτίστηκε επικίνδυνα στη Θεσσαλονίκη από τις καταγγελίες φιλάθλων του Παναθηναϊκού για τις επιθέσεις που δέχονταν εποχούμενοι (σε αυτοκίνητα με αθηναϊκές πινακίδες), στους δρόμους, ενώ μέσα στο γήπεδο κάποιοι νταήδες όρμησαν σε έναν οπαδό του ΠΑΟΚ, που ύψωσε πανό για χάρη του Ρεντζιά!


Στον ημιτελικό ο Παναθηναϊκός χάρη στην έκρηξη του Μποντιρόγκα στο δεύτερο ημίχρονο νίκησε την Εφές Πίλσεν, ενώ η Μακάμπι πέρασε το εμπόδιο της Μπαρτσελόνα, που απέτυχε σε άλλο ένα φάιναλ φορ και θα έπρεπε να περιμένει έως το 2003 για να λυτρωθεί. Από αυτή τη συμμετοχή της πάντως μένει η συγκλονιστική εμφάνιση του Ρεντζιά στον αγώνα για την τρίτη θέση, όπου σε στιλ «ένας εναντίον όλων» πέτυχε τους 29 από τους 69 πόντους των «μπλάου γκράνα», αλλά κι αυτοί δεν ήταν αρκετοί για να αποσοβήσουν την ήττα.
Στον τελικό έγινε του... Κάτας! Μεσούντος του εβραϊκού Πάσχα (Πεσάχ), ο χαρισματικός Ισραηλινός γκαρντ βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να σκοτώσει την ομάδα της καρδιάς του μαζί με τον εαυτό του! Πράγματι ο Κάτας αποδείχτηκε υπέρτερος του («τσαόβ», που σημαίνει «κίτρινος», όπως τον αποκαλούσαν διαρκώς οι Ισραηλινοί) Όντεντ και σφράγισε την πορεία του Παναθηναϊκού προς τη Χαναάν!
Οι σκηνές που εκτυλίχτηκαν στη λήξη του τελικού και ενώ ο Φραγκίσκος Αλβέρτης σήκωνε το τρόπαιο, έμοιαζαν βγαλμένες από τη... Δευτέρα Παρουσία! Ο Κάτας έκλαιγε, καθώς αποθεωνόταν τόσο από τους Ελληνες, όσο και από τους συμπατριώτες του. Λίγο αργότερα έγειρε κλαίγοντας στον ώμο της μητέρας του, ακούγοντας το παραδοσιακό εβραϊκό «τραγούδι της μάνας», που έψαλαν οι Ισραηλινοί και λέει μεταξύ άλλων «μάνα που με ανέθρεψες, με μεγάλωσες, με έκανες γενναίο άντρα». Η τελευταία πράξη του δράματος παίχτηκε μια ώρα αργότερα στο αεροδρόμιο «Μακεδονία», όπου οι φίλαθλοι της Μακάμπι τον σήκωσαν στα χέρια και τον περιέφεραν δίκην βασιλέως των Ιουδαίων!

Στα παρασυνελευόμενα της ιστορίας του φάιναλ φορ του 2000 ανήκουν ακόμη τα χαμόγελα (που ωστόσο αποδείχτηκαν πλαστικά) των μαικήνων του μπάσκετ, ενόψει της συμφωνίας τους για την ίδρυση μιας νέας λίγκας, στην οποία θα είχαν τον πρώτο λόγο οι σύλλογοι. Όντως ιδρύθηκε η Ευρωλίγκα (η κλήρωση της οποίας έγινε μερικούς μήνες αργότερα στο ξενοδοχείο «Μακεδονία Παλάς» της Θεσσαλονίκης), αλλά η FIBA δεν ήταν διατεθειμένη να απεμπολήσει την εξουσία της και γι αυτό λανσάρισε τη Σουπρολίγκα. Μέσα στους πανηγυρισμούς για τη νίκη του Παναθηναϊκού, το ευρωπαϊκό μπάσκετ ένιωθε πάνω του τις φλόγες του εμφυλίου πολέμου...


Η ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ
1. Παναθηναϊκός
2. Μακάμπι Tελ Αβίβ
3. Εφές Πίλσεν
4. Μπαρτσελόνα
O ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΣ
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ- ΕΦΕΣ ΠΙΛΣΕΝ 81-71
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Μποντιρόγκα 22, Ρέμπρατσα 15, Αλβέρτης 11, Ρότζερς 9, Τζεντίλε 7, Κάτας 5, Φώτσης 5, Μπερκ 4, Κοχ 3
ΕΦΕΣ ΠΙΛΣΕΝ: Μουλαομέροβιτς 14, Τούρκογλου 15, Ονάν 3, Βεκίλογλου 3, Κουτλουάι 8, Μπεσόκ 13, Γουίνσλοου 4, Ντρόμπνιακ 11


Ο ΤΕΛΙΚΟΣ
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ-ΜΑΚΑΜΠΙ 73-67
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Τζεντίλε 3, Αλβέρτης 4, Μποντιρόγκα 9 (2/8δ., 5/8β., 4ρ., 2ασ.), Ρότζερς 4, Ρέμπρατσα 20 (5/6δ., 10/14β., 8ρ., 2τ.), Κάτας 17 (0/1δ., 2/3τρ., 11/14β., 2ασ.), Φώτσης 11 (3/4δ., 1/1τρ., 0/2β., 5ρ.), Μπερκ 7, Κοχ 6. Κόουτς: Ομπράντοβιτς
ΜΑΚΑΜΠΙ: Μακ Ντόναλντ 11 (3/6δ., 1/3τρ., 2/2β., 3ρ.), Σαρπ 5, Χένεφελντ, Χάφμαν 26 (9/18δ., 1/1τρ., 5/8β., 10ρ., 2ασ., 2τ.), Κόμετζις 3, Μπρίσκερ 13 (3/6δ., 2/3τρ., 1/2β.), Τζάμσι 3, Σέφερ 6, Σέλεφ, Πόπα. Κόουτς: Γκέρσον



απαραίτητη σημείωση: Tα στατιστικά ελήφθησαν απ' το περιοδικό Τρίποντο


  Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ

  • ΚΩΔΙΚΟΣ: «Μετανιώνω»… Όχι, δεν μετάνιωσε κανείς από τον Παναθηναϊκό για το δεύτερο ευρωπαϊκό στέμμα , απλώς το συγκεκριμένο τραγούδι του Νότη Σφακιανάκη άκουγαν… νυχθημερόν, στο πούλμαν, στο ξενοδοχείο, στα αποδυτήρια, και όπου άλλού κυκλοφορούσαν οι παίκτες του Παναθηναϊκού και εντέλει το έκαναν κάτι σαν ύμνο τους!
  • Ο ΩΡΑΙΟΣ: Ο πολυτιμότερος παίκτης του Φάιναλ Φορ, ο Ζέλικο Ρέμπρατσα. Μάλιστα η φωτογραφία στην οποία εικονίζεται, λίγα δευτερόλεπτα μετά τη λήξη του τελικού, έχοντας στην αγκαλιά του τον Θανάση Γιαννακόπουλο εικονογραφεί το εξώφυλλο αυτού του Φάιναλ Φορ. Παρεμπιπτόντως στη διάρκεια εκείνης της σεζόν, ο αντιπρόεδρος της ΚΑΕ Παναθηναϊκός είχε περάσει μεγάλη περιπέτεια με την υγεία του: υπέστη ισχαιμικό επεισόδιο πριν από τον αγώνα με την Τσιμπόνα και διακομίστηκε επειγόντως σε νοσοκομείο του Ζάγκρεμπ.
  • Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ: Ο Όντεντ Κάτας. Αποθεωνόταν τρεις μέρες και τρεις νύχτες από τους συμπατριώτες του και χρειάστηκε να… σκοτώσει τη Μακάμπι, για να δώσει ζωή στον Παναθηναϊκό! Κανείς δεν θα ήθελε να βρεθεί σε τόσο δύσκολη θέση, αλλά ο Ισραηλινός επέζησε αυτού του προσωπικού δράματος, όχι όμως και της ατυχίας του στη συνέχεια της καριέρας του.
  • Ο ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟΣ ΗΡΩΑΣ: Ο Γιώργος Καλαϊτζής, ελέω τραυματισμού δεν μπόρεσε να λάβει μέρος στο φάιναλ φορ και καθόταν στην άκρη του πάγκου φορώντας μια μπεζ ζακέτα! Αμέσως μετά τον τελικό όμως ο Κάτας έσπευσε να του… φορέσει τη δική του ιδρωμένη φανέλα αναγνωρίζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο την προσφορά του στην επιτυχία της ομάδας. Αυτή η σκηνή υπήρξε η αρχή μιας μιάς μεγάλης φιλίας που… κρατά ακόμα και μάλιστα εξελίχθηκε σε κουμπαριά, όταν στη Σαντορίνη ο Ισραηλινός βάφτισε τη μεγάλη κόρη του Γιώργου.
  • ΠΗΓΕ ΤΣΑΜΠΑ: Το ξενύχτι τεσσάρων χιλιάδων οπαδών του Παναθηναϊκού στο αεροδρόμιο, όπου περίμεναν καρτερικά ν’ αποθεώσουν τους παίκτες, αλλά πρόλαβαν να τους δουν μόλις για… επτά δευτερόλεπτα! Η πρωταθλήτρια Ευρώπης… φυγαδεύτηκε!
  • ΤΟ ΑΠΡΟΟΠΤΟ: Παίρνοντας τη σκυτάλη της αρχηγίας από τον Παναγιώτη Γιαννάκη που είχε σηκώσει την κούπα το 1996 στο «Μπερσί», τώρα ήταν η σειρά του Αλβέρτη να ζήσει τη μεγάλη στιγμή της απονομής. Ύστερα από λίγα λεπτά, ο «Φράνκι», όπως απαιτεί το έθιμο ανέβηκε στις πλάτες των συμπαικτών του για να κόψει το διχτάκι με ψαλίδι, αλλά δεν τα κατάφερε. Ύστερα πήρε έναν αναπτήρα για να το κάψει, αλλά πάλι τζίφος. Τελικά τα κατάφερε με μια πένσα!
  • Η ΓΚΑΦΑ: Η δήλωση του Πίνι Γκέρσον μετά τον τελικό: «Ο Παναθηναϊκός είχε περισσότερα λεφτά για να αγοράσει τους διαιτητές, μάλιστα επειδή το ματς είχε πουληθεί σκέφτηκα κάποια στιγμή να μην κατέβουμε καθόλου στο γήπεδο». Όπα, ρε μεγάλε!
  • ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ: Γιατί ο Ομπράντοβιτς δεν έδωσε ούτε πέντε δευτερόλεπτα (για τα μάτια του κόσμου, που λένε) στον Νίκο Μπουντούρη; Ο διεθνής γκαρντ δεν αξιώθηκε να πατήσει στο παρκέ ούτε για μια στιγμή στα 80 λεπτά των δύο ματς, αλλά ούτως ή άλλως το βράδυ της 20ής Απριλίου του 2000 πέρασε στο πάνθεον του ευρωπαϊκού μπάσκετ ως ο πρώτος Ελληνας (και ένας από τους μετρημένους στα δάχτυλα ενός χεριού Ευρωπαίους), που έχει πετύχει το περιλάλητο «triple crown» με τρία διαφορετικά τρόπαια: Κυπελλούχων το 1991 και Κόρατς το 1994 με τον ΠΑΟΚ και Πρωταθλητριών το 2000 με τον Παναθηναϊκό. Άξιος!
  • Η ΑΤΑΚΑ: Ανήκει στον Ομπράντοβιτς και υπήρξε η απάντηση στην ερώτηση που δέχτηκε στη συνέντευξη Τύπου πριν από τον τελικό. Τον ρώτησε κάποιος εάν πιστεύει ότι ο Χάφμαν είναι ο πιο υπολογίσιμος παίκτης της Μακάμπι και ο Ζοτς τον κοίταξε καλά και του είπε: «Μπα, νομίζω ότι αυτός είναι ο Πόπα!»
  • ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ: «Μπορώ να σκοράρω και με δεμένα τα μάτια μου», είχε… προειδοποιήσει ο Ιμπραήμ Κουτλουάι πριν από τον ημιτελικό Παναθηναϊκός- Εφές Πίλσεν. Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην πεις, αγαπητέ Ιμπο: Τον ανέλαβε ο (μετέπειτα συμπαίκτης του) Αλβέρτης και τον έπιασε αιχμάλωτο, καθώς ο Τούρκος γκαρντ κόλλησε στους 8 πόντους.
  • ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Ο ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ: Ο Ζέλικο Ρέμπρατσα ήταν ο (πρώτος σκόρερ και κυρίως ο) βασικός πυλώνας της επικράτησης του Παναθηναϊκού. Ο Σέρβος σέντερ είχε στεφθεί πρωταθλητής και με την Παρτίζαν (του Ομπράντοβιτς) το 1991, εν συνεχεία έπαιξε σε ένα φάιναλ φορ με την Μπενετόν και επέστρεψε δριμύτερος στην Πυλαία. Την επόμενη χρονιά ήταν παρών με τον Παναθηναϊκό στο Παρίσι και εν συνεχεία μετακόμισε στο ΝΒΑ, αγωνιζόμενος κατά σειρά στους Πίστονς, στους Χοκς και στους Κλίπερς. Αποσύρθηκε στις 17 Δεκεμβρίου του 2007 φορώντας τη φανέλα της Παμέσα Βαλένθια, ενώ στο μεταξύ είχε αντιμετωπίσει σοβαρά καρδιακά προβλήματα και προς το παρόν ιδιωτεύει.
  • ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ... Τη συγκίνηση του Κάτας, που έβαλε τα κλάματα μετά τη λήξη του τελικού, αποθεωνόταν ταυτοχρόνως από Ελληνες και Ισραηλινούς και ενσάρκωσε τον ρόλο του Ντάστιν Χόφμαν στη δική του μπασκετική εκδοχή του «Κράμερ εναντίον Κράμερ».
  • ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ: Το μεσημέρι των ημιτελικών κι ενώ είχα πήξει από τη δουλειά (για το Βήμα και τον Alpha) τηλεφώνησα μέσα σε απόγνωση για κάποιο θέμα της εφημερίδας στον Κώστα Σωτηρίου, που τον έχω πάντοτε σαν παιδί μου! Είχα λαλήσει και όταν τον ρώτησα «πού είσαι, ρε Κωστάκη;» και μου απάντησε «τσιμπάω κάτι με τον Καλκαβούρα στο κέντρο» τρελάθηκα. «Ρε Κωστάκη, γαμώ το κέρατό μου, σε 13 φάιναλ φορ που έχω πάει δεν έβαλα μπουκιά στο στόμα μου το μεσημέρι κι εσύ είσαι στο πρώτο σου και έχεις το θράσος να μου λες ότι τρως;». Σχετική με το φαγητό είναι άλλη μια εικόνα από το φάιναλ φορ: από νωρίς το πρωί του τελικού τα κανάλια είχαν στρατοπεδεύσει έξω από το ξενοδοχείο όπου είχε καταλύσει η αποστολή του Παναθηναϊκού στο Πανόραμα για το απαραίτητο ρεπορτάζ. Εκεί, λοιπόν, που ξεροσταλιάζαμε, δημοσιογράφοι και τεχνικοί, μπας και ξεμυτίσει κάποιος, είδαμε με έκπληξη τον Γιώργο Καράγκουτη και τον Κώστα Μάγλου, που είχαν αποκλειστεί από το ρόστερ, να έρχονται προς το μέρος μας κρατώντας νερά, φραπέδες και φυσικά μπουγάτσες!

Αυτό τo ξέρατε;  

Τρένο ταχείας κυκλοφορίας ήταν ο ευρωπαίος Παναθηναϊκός. Απ' την ώρα που ξεκίνησαν οι νοκ άουτ αγώνες έδωσε 7 παιχνίδια χάνοντας μονάχα το ένα: Το εκτός έδρας με τη Μπούντουσνοστ των Τομάσεβιτς - Τόπιτς - Σκεπάνοβιτς - Μπρικιτς. 


INTERVIEW: ODED KATTASH, PANATHINAIKOS

Oded Kattash - Panathinaikos - FF 2000One of the most popular basketball players ever in Israel, Oded Kattash, led Maccabi Tel Aviv between 1995 to 1999, a rare stretch without a Final Four appearance for the Israeli powerhouse. In the summer of 1998, Kattash was close to becoming the first Israeli ever to play in the NBA, but the lockout there meant he would stay in Europe. The next year, Kattash found himself as a key player in a legendary Euroleague final, beating his old club, Maccabi, with his new one, Panathinaikos, for the first title of the millennium. Kattash's departure was still fresh in many minds in Tel Aviv. Fans of both teams, yellows and greens, cheered him before and even after the 2000 final game. With 17 points off the bench for Panathinaikos, Kattash hurt his former team up and down the court. When it ended, he was left without words nor breath, but one comment he made still echoes today: "It is the happiest day of my career, and yet the saddest one." Within weeks, during the Greek League playoffs, Katash suffered a complicated knee injury that has kept him from playing ever since.

Oded, what thoughts were running through your head after the semifinals ended back at Thessaloniki 2000 and you knew Panathinaikos and Maccabi were about to play each other in the final?

"So many things. Every thing around me was so confusing. It was like being part of a movie. Emotionally, those days were extremely hard to take. I was very excited because on one hand I got to the European final for the first time in my life. That's kind of moment you dream about. On the other hand I had to play against Maccabi. I knew how important this game is to Maccabi fans and to the guys of Panathinaikos."

Did you get any strange comments before the game from one side or the other?

"I felt very lonely. I couldn't get connected to Panathinaikos fans because they were afraid I might give the game to Maccabi. They were not sure I would be able to play good enough under these circumstances. Also, I could not be seen with Maccabi fans since I was their enemy at least for one night."

Did the pressure on you before the game affect you?

"To be honest, a day before the game I was not sure I could play at all. But at noon time, I just got really concentrated and later went up on the court totally focused. Coach Zeljko Obradovic did not talk to me before the game. He knew I was mature enough and understood it was better to let me concentrate by myself. After all, he was a player himself, right?"

A year later, still as a Panathinaikos player, you were injured already and did not take part at the 2001 SuproLeague final against Maccabi in Paris.

"I am sure I could have helped out there. As a player, I know my abilities and trusted them. It is kind of hard to talk about it now since during all that year I was too busy with my injury."


(δυστυχώς το περιοδικό εκείνης της περιόδου βρίσκεται αρκετά χλμ μακρυά και δεν είναι δυνατόν να σκαναριστούν οι φωτογραφίες. Όταν το πάρω στα χέρια θα ανανεωθεί με φωτογραφικό υλικό)




 πηγές:paobc.gr, 3-ponto.blogspot.gr






Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2013

ΠΑΛΗ: Πρώτος ο Χριστοδουλής, προκρίθηκε στους τελικούς του Πανελληνίου!

 Ο αθλητής του Παναθηναϊκού, Λευτέρης Χριστοδουλής κατεκτησε την πρώτη θέση στα 74κ. της Ελληνορωαμαϊκής πάλης, στο πλαίσιο της Β΄ Προκριματικής Φάσης του Πανελλήνιου Πρωτάθληματος Ελληνορωμαϊκής & Ελευθέρας Εφήβων Πάλης που πραγματοποιήθηκε στο  Γυμναστήριο Δροσούπολης Άνω Λιοσίων.

Μετά από τέσσερις συνεχείς νίκες, δυο νίκες στα σημεία, μια πτώση 
και μια εγκατάλειψη αντιπάλου στο δεύτερο γύρο, ο «πράσινος» παλαιστής προκρίθηκε στους τελικούς του Πανελλήνιου πρωταθλήματος που θα διεξαχθούν στην Τρίπολη στις 30 Μαρτίου.
 
 
πηγή:panathinaikos1908.gr

Μπάσκετ Γυναικών: Άνετη βόλτα στην Πλατεία!

 Σε μια άνετη επικράτησε έφτασε ο Παναθηναϊκός στη Ν. Σμύρνη, νικώντας με 78-57 τον Πανιώνιο στο πλαίσιο της 18ης αγωνιστικής της Α1 γυναικών. 

Οι «πράσινες» δεν αντιμετώπισαν δυσκολίες και μετά το ημίχρονο άρχισαν να χτίζουν διαφορά ασφαλείας. Κάτι τέτοιο επέτρεψε και στην κόουτς, Γιασεμή Σαμαντούρα να κάνει αλλαγές και δώσει συμμετοχή σε όλες τις «πράσινες». Πρώτη σκόρερ η Ντέλβα με 23. 

Πανιώνιος - Παναθηναϊκός 57-78

Δεκάλεπτα: 13 - 22, 31 - 36, 45 - 51, 57 - 78

Πανιώνιος: Ερμίδου 1, Ηλιάδη 3 (1), Δανούση 5 (1), Σεμιανιάκου 12, Γιαμπάνη 12 (1), Μπαμπη 4, Στεριοπουλου, Σαλιαι 4, Δάφκου 14, Τζιάτα 2
Παναθηναϊκός: Καλέντζου 9 (1), Βλάνη 5 (1), Ακρίβου 2, Κόνιαλη 1, Μαγκλάρα 10, Κοτούλα 2, Σλούκα 4, Διελα 14, Χρονοπούλου 4, Ντέλβα 23, Μοσχοπούλου 4, Θεολόγου

δείτε στο παρακάτω link εκτεταμένα στιγμιότυπα:
http://sportshero.gr/index.php/sports/women-basket/item/4466-a1-basket-gynaikon-panionios-pao-57-78
πηγή:panathinaikos1908.gr