Δευτέρα 3 Ιουνίου 2013

Shane Heal(ΣΕΪΝ ΧΙΛ):«Μετάνιωσα που δεν πήγα στον Παναθηναϊκό...»


Κακά τα ψέμματα. Τις μέρες που έχει Μουντιάλ, όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό ραντεβού του πλανήτη. Όπως ακριβώς και το καλοκαίρι του 1998.


Οταν η παρέα του Ζινεντίν Ζιντάν «φλέρταρε» με το Παγκόσμιο Κύπελλο στα γήπεδα της Γαλλίας, το μπάσκετ περνούσε σε δεύτερη μοίρα. Ακόμη και αν η Εθνική ομάδα έδινε φιλικά προετοιμασίας ενόψει του Μουντομπάσκετ της Αθήνας ή ο Παναθηναϊκός συμφωνούσε με τον Νάντο Τζεντίλε και ταυτόχρονα ανανέωνε το συμβόλαιο του Ράτζα ή ο Ολυμπιακός έψαχνε τον αντικαταστάτη του Μάικλ Χόκινς.
Φανταστείτε την... έκταση που είχαν οι ειδήσεις των (λεγόμενων) μικρομεσαίων ομάδων και δη αυτών που μόλις είχαν ανέβει στην Α1. Όπως ακριβώς στην περίπτωση της νεοφώτιστης (τότε) Νήαρ Ηστ.

Την παραμονή του μεγάλου τελικού μεταξύ Γαλλίας και Βραζιλίας (11/7/1998) οι «ερυθρόλευκοι» της Καισαριανής ανακοίνωναν την απόκτηση του Αυστραλού «μπόμπερ» Σέιν Χιλ. Ενός παίκτη που ήταν βασικό στέλεχος των «μπούμερς» ο οποίος «κουβαλούσε» και την εμπειρία του από το ΝΒΑ.

Τον Σεπτέμβριο του 1996 είχε συμφωνήσει με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς (43 ματς με 1,7 πόντους και 0,8 ασίστ) ενώ αμέσως μετά επέστρεψε στην πατρίδα του για λογαριασμό των Σίδνεϊ Κινγκς. Ο (τότε) προπονητής της Νήαρ Ηστ, Γιώργος Ζευγώλης έψαχνε έναν παίκτη που θα μπορούσε να κουβαλήσει το σκοράρισμα της ομάδας στις πλάτες του και το βρήκε στο πρόσωπο του 28χρονου Σέιν Χιλ. Με τη συμφωνία να ανέρχεται στα 230.000 δολάρια οι νεοφώτιστοι έκαναν το μεγάλο «deal» με σκοπό να τους βοηθήσει να παραμείνουν στην μεγάλη κατηγορία.

Όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων η παρουσία του στην Καισαριανή ήταν πετυχημένη, αφού πραγματοποίησε εκπληκτικές εμφανίσεις βλέποντας -τις περισσότερες φορές- το αντίπαλο καλάθι σαν... βαρέλι. Το «σφυρί» (όπως είναι το παρατσούκλι του) ξεκίνησε την καριέρα του το 1988 στους Μπρισμπέιν Μπούλετς, ενώ μεσολάβησε από το 1989 έως το 1991 το πέρασμά του από τους Γκιλόνγκ Σούπερκατς. Το καλοκαίρι του 1992 παίρνει για πρώτη φορά μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες και έκτοτε έγινε βασικό και αναντικατάστατο μέλος των «μπούμερς» μέχρι και την Ολυμπιάδα της Αθήνας το 2004.
«Δεν μπορώ να πω ότι έχω χάσει την τέχνη του σουτ. Όποτε παίζω μπάσκετ με φίλους ή με τους παίκτες της ομάδας, προσπαθώ να μην μπαίνω μέσα από τη γραμμή του τριπόντου»
«Δεν μπορώ να πω ότι έχω χάσει την τέχνη του σουτ. Όποτε παίζω μπάσκετ με φίλους ή με τους παίκτες της ομάδας, προσπαθώ να μην μπαίνω μέσα από τη γραμμή του τριπόντου»
Μετά τη Νήαρ Ηστ επέστρεψε στους αγαπημένους του Σίδνεϊ Κινγκς (2000-2002), ενώ είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Ιταλία (και την Ίμολα) και το ΝΒΑ με τους Σαν Αντόνιο Σπερς. Από εκεί δοκίμασε για δεύτερη φορά την τύχη του στην Ελλάδα και δη στον Μακεδονικό (17 ματς με 17,2 πόντους και 3,1 ασίστ) πριν επιστρέψει στην Αυστραλία και στους Σάουθ Ντράγκονς όπου ήταν παίκτης-προπονητής!

Τον Μάιο του 2008 βρέθηκε στους Γκολντ Κόουστ Μπλέιζ ως... παίκτης, ενώ στις 14 Φεβρουαρίου 2009 έδωσε το τελευταίο του παιχνίδι ως επαγγελματίας έχοντας 440 ματς του πρωταθλήματος Αυστραλίας στα πόδια του. Μάλιστα το 1994 έκανε ρεκόρ έχοντας πετύχει 61 πόντους σε ένα παιχνίδι!
Από τον περασμένο Φεβρουάριο ο 42χρονος (πια) Σέιν Χιλ είναι ο προπονητής των Σίδνεϊ Κινγκς και από την μακρινή Αυστραλία μιλάει στο SentraGoal και στη στήλη «Χρόνια και Ζαμάνια» για το πέρασμά του από την Ελλάδα, μοιράζοντας μαζί μας (και μαζί σας φυσικά) τις αναμνήσεις του από τα τέλη της περασμένης δεκαετίας.
«Έχω τρεις υπέροχες κόρες. Οι δύο μεγάλες είναι 17 και 16 ετών, ενώ η μικρότερη είναι 11 χρονών και μπορώ να σου πω ότι είναι εξαιρετική μπασκετμπολίστρια! Θεωρώ ότι είναι και η καλύτερη Αυστραλέζα στ
«Έχω τρεις υπέροχες κόρες. Οι δύο μεγάλες είναι 17 και 16 ετών, ενώ η μικρότερη είναι 11 χρονών και μπορώ να σου πω ότι είναι εξαιρετική μπασκετμπολίστρια! Θεωρώ ότι είναι και η καλύτερη Αυστραλέζα στην ηλικία της»

«Ακόμα το... έχω το σουτ!»
«Αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζω μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στην καριέρα μου. Ανέλαβα την τεχνική ηγεσία των Σίδνεϊ Κινγκς εδώ στην Αυστραλία, μια ομάδα που έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημα. Άλλωστε ήμουν αρχηγός της κάποτε και μάλιστα είχαμε κατακτήσει και τον πρώτο τίτλο στην ιστορία της. Λατρεύω αυτό που κάνω στην παρούσα φάση και ανυπομονώ να ξεκινήσει η σεζόν μας. Μακάρι κάποια στιγμή να έρθω στην Ευρώπη και να κοουτσάρω κάποια ομάδα. Πολύ περισσότερο στην Ελλάδα που μου αρέσει πολύ εκεί...» είναι τα πρώτα λόγια του Αυστραλού προπονητή, ο οποίος μιλάει και για την οικογένειά του:
«Έχω τρεις υπέροχες κόρες. Οι δύο μεγάλες είναι 17 και 16 ετών, ενώ η μικρότερη είναι 11 χρονών και μπορώ να σου πω ότι είναι εξαιρετική μπασκετμπολίστρια! Θεωρώ ότι είναι και η καλύτερη Αυστραλέζα στην ηλικία της! Αντιλαμβάνεσαι, λοιπόν, πόσο πολύ μου αρέσει να την προπονώ και να της δείχνω τα μυστικά του αθλήματος», ενώ στέκεται και στην σημερινή του επαφή με το... καλάθι!
«Ο Γιώργος Πανταζόπουλος ήταν ο μικρός μου αδερφός στην Ελλάδα! Είναι εκπληκτικό παιδί και ακόμα και σήμερα υπάρχουν στιγμές που τα λέμε. Βέβαια όχι τόσο όσο θα θέλαμε και οι δύο, αλλά προσπαθούμε να
«Ο Γιώργος Πανταζόπουλος ήταν ο μικρός μου αδερφός στην Ελλάδα! Είναι εκπληκτικό παιδί και ακόμα και σήμερα υπάρχουν στιγμές που τα λέμε. Βέβαια όχι τόσο όσο θα θέλαμε και οι δύο, αλλά προσπαθούμε να μην χάσουμε την επαφή μας»

«Εγώ από τη πλευρά μου δεν μπορώ να πω ότι έχω χάσει την τέχνη του σουτ. Όποτε παίζω μπάσκετ με φίλους ή με τους παίκτες της ομάδας, προσπαθώ να μην μπαίνω μέσα από τη γραμμή του τριπόντου. Όλο έξω από αυτήν είμαι (γέλια)! Πραγματικά μου αρέσει πολύ να παίζω, αλλά δεν μπορώ να πω ότι μου έχει λείψει η καθημερινή τριβή των προπονήσεων, των ταξιδιών και των αγώνων. Άλλωστε ήμουν τυχερός επειδή έπαιξα σε επαγγελματικό επίπεδο 20 ολόκληρα χρόνια. Δεν ήταν και λίγα...»

«Ήμουν... καυτός στην Πάτρα»
Γυρίζοντας το χρόνο πίσω θυμάται το καλύτερο παιχνίδι του στην Ελλάδα: «Η μεγαλύτερη ανάμνηση που έχω ήταν όταν σημείωσα 46 πόντους εναντίον του Απόλλωνα Πατρών. Πραγματικά ήμουν πολύ καυτός εκείνη τη μέρα... Θυμάμαι ότι ένας αντίπαλος με χτύπησε εσκεμμένα στο πρόσωπο για να με βγάλει εκτός ρυθμού, αλλά εγώ δεν του έκανα το χατίρι. Ένιωθα τόσο καλά και τόσο πεινασμένος για τη νίκη, που το μόνο που κατάφερε να κάνει ήταν να με πεισμώσει ακόμα περισσότερο!»
«Η μεγαλύτερη ανάμνηση που έχω ήταν όταν σημείωσα 46 πόντους εναντίον του Απόλλωνα Πατρών. Πραγματικά ήμουν πολύ καυτός εκείνη τη μέρα...»
«Η μεγαλύτερη ανάμνηση που έχω ήταν όταν σημείωσα 46 πόντους εναντίον του Απόλλωνα Πατρών. Πραγματικά ήμουν πολύ καυτός εκείνη τη μέρα...»

Για την... ιστορία η Νήαρ Ηστ είχε κερδίσει εκείνο το παιχνίδι μέσα στην Πάτρα (στις 16/1/1999) με 93-80 και οι 46 πόντοι του Σέιν Χιλ (σ.σ. οι 33 στο ημίχρονο!!) είχαν συνοδευτεί από 5/6 δίποντα, 9/14 τρίποντα, 9/12 βολές και 5 ασίστ! Να σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι ο Αυστραλός είχε «βομβαρδίσει» και το καλάθι του Πανιωνίου δύο μήνες αργότερα έχοντας πετύχει 37 πόντους με 10/16 τρίποντα! Αριθμός που παραμένει ακόμα ρεκόρ στην Α1, μαζί με τα 10/14 τρίποντα του Μπάνε Πρέλεβιτς το 1990 κόντρα στον Ηρακλή στο Ιβανόφειο.

«Γ...στε το καγκουρό»
Φυσικά δεν ήταν μόνο οι «on court» αναμνήσεις που του έχουν μείνει γιατί όπως μας εξήγησε «δεν θα ξεχάσω με τίποτα τα στενά δρομάκια στην Καισαριανή. Πραγματικά ήταν πολύ στενά!!! Μετά βίας χωρούσε το αυτοκίνητο» ενώ όπως οι περισσότεροι ξένοι, έτσι και αυτός, το πρώτο πράγμα που έμαθε ήταν... «να βρίζω στα ελληνικά! Από την πρώτη, κιόλας, εβδομάδα είχα μάθει πολλές λέξεις! Και ξέρεις ποια είναι η πλάκα; Επειδή μου άρεσε πολύ το trash talking, τις χρησιμοποιούσα στους αντιπάλους μου και εκείνοι με κοιτούσαν περίεργα (γέλια)!
«Οι Έλληνες αγαπούν το μπάσκετ και τις ομάδες τους. Όλη την ώρα τραγουδάνε και δείχνουν στον υπερθετικό βαθμό τα συναισθήματά τους. Και αυτό ήταν κάτι που με συγκλόνιζε, είτε έπαιζα εντός έδρας, είτε
«Οι Έλληνες αγαπούν το μπάσκετ και τις ομάδες τους. Όλη την ώρα τραγουδάνε και δείχνουν στον υπερθετικό βαθμό τα συναισθήματά τους. Και αυτό ήταν κάτι που με συγκλόνιζε, είτε έπαιζα εντός έδρας, είτε έπαιζα εκτός έδρας»

Πραγματικά το σκέφτομαι τώρα και γελάω. Φυσικά διασκέδαζα και με την εξέδρα. Εκτός του ότι καταλάβαινα ότι με έβριζαν, οι οπαδοί των αντίπαλων ομάδων έκαναν σαν τα καγκουρό για να μου σπάσουν τα νεύρα. Μάλιστα δεν ήταν λίγες οι φορές που τους άκουγα να λένε «γαμ...τε το καγκουρό» (σ.σ. το είπε στα ελληνικά!!). Ωραίες αναμνήσεις... (γέλια)» και στέκεται στον αγαπημένο του φίλο και συμπαίκτη στην ομάδα της Καισαριανής:
«Δεν πρέπει να παραλείψω τον καλό μου φίλο στη Νήαρ Ηστ. Τον αρχηγό μας. Τον Γιώργο Πανταζόπουλο. Είναι εκπληκτικό παιδί και ακόμα και σήμερα υπάρχουν στιγμές που τα λέμε. Βέβαια όχι τόσο όσο θα θέλαμε και οι δύο, αλλά προσπαθούμε να μην χάσουμε την επαφή μας. Ήταν ο μικρός μου αδερφός στην Ελλάδα, αν και να σου πω την αλήθεια διασκέδαζα με την παρέα όλων των Ελλήνων».

«Ο Παπαμακάριος μου έκανε τη ζωή δύσκολη»
«Παρά το γεγονός ότι έδινα το 110% των δυνατοτήτων μου σε κάθε ματς, καμία από τις δύο ομάδες που αγωνίστηκα στην Ελλάδα δεν μου πλήρωσε όλο το συμβόλαιο. Ούτε η Νήαρ Ηστ, ούτε ο Μακεδονικός»
«Παρά το γεγονός ότι έδινα το 110% των δυνατοτήτων μου σε κάθε ματς, καμία από τις δύο ομάδες που αγωνίστηκα στην Ελλάδα δεν μου πλήρωσε όλο το συμβόλαιο. Ούτε η Νήαρ Ηστ, ούτε ο Μακεδονικός»

Αν και ήταν παίκτης που δύσκολα μπορούσε να τον σταματήσει κάποιος θυμήθηκε ένα νεαρό παιδί στο Περιστέρι (σ.σ. Παπαμακάριος!) που του έκανε τη ζωή δύσκολη: «Πραγματικά είχα πρόβλημα κάθε φορά που τον αντιμετώπιζα. Ήταν πολύ σκληρό παιδί στην άμυνα και έκανε τα πάντα για να με σταματήσει. Θαύμαζα πολύ την αφοσίωση που είχε απέναντί μου», ενώ μας λέει και το παράπονό του: «Ξέρεις τι μου έχει μείνει άσχημα από τότε; Παρά το γεγονός ότι έδινα το 110% των δυνατοτήτων μου σε κάθε ματς, καμία από τις δύο ομάδες που αγωνίστηκα στην Ελλάδα δεν μου πλήρωσε όλο το συμβόλαιο. Ούτε η Νήαρ Ηστ, ούτε ο Μακεδονικός. Είχα απογοητευτεί από αυτό το γεγονός αν και εμένα μου άρεσε να παίζω επειδή αγαπούσα το μπάσκετ και όχι επειδή ήθελα να βγάλω χρήματα. Όμως οι κόποι σου, πρέπει να αμείβονται...»

«Το μεγαλύτερο λάθος της καριέρας μου»
Και κάπου εκεί γυρίζει το χρόνο πίσω για να μιλήσει για το «λάθος» -όπως το χαρακτήρισε- της καριέρας του: «Η μεγαλύτερη απογοήτευση για μένα ήταν στις αρχές του 2000 όταν δεν αποδέχθηκα την πρόταση του Παναθηναϊκού. Έμεναν δύο εβδομάδες για να λήξει η σεζόν στην Αυστραλία αλλά με ήθελαν άμεσα στην ομάδα. Σέβομαι πάρα πολύ το κλαμπ και τον προπονητή που ήταν τότε στον Παναθηναϊκό και θεωρώ ότι έκανα το μεγαλύτερο λάθος στην καριέρα μου. Μπορούσα να πετύχω στην ομάδα και να βοηθούσα και εγώ από την πλευρά μου να πετύχει τους στόχους της».
«Αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζω μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στην καριέρα μου. Ανέλαβα την τεχνική ηγεσία των Σίδνεϊ Κινγκς εδώ στην Αυστραλία, μια ομάδα που έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημα
«Αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζω μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στην καριέρα μου. Ανέλαβα την τεχνική ηγεσία των Σίδνεϊ Κινγκς εδώ στην Αυστραλία, μια ομάδα που έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημα»
Και εξηγεί: «Αυτό είναι κάτι που σκέφτομαι συνέχεια. Πάντα βρέθηκα σε μικρές ομάδες όπου έπρεπε να σκοράρω πολλούς πόντους για να κερδίζουν. Τα περίμεναν όλα από εμένα. Όταν οι μεγαλύτερες ομάδες που βρίσκονται στην Ευρωλίγκα βλέπουν ότι μπορείς να κάνεις κάποια πράγματα θέλουν να σε δοκιμάσουν. Μην ξεχνάς ότι πήρα μέρος σε τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες με την εθνική Αυστραλίας και τα είχα πάει πολύ καλά. Γι' αυτό το σκέφτομαι και το ξανασκέφτομαι. Πραγματικά ήταν πολύ κρίμα που δεν κατάφερα να παίξω σε ένα μεγάλο κλαμπ στην Ευρώπη...»

«Όλο George και George άκουγα...»
Ο 42χρονος Χιλ θυμάται και την πρώτη μέρα που πήγε στην προπόνηση της Νήαρ Ηστ εξηγώντας ότι «πρώτη φορά στην ζωή μου συνάντησα τόσους πολλούς με το όνομα George! Εντυπωσιάστηκα. Αν δεν κάνω λάθος πρέπει να ήταν οκτώ! Αναγκάστηκα λοιπόν να τους δώσω ψευδώνυμα για να μπορώ να τους ξεχωρίζω. Ο αρχηγός, ο Γερμανός, ο γυμναστής, ο μάνατζερ, ο ψηλός, ο σοφτ, ο τουρίστας και ένα ακόμα το οποίο δεν θυμάμαι». Τουλάχιστον όσον αφορά τους παίκτες οι... Γιώργηδες της Νήαρ ήταν οι Τσιριγωτάκης, Κασμερίδης, Πανταζόπουλος, Φιλιούσης και Παυλίδης.
Μεταξύ άλλων εξηγεί ότι μετά τον Μακεδονικό «έπρεπε να γυρίσω στην πατρίδα μου επειδή ήταν κάτι που επιθυμούσε η οικογένειά μου», ενώ δεν θα ξεχάσει ποτέ και δύο ακόμα μεγάλες στιγμές στην καριέρα του, στις οποίες δεν αποτελούσε μέλος της Νήαρ Ηστ ή του Μακεδονικού: «Πρώτα απ' όλα το παιχνίδι με την Ντριμ Τιμ των ΗΠΑ το 1996 όταν σημείωσα 8 τρίποντα και κατά δεύτερο ένα παιχνίδι στο ΝΒΑ την εποχή που αγωνιζόμουν στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς έχοντας πετύχει πέντε τρίποντα σε μία περίοδο!»

«Με... φραπέ και μπουγάτσα»
Κλείνοντας ο Σέιν Χιλ έκανε ειδική αναφορά στην Ελλάδα και στους Έλληνες λέγοντας ότι «μου έμαθαν να πίνω πολλούς καφέδες τη μέρα! Ειδικά τον φραπέ που ήταν ο αγαπημένος μου (γέλια)! Επίσης μου έχει λείψει η εκπληκτική μπουγάτσα με κρέμα! Όμως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο μου έχει λείψει το πάθος της εξέδρας.
Πραγματικά οι Έλληνες αγαπούν το μπάσκετ και τις ομάδες τους. Όλη την ώρα τραγουδάνε και δείχνουν στον υπερθετικό βαθμό τα συναισθήματά τους. Και αυτό ήταν κάτι που με συγκλόνιζε, είτε έπαιζα εντός έδρας, είτε έπαιζα εκτός έδρας. Θέλω να στείλω επίσης τους χαιρετισμούς μου στον φίλο μου τον Στέλιο, ο οποίος με βοήθησε πολύ στην Ελλάδα και φρόντιζε την οικογένειά μου. Εσείς οι Έλληνες είστε υπέροχοι και να ξέρετε ότι όλοι οι Αυστραλοί αγαπάμε την πατρίδα σας. Στο επανιδείν!»

Julius Nwosu(ΤΖΟΥΛΙΟΥΣ ΝΟΥΟΣΟΥ): «Ο Ολυμπιακός... έκλεβε, ο Μπόζα μας έτρεχε!»

 Σεζόν 1996-97. Μόλις λίγοι μήνες μετά την κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος από τον Παναθηναϊκό, το οποίο ήταν και το πρώτο στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ! Βέβαια κανείς δεν περίμενε ότι μετά από αυτήν την επιτυχία η ομάδα του τριφυλλιού θα έπαιρνε την κάτω βόλτα.

«Ο Ολυμπιακός... έκλεβε, ο Μπόζα μας έτρεχε!» Μέσα σε ένα καλοκαίρι ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς έκανε πραγματική.... αποψίλωση στο ρόστερ, μετατρέποντας τους «πράσινους» σε Βαβέλ με τη παρουσία πολλών ξένων παικτών. Νίκολα, Σκονοκίνι, Φεράν Μαρτίνεθ, Αμίτσι, Κοχ, Ντίνκινς ήταν οι «στάνταρ» ενώ μέσα σε μερικές εβδομάδες άλλαξε και... τρεις ψηλούς.
Ξεκίνησε με τον... έναν και μοναδικό Τζον Σάλεϊ (σ.σ. ξεχνάει κανείς την μετάβασή του από το αεροδρόμιο του Ελληνικού στο ΟΑΚΑ με... ελικόπτερο πληρώνοντας 6,5 εκατομμύρια δρχ. προκειμένου να παίξει εναντίον του ΠΑΟΚ για το κύπελλο, αλλά στο τέλος ο Μπόζα δεν τον χρησιμοποίησε;;), συνέχισε με τον Άντονι Έιβεντ και λίγες μέρες μετά τα Χριστούγεννα του '96 προέκυψε ο Τζούλιους Νουόσου!

Όπως καταλάβατε ο Νιγηριανός σέντερ είναι ο σημερινός καλεσμένος της στήλης μας, ένας παίκτης που έχει πάρει μέρος σε φάιναλ φορ Ευρωλίγκας με τη συμμετοχή του σε παιχνίδι ΤΣΣΚΑ Μόσχας-Παναθηναϊκού στον ημιτελικό του '96. Και σε λίγα 24ωρα οι δύο ομάδες θα διασταυρώσουν εκ νέου τα ξίφη τους σε ημιτελικό ύστερα από 16 χρόνια. Ο Τζούλιους Νουόσου λοιπόν, ήταν ο παίκτης που κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Άντονι Έιβεντ, ο οποίος είχε τσακωθεί με τον Μάλκοβιτς, με αποτέλεσμα να γίνει «καπνός» στις αρχές του Δεκέμβρη αναχωρώντας απροειδοποίητα για τις ΗΠΑ.

Πρώτη επιλογή για να τον αντικαταστήσει ήταν ο Γιαν Τάμπακ, ο οποίος ωστόσο δεν άφηνε τότε το ΝΒΑ και τους Τορόντο Ράπτορς για λογαριασμό του Παναθηναϊκού. Κάπως έτσι, λοιπόν, την προπαραμονή της Πρωτοχρονιάς του '97 «έσκασε» η είδηση στα δημοσιογραφικά στέκια. Ο Τζούλιους Νουόσου συμφώνησε με τους πρωταθλητές Ευρώπης! Η συμφωνία έκλεισε στις 30 Δεκεμβρίου 1996, όταν ο Νιγηριανός σέντερ υπέγραψε το συμβόλαιό του έναντι 300.000 δολαρίων μέχρι το τέλος της σεζόν. Μέχρι τότε προσπαθούσε να βρει ομάδα, αφού οι Μπόστον Σέλτικς που τον δοκίμαζαν εκείνη την περίοδο δεν... πείστηκαν για την αξία του.
«Ήμουν ο μοναδικός που έπαιζε άμυνα! Οι υπόλοιποι ήθελαν να σκοράρουν συνέχεια». Στη φωτό με τον Μπάιρον Ντίνκινς
«Ήμουν ο μοναδικός που έπαιζε άμυνα! Οι υπόλοιποι ήθελαν να σκοράρουν συνέχεια». Στη φωτό με τον Μπάιρον Ντίνκινς
Παρόλα αυτά, ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς τον υπέδειξε αμέσως στον Παύλο Γιαννακόπουλο και εκείνος δεν... του χάλασε το χατίρι. Στις 2 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε και επίσημα από το (τότε) «πράσινο» ΤΑΚ, ενώ το απόγευμα της ίδιας ημέρας «προσγειώθηκε» στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Μάλιστα την ίδια ώρα, είχε φτάσει στην Ελλάδα και ο πρώην σταρ του ΝΒΑ, Τζεφ Μαλόουν, ο οποίος υπέγραφε συμβόλαιο συνεργασίας με τον... νεοφώτιστο ΒΑΟ!!

Το μεγάλο πρόβλημα που είχε να αντιμετωπίσει ο Μάλκοβιτς αφορούσε τη συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Α1! Ο Παναθηναϊκός είχε κάνει ήδη δύο αλλαγές ξένων και δεν δικαιούνταν να χρησιμοποιήσει και άλλον παίκτη, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιηθεί ο Νουόσου μόνο στα ματς της Ευρωλίγκας. Συγκεκριμένα η Επιτροπή Ελέγχου και Επικύρωσης Συμβολαίων του (τότε) ΕΣΑΚ (και όχι ΕΣΑΚΕ) είχε αποφασίσει με 3 - 0 ψήφους, να μην επικυρώσει το συμβόλαιο του Νιγηριανού, βασιζόμενη στο νόμο 1958/89.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το σκεπτικό της επιτροπής, ο Παναθηναϊκός μέχρι την έναρξη του πρωταθλήματος της περιόδου 1996-97 είχε δηλώσει ως ξένους τους Μπάιρον Ντίνκινς και Ντομινίκ Ουίλκινς. Δεκατρείς μέρες μετά την έναρξη του πρωταθλήματος και συγκεκριμένα στις 27/9/96 ο Παναθηναϊκός κοινοποίησε τη λύση του συμβολαίου του Ουίλκινς και κατέθεσε το συμβόλαιο του Τζον Σάλεϊ. Ο τελευταίος στις 7/11/96 αντικαταστάθηκε από τον Άντονι Έιβεντ, που με τη σειρά του παραχώρησε τη θέση του στον Νουόσου.
«Λατρεύω τις μοτοσυκλέτες. Είμαι και μέλος σε κλαμπ μοτοσυκλετιστών»
«Λατρεύω τις μοτοσυκλέτες. Είμαι και μέλος σε κλαμπ μοτοσυκλετιστών»
Βέβαια ο Παναθηναϊκός προσέφυγε στο ΑΣΕΑΔ προκειμένου να αποκτήσει ο παίκτης δικαίωμα συμμετοχής και στην Α1, αφού πρώτα, είχαν καταθέσει στον (τότε) ΕΣΑΚ το αντίγραφο της προσφυγής του συλλόγου σε βάρος του Ντομινίκ Γουίλκινς. Με αυτό το έγγραφο ήθελε να αποδείξει το αντίθετο και να κερδίσει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει τον παίκτη και εντός των συνόρων. Κάτι που άργησε πολύ να γίνει...

Ο Τζούλιους Νουόσου έκανε το ντεμπούτο του με τα «πράσινα» στις 9 Ιανουαρίου 1997 και δη στο εκτός έδρας ματς για την Ευρωλίγκα κόντρα στην Ντιναμό Μόσχας. Οι «πράσινοι» γνώρισαν την ήττα με 88-81 (με τον Αλβέρτη να έχει 27 πόντους) και εκείνος είχε τελειώσει το ματς με μόλις 2 πόντους! Όσο για την Α1; Δύο μήνες αργότερα, στις 12/3/1997 το ΑΣΕΑΔ δικαίωσε τον Παναθηναϊκό, αν και πρωτόδικα, η επιτροπή επικύρωσης συμβολαίων του ΕΣΑΚ δεν είχε κάνει δεκτό το αίτημα του Παναθηναϊκού με ψήφους 5 - 0.

«Η σημερινή παμψηφεί απόφαση του ΑΣΕΑΔ δικαιώνει πανηγυρικά τον Παναθηναϊκό και ταυτόχρονα αποτελεί κόλαφο για την ΕΣΑΚ και την παρέα που τη διοικεί, έχοντας ψευδαίσθηση ότι μπορεί να ορίζει, ανεξέλεγκτα, τις τύχες του ελληνικού μπάσκετ» είχε αναφέρει ο Παναθηναϊκός στην ανακοίνωσή του. Στην Α1 θα παίξει για πρώτη φορά στις 16 Μαρτίου 1997 και δη στη νίκη των «πρασίνων» επί του ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη (61-54) όπου είχε 3 πόντους (1/2 βολές, 1/1 δίποντο) σε 8 λεπτά.
«Είχαμε πάει αήττητοι στο φάιναλ φορ το 1996 αλλά δεν τα καταφέραμε. Είχα να αντιμετωπίσω τον Βράνκοβιτς που ήταν πανύψηλος»
«Είχαμε πάει αήττητοι στο φάιναλ φορ το 1996 αλλά δεν τα καταφέραμε. Είχα να αντιμετωπίσω τον Βράνκοβιτς που ήταν πανύψηλος»

Η αλήθεια είναι ότι την παραμονή του στους «πράσινους» λίγοι την θυμούνται. Πέρασε και δεν ακούμπησε που λένε, αν και την προηγούμενη χρονιά στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας δεν ήταν τόσο «λίγος» έχοντας πάρει μέρος και στον ημιτελικό του φάιναλ φορ στο Παρίσι κόντρα στον Παναθηναϊκό. Μάλιστα ο Νουόσου είχε περάσει και από τον Σπόρτιγκ τη σεζόν 1998-99 (αντικαθιστώντας τον Μάλκολμ Μακ Κι) αλλά ήταν αρνητικός.
Παρόλα αυτά η στήλη «Χρόνια και Ζαμάνια» δεν... τον ξέχασε και φρόντισε να τον βρει στο Κίνγκσβιλ του Τέξας όπου διαμένει τα τελευταία χρόνια. Μιλήσαμε μαζί του πριν από το φάιναλ φορ της φετινής Ευρωλίγκας και όπως θα διαπιστώσετε, η κατάκτηση του τροπαίου από τον Ολυμπιακού μάλλον θα τον άφησε με «πικρή» γεύση στο στόμα μιας και υποστήριζε την ΤΣΣΚΑ και τον Παναθηναϊκό.

«Εργάζομαι σε εταιρεία πετρελαιοειδών»
«Η προπόνηση που έκανε ο Μάλκοβιτς ήταν... εξαντλητική. Δεν μπορούσαμε να κουνηθούμε»
«Η προπόνηση που έκανε ο Μάλκοβιτς ήταν... εξαντλητική. Δεν μπορούσαμε να κουνηθούμε»

Ας δούμε λοιπόν τι μας είπε ο απόφοιτος του Λίμπερτι Γιουνιβέρσιτι για τις σημερινές του ασχολίες: «Είμαι σύμβουλος σε εταιρεία πετρελαιοειδών. Έχω τελειώσει το κολέγιο οπότε κάτι περισσότερο από το μπάσκετ μπορώ να κάνω. Βέβαια δεν ξεχνάω το αγαπημένο μου άθλημα, αφού είμαι και προπονητής εδώ στο Τέξας. Μάλιστα μαζευόμαστε με την παρέα μου και παίζουμε όποτε έχουμε χρόνο, αλλά μην φανταστείς τρελά πράγματα. Άλλωστε το μπάσκετ δεν μου λείπει καθόλου αφού θεωρώ ότι έκανα όσα πράγματα ήθελα να κάνω» είναι τα πρώτα λόγια του Νουόσου, ο οποίος μας μιλάει και για το μεγάλο του πάθος! «Λατρεύω τις μοτοσυκλέτες. Είμαι και μέλος σε κλαμπ μοτοσυκλετιστών και συχνά-πυκνά διοργανώνουμε αγώνες όπου παίρνω μέρος. Μπορώ να σου πω ότι είμαι πολύ καλός».

«Χρυσή καρδιά ο πρόεδρος!»
Αν και έχει περάσει και από τον Σπόρτιγκ, ο Νουόσου στάθηκε περισσότερο στον Παναθηναϊκό, τον οποίο –όπως μας είπε- εξακολουθεί να τον αγαπάει: «Μαζί με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας είναι ο καλύτερος σύλλογος που έχω παίξει στην καριέρα μου. Τον αγαπώ πολύ. Θυμάμαι πάρα πολύ τον κύριο Γιαννακόπουλο ο οποίος είναι υπέροχος άνθρωπος με χρυσή καρδιά. Μπορεί να μην πληρώθηκα την τελευταία δόση του συμβολαίου μου, αλλά ο κύριος Γιαννακόπουλος είναι σπάνιος άνθρωπος. Επίσης θυμάμαι τον Οικονόμου και τον Φράνκι! Με τον Αλβέρτη κρατούσαμε επαφή για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά από ένα σημείο και μετά χαθήκαμε. Πραγματικά υπέροχα παιδιά όλα όσα γνώρισα στον Παναθηναϊκό».
«Μια μέρα, καθώς πήγαινα στη Γλυφάδα με το αυτοκίνητό μου, το αμάξι έπιασε φωτιά»
«Μια μέρα, καθώς πήγαινα στη Γλυφάδα με το αυτοκίνητό μου, το αμάξι έπιασε φωτιά»

«Μας έβγαζε το λάδι ο Μπόζα και σερνόμασταν στα ματς»
Η επόμενή μας ερώτηση; Μπόζινταρ Μάλκοβιτς! «Ήμουν καλός αμυντικός. Υπήρχε περίπτωση να μην με συμπαθεί ο Μπόζα; Η αλήθεια είναι ότι ήταν σκληρός προπονητής, αλλά εμένα με συμπαθούσε και δεν είχα κανένα πρόβλημα μαζί του. Τι είχε γίνει όμως μετά τα πλέι οφ του '97 και τον αποκλεισμό από τον ΠΑΟΚ; «Ήμουν ο μοναδικός παίκτης της ομάδας που έπαιζε άμυνα! Οι υπόλοιποι ήθελαν να σκοράρουν συνέχεια! Βέβαια η προπόνηση που έκανε ήταν... εξαντλητική. Δεν μπορούσαμε να κουνηθούμε. Και ήταν τόσο εξαντλητική όπως σου είπα που στο τέλος δεν μπορούσαμε να κερδίσουμε τα παιχνίδια από την κούραση! Σερνόμασταν στα παιχνίδια», ενώ είχε και κάτι να πει για τους αντιπάλους του: «Μπορεί ο Σιγάλας και ο Παπανικολάου να έπαιζαν στην ομάδα που δεν συμπαθούσα καθόλου, αλλά ήταν καλοί παίκτες και τους παραδέχομαι».

«Ο Ολυμπιακός κλέβει, η Μπαρτσελόνα νομίζει ότι είναι η καλύτερη ομάδα»
«Δεν συμπαθώ καθόλου τον Ολυμπιακό. Κλέβουν συνέχεια!! Έτσι ήθελαν να κερδίζουν»
«Δεν συμπαθώ καθόλου τον Ολυμπιακό. Κλέβουν συνέχεια!! Έτσι ήθελαν να κερδίζουν»
Γιατί όμως δεν συμπαθούσε τον Ολυμπιακό; «Ναι δεν συμπαθώ καθόλου τον Ολυμπιακο. Κλέβουν συνέχεια!! Έτσι ήθελαν να κερδίζουν. Με κλεψιές. Ούτε τη Μπαρτσελόνα συμπαθώ. Νομίζουν ότι είναι οι καλύτεροι όλων» ήταν η εξήγηση που έδωσε ο Νιγηριανός, ο οποίος θυμήθηκε και το φάιναλ φορ στο Παρίσι το 1996: «Το ματς μεταξύ Παναθηναϊκού-ΤΣΣΚΑ έπρεπε να ήταν ο τελικός! Δεν ξεχνάω με τίποτα αυτό το φάιναλ φορ. Είχαμε πάει αήττητοι στο Παρίσι αλλά δεν τα καταφέραμε. Είχα να αντιμετωπίσω τον Βράνκοβιτς που ήταν πανύψηλος, αλλά και εγώ είχα καλό άλμα και προσπαθούσα να τον κοντράρω. Θυμάμαι τον Ντομινίκ να κάνει απίθανο ματς. Τώρα δεν ξέρω τίποτα για την ΤΣΣΚΑ. Ούτε ποιος παίζει, τίποτα. Όμως ξέρω λίγα για τον Παναθηναϊκό, ότι έχει έναν απίθανο προπονητή. Μου τα λένε φίλοι μου που παρακολουθούν τον Παναθηναϊκό!»

«Είχε πιάσει φωτιά το αμάξι μου στη Γλυφάδα!»
Γυρίζοντας το χρόνο πίσω θυμήθηκε και ένα περιστατικό που –εδώ που τα λέμε- δύσκολα ξεχνιέται: «Μια μέρα, καθώς πήγαινα στη Γλυφάδα με το αυτοκίνητό μου, το αμάξι έπιασε φωτιά. Για να είμαι ειλικρινής έτρεχα πολύ και σ' ένα απότομο κατέβασμα που έκανα στις ταχύτητες, η μηχανή δεν άντεξε και το αμάξι τυλίχτηκε στις φλόγες. Τρέχαμε με τον φίλο μου να σωθούμε...» λέει ο Νουόσου ο οποίος αφού υποστήριξε ότι «θα ήθελα πολύ να δω τον κύριο Γιαννακόπουλο μια μέρα» έστειλε το μήνυμά του στους Έλληνες φιλάθλους: «Είστε οι καλύτεροι! Δίνετε τα πάντα για την ομάδα σας και αυτό είναι υπέροχο. Να συνεχίζετε να την υποστηρίζετε με την ίδια ένταση και το ίδιο πάθος. Μου έχετε λείψει! Καλή αντάμωση».


Κατά 82% γκέι είναι ο μεταγραφικός στόχος του ΟΣΦΠ Γιοάν Μολό! Τίποτα δεν είναι τυχαίο!

Κατά 82% γκέι είναι ο μεταγραφικός στόχος του ΟΣΦΠ Γιοάν Μολό, σύμφωνα με επισκέπτες... εξειδικευμένης ιστοσελίδας.

Πιθανότατα τον Γιοάν Μολό τον επέλεξε ως στόχο του ΟΣΦΠ ο Μίτσελ, προπονητής των «ερυθρολεύκων» και πρώην... «παρενοχλητής» του Κάρλος Βαλντεράμα.

Ίσως θεωρεί πως ταιριάζει ως ζευγάρι (ποδοσφαιρικά, στο γήπεδο εννοούμε) με τον Τζαμέλ Αμπντούν.

Δεν γνωρίζουμε αν είχε κάνει εισήγηση για τον παίκτη ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς, πριν αποχωρήσει από την ομάδα του Πειραιά.

Φήμες πως του μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τη ζωή στο λιμάνι ο Χεσούς Ντάτολο δεν έχουν επιβεβαιωθεί.

 

  

Για τον Μολό, το leoforos.gr αποκαλύπτει πως έχει κάνει φωτογραφίσεις σε σάουνες, οι οποίες κάνουν... θραύση σε site όπως το gay.tv.


Φαντάζει πολύ ευθραυστό το Φιλέ που οδηγεί στην Α2..........

 Σας λένε κάτι τα παρακάτω:

(Συνολικοί Τίτλοι: 26)
  • Πρωταθλήματα: (18)
    • 1963, 1965, 1966, 1967, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1977, 1982, 1984, 1985, 1986, 1995, 1996, 2004, 2006
  • Κύπελλα: (6)
    • 1982, 1984, 1985, 2007, 2008, 2010
  • Σούπερ Κάπ: (1)
    • 2006
     
  •  Ευρωπαϊκές διακρίσεις
    2η θέση, Κύπελλο Κυπελλούχων, 1980
    3η θέση, Κύπελλο Κυπελλούχων, 1989
    4η θέση, CEV Cup, 2004
    3η θέση, Top Teams Cup, 2006
    2η θέση. CEV CUP, 2009
     

Στίβος: Δεύτερος τερμάτισε ο Παύλος Τζαναβάρας στα 12.000 μέτρα!

 
Δεύτερος τερμάτισε ο Παύλος Τζαναβάρας στα 12.000 μέτρα στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ορεινού Δρόμου…Μία ακόμα επιτυχία προσέθεσε στο παλμαρέ του ο αειθαλής Παύλος Τζαναβάρας, ο οποίος εκπροσώπησε τον Παναθηναϊκό στο 3ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ορεινού Δρόμου που έγινε στο χωριό Ζιάκα του Νομού Γρεβενών την Κυριακή 2 Ιουνίου.

Ο αθλητής του Τριφυλλιού έτρεξε στη διαδρομή των 12.000 μέτρων και τερμάτισε δεύτερος με χρόνο 1΄06.52΄΄.

 


Κυριακή 2 Ιουνίου 2013

Σκοποβολή: "Χάλκινος" ο Κατσίρης

Μια σπουδαία επιτυχία για το τμήμα σκοποβολής ήρθε από τον αθλητή του Παναθηναϊκού, Δημήτρη Κατσίρη στους αγώνες «Μάχη της Κρήτης».
Ο "πράσινος" σκοπευτής κατέκτησε την 3η θέση στο Πιστόλι Standard Ανδρών και ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου σημειώνοντας 537/600 και πετυχαίνοντας προσωπικό ρεκόρ σε έναν αγώνα Α΄Κατηγορίας. Μάλιστα, οι δυο πρώτοι αθλητές που ανέβηκαν στο βάθρο σημείωσαν 538/600, ένα μόλις βαθμό διαφορά από τον Κατσίρη. 

Να σημειωθεί ότι εκτός από τον Δημήτρη Κατσίρη, το Τριφύλλι είχε και έτερο εκπρόσωπο στα Χανιά τον Γιάννη Καμπούρη πάντα σταθερό στις επιδόσεις του. 
 

Το «πράσινο έπος» του Γουέμπλεϊ

 Σαν σήμερα, πριν από 42 χρόνια, στις 2 Ιουνίου του 1971 ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε τον Αγιαξ στον τελικό Κυπέλλου πρωταθλητριών Ευρώπης στο Γουέμπλεϊ.
 
2 Ιουνίου 1971... 2 Ιουνίου 2013. Πέρασαν ακριβώς 42 χρόνια από την μεγαλύτερη επιτυχία ελληνικής ποδοσφαιρικής ομάδας σε συλλογικό επίπεδο. Ο Παναθηναϊκός του μεγάλου Φέρεντς Πούσκας και των Ελλήνων παλικαράδων του (όντας αμιγώς ελληνική ομάδα, δίχως κανένα ξένο στη σύνθεσή του) που τον αποτελούσαν έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο ναό του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, το θρυλικό Γουέμπλεϊ, όπου γνώρισε την ήττα με 2-0 από την κορυφαία ευρωπαϊκή ομάδα της δεκαετίας του '70, τον τεράστιο Αγιαξ του αξεπέραστου Γιόχαν Κρόιφ.
Ο Μπόμπεκ, ο Πετρόπουλος και ο Πούσκας
Η πράσινη "αρμάδα" που έφτασε στην κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαιρικού Εβερεστ άρχισε να διαμορφώνεται από τον αναμορφωτή του Παναθηναϊκού Στέφαν Μπόμπεκ και τον διάδοχό του, Λάκη Πετρόπουλο. Στις 2 Ιουνίου 1970, ο Φέρεντς Πούσκας διαδέχτηκε τον Ελληνα τεχνικό, που ανέλαβε προπονητής στην Εθνική Ελλάδος. Ο Ούγγρος προπονητής, που ως ποδοσφαιριστής άφησε εποχή με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης, αποδείχθηκε το μεγάλο όπλο της ομάδας, κυρίως στον τομέα της ψυχολογίας.
"Εντεκα αυτοί, έντεκα κι εμείς"
Ο "Καλπάζων Συνταγματάρχης", όπως ήταν το προσωνύμιό του, κατάφερε να πείσει τους παίχτες του ότι πρέπει να κοιτάζουν στα μάτια τούς αντιπάλους τους. "Εντεκα αυτοί, έντεκα κι εμείς", ήταν το σλόγκαν του που έχει μείνει στην ιστορία.


Ο δρόμος για τον τελικό
Το Τριφύλλι, για να φτάσει στον τελικό κόντρα στον μεγάλο Αγιαξ, είχε αποκλείσει κατά σειρά τη Ζενές Ες του Λουξεμβούργου (2-1, 5-0), την Κυπελλούχο Ευρώπης το 1969, Σλόβαν Μπρατισλάβας (3-0, 1-2), την πρωταθλήτρια Αγγλίας Εβερτον (1-1, 0-0) και τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου κάνοντας μια τεράστια ανατροπή (1-4, 3-0) στην Λεωφόρο.
Πρώτος σκόρερ ο "Ψηλός"
Στο δρόμο για τον τελικό, ο Παναθηναϊκός πέτυχε συνολικά 16 γκολ και δέχθηκε 10. Ο πρώτος σκόρερ του Τριφυλλιού αλλά και της διοργάνωσης ήταν ο Αντώνης Αντωνιάδης, ο οποίος πέτυχε δέκα γκολ, αλλά του έμεινε... μαράζι που δεν σκόραρε στον τελικό!
"Εχω στο Λονδίνο μια δουλειά"
Σημαντικό λιθαράκι στην μεγάλη πορεία των πρασίνων είχαν και φίλαθλοί της ομαδας, που γέμιζαν σε κάθε αναμέτρηση την ιστορική έδρα της Λεωφόρου. Φυσικά έδωσαν και βροντερό παρών στην Αγγλία και τον τελικό του Γουέμπλεϊ, όπου σχεδόν 30.000 φίλαθλοι του Παναθηναϊκού βρέθηκαν στο Λονδίνο, με το τραγούδι-σύνθημα της εποχής να είναι το "Φεύγω από το σπίτι μου το πατρικό, έχω στο Λονδίνο μια δουλειά...".



Ηττήθηκε από τον μεγάλο Αγιαξ
Στις 2 Ιουνίου του 1971, μια ημερομηνία ορόσημο για τον ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα και τον Παναθηναϊκό ειδικότερα, οι πράσινοι πατούν το χορτάρι του θρυλικού Γουέμπλεϊ και αντιμετωπίζουν στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών τον Αγιαξ του Ρίνους Μίχελς και Γιόχαν Κρόιφ, την ομάδα - μοντέλο, που θα κυριαρχήσει τα επόμενα χρόνια στην Ευρώπη. Με τη συμπαράσταση χιλιάδων οπαδών τους, οι πράσινοι παλεύουν όσο μπορούν το παιχνίδι, αλλά η διαφορά δυναμικότητας από τον Αίαντα του είναι εμφανής και η ήττα με 2-0 έρχεται μοιραία.
Υμνήθηκε από όλα τα Μέσα
Παρά την ήττα, το κατόρθωμά του υμνήθηκε στην κυριολεξία από τα παγκόσμια Μέσα ενημέρωσης σε αφάνταστο βαθμό κάνοντας τον Παναθηναϊκό γνωστό σε όλες τις ηπείρους. Μάλιστα, το Τριφύλλι συμμετείχε και στον τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου, ύστερα από άρνηση των Ολλανδών να παίξουν με αντίπαλο την Νασιονάλ της Ουρουγουάης.
ΤΕΛΙΚΟΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΩΝ ΣΤΑΔΙΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ
02/06/1971: Αγιαξ - Παναθηναϊκός 2-0 (5' Φαν Ντάικ, 87' αυτ. Καψής)
Αγιαξ (Ρίνους Μίχελς): Στούι, Σουρμπίρ, Χουλσόφ, Βάσοβιτς, Ράιντερς (46' Μπλάνκενμπουργκ), Νέεσκενς, Σβαρτ (46' Χάαν), Μιούρεν, Φαν Ντάικ, Κάιζερ, Κρόιφ.
Παναθηναϊκός (Φέρεντς Πούσκας): Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.

 

   Ας θυμηθούμε τις ενδεκάδες του Παναθηναϊκού και τους σκόρερ στα παιχνίδια που προηγήθηκαν του τελικού του Γουέμπλεϊ.

ΦΑΣΗ ΤΩΝ "32"
16/09/1970: Ζενές Ες - Παναθηναϊκός 1-2 (11' Ντιτζένοβα - 6' Αντωνιάδης, 35' Ελευθεράκης)

Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς (86' Καψής), Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης (80' Δεληγιάννης).

30/09/1970: Παναθηναϊκός - Ζενές Ες 5-0 (17' Ελευθεράκης, 27', 30', 37', 58' Αντωνιάδης)

Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς (46' Μητρόπουλος), Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης (46' Γονιός).

ΦΑΣΗ ΤΩΝ "16"
21/10/1970: Παναθηναϊκός - Σλόβαν Μπρατισλάβας 3-0 (3' Δομάζος, 55' Αντωνιάδης, 87' Δεληγιάνης)

Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης (75' Δεληγιάννης).

04/11/1970: Σλόβαν Μπρατισλάβας - Παναθηναϊκός 2-1 (33' Μόντερ, 57' Τσάπκοβιτς - 52' Αντωνιάδης)

Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς , Σούρπης, Καμάρας (46' Μητρόπουλος), Βλάχος, Ελευθεράκης, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης (75'  Δεληγιάννης).

ΠΡΟΗΜΙΤΕΛΙΚΟΣ
09/03/1971: Εβερτον - Παναθηναϊκός 1-1 (90' Τζόνσον - 82'Αντωνιάδης)

Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.

23/03/1971: Παναθηναϊκός - Εβερτον 0-0

Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Αθανασόπουλος, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.

ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΣ
14/04/1971: Ερυθρός Αστέρας - Παναθηναϊκός 4-1 (14' Νόβκοβιτς, 39' Ατσίμοβιτς, 47' Γιάνκοβιτς, 68' Όστοϊτς - 55' Καμάρας)

Παναθηναϊκός: Οικονομόπουλος (72' Κωνσταντίνου), Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Ελευθεράκης, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης, Γραμμός, Αντωνιάδης.

28/04/1971: Παναθηναϊκός - Ερυθρός Αστέρας 3-0 (1', 54' Αντωνιάδης, 68' Καμάρας)

Παναθηναϊκός: Κωνσταντίνου, Τομαράς, Σούρπης, Καμάρας, Βλάχος, Καψής, Δομάζος, Φυλακούρης (90' Χατζηανδρέου), Γραμμός, Αντωνιάδης, Καλλιγέρης (54' Αθανασόπουλος).



Σάββατο 1 Ιουνίου 2013

Μεταγραφή βόμβα ετοιμάζει στο γυναικείο μπάσκετ ο Παναθηναϊκός!

Μια πολύ σημαντική μεταγραφή ετοιμάζει ο Παναθηναϊκός καθώς εξετάζει έντονα την περίπτωση
απόκτησης της Λολίτας Λύμουρα (με την ασίστ πάσα που σκοτώνει).Η 28χρονη γκαρντ του Αθηναϊκού και βασική της Εθνικής
Ελλάδος έχει έρθει σε συμφωνία με τους Πρωταθλητές Ελλάδας και αποτελεί βασική επιλογή της Γιασεμή Σιαμαντούρα.Η Λύμουρα έχει αγωνιστεί κατά σειρά σε Εθνικό Πειραιά,Εσπερίδες, Βίρτους Βιτέρμπο, Τζινάστικα Κομένζς καιΑθηναϊκό. Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να ολοκληρωθεί η συμφωνία και η Λύμουρα να ντυθεί στα πράσινα.

Who is Who:
 Ονοματεπώνυμο: Λολίτα Λύμουρα
Εθνικότητα: Ελληνική
Έτος Γέννησης: 1985
Ύψος: 1,78
Θέση: Πόιντ Γκαρντ
Αρ. Φανέλας: 5 
Διακρίσεις: Νταμπλ 2006 (Εσπερίδες), Κύπελλο 2007 (Εσπερίδες), Πρωτάθλημα Νεανίδων 2004 (Εσπερίδες), Τρεμπλ 2010 (Αθηναϊκός), Νταμπλ 2011 (Αθηναϊκός)
Στην Εθνική έχει 80 συμμετοχές με τις γυναίκες, 41 με τις κορασίδες, 22 με τις νεανίδες και 19 με τη νέων γυναικών. Ως μεγαλύτερη επιτυχία είναι η 5η θέση στο Πανευρωπαϊκό του 2009, με την Εθνική γυναικών. 

Σαν Σήμερα 83 χρόνια πρίν: "Βάλαμε Οκτώ στον Ολυμπιακό Κι άλλα τέσσερα στον Άρη Γειά σου Άγγελε Μεσσάρη!

 Βάλαμε οκτώ στον Ολυμπιακό
Κι άλλα τέσσερα στον Άρη
Γειά σου Άγγελε Μεσσάρη!

Το τραγουδάκι αυτό ακουγόταν για πολλά χρόνια. Μέχρι να γκρεμιστούν τα τελευταία σπίτια σε μια Αθήνα που δεν υπάρχει πιά. Τότε που οι μονοκατοικίες συναγωνίζονταν τις αλάνες στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας και στα προσφυγικά, δίπλα στον Άρειο Πάγο, τότε που υπήρχαν οι φυλακές Αβέρωφ  και δίπλα τους κατοικούσαν οι οικογένειες των ξεριζωμένων της Μικράς Ασίας…
Το τραγουδάκι αυτό βγήκε ογδόντα δύο χρόνια πριν, σε ανάμνηση του πρώτου πρωταθλήματος Ελλάδος που κέρδισε ο Παναθηναϊκός. Κι όπως φαίνεται από την κατάληξή του το πρωτάθλημα είχε ενδιαφέρον γιατί το έκανε δική του υπόθεση ο… Τζέιμς Ντιν του ποδοσφαίρου της εποχής εκείνης, ο Άγγελος Μεσσάρης. Αυτό έμελλε να είναι και το κύκνειο, ποδοσφαιρικό του άσμα. Λίγο αργότερα θα έφευγε μακριά από το ποδόσφαιρο, τον Παναθηναϊκό, ακόμα και την Ελλάδα!
Σ’ εκείνο το πρωτάθλημα τραγουδήθηκε όσο τίποτε άλλο η νίκη επί του Ολυμπιακού. Αυτό το 8-2 έγινε μύθος και πέρασε από στόμα σε στόμα.
Σήμερα με τη βοήθεια των εφημερίδων της εποχής θα προσπαθήσουμε να ξεχωρίσουμε τον μύθο από την πραγματικότητα και να βρούμε το πως έφθασαν οι «πράσινοι» σε αυτό τον θρίαμβο!
Στη δεκαετία του ’30 το πρωτάθλημα Ελλάδος ήταν το κερασάκι στη τούρτα μιας χρονιάς δύσκολης. Οι ομάδες έπαιζαν στα τοπικά τους πρωταθλήματα. Οι Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, Πανιώνιος, Απόλλωνας στην Αθήνα (πρωτάθλημα ΕΠΣΑ), Ολυμπιακός, Εθνικός στον Πειραιά (πρωτάθλημα ΕΠΣΠ), ΠΑΟΚ, Αρης, Ηρακλής στην Θεσσαλονίκη (πρωτάθλημα ΕΠΣ Μακεδονίας). Ο πρωταθλητής κάθε ένωσης έπαιζε ένα μίνι τουρνουά με τους νικητές των άλλων ενώσεων για να βγει ο Πρωταθλητής Ελλάδος. Μετά από μια κοπιαστική χρονιά τους ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές της εποχής, που το πρωί έτρεχαν στο μεροκάματο, τους περίμεναν αυτά τα ιδιότυπα πλέι οφ που ήσαν κουραστικά, αλλά έφεραν χρήματα στα ταμεία των φιναλιστ, αλλά και της ΕΠΟ.

Το πρωτάθλημα των τριών…

Τρεις ομάδες διεκδίκησαν τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος το 1930. Ο πρωταθλητής της ΕΠΣΜ (Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματεία Μακεδονίας), της ΕΠΣΠ (Πειραιώς) και ΕΠΣΑ (Αθηνών). Από το σύστημα διεξαγωγής των αγώνων ήταν φανερό ότι… απαγορευόταν η ήττα.

Ξεκίνημα και διακοπή

Αυτό το μίνι πρωτάθλημα είχε ξεκινήσει στις 18 Μαΐου στο Φάληρο. Ο Ολυμπιακός είχε θριαμβεύσει επί του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης Άρη με 5-0. Λογικά στις 25 επρόκειτο να πάει στην Αθήνα για τον αγώνα με τον Ολυμπιακό. Προτίμησε να πάει στη… Ρουμανία! Ναι σωστά διαβάσατε. Προπονητής της εθνικής, αλλά και του Ολυμπιακού ήταν ο Ούγγρος Γιαν Κοψίβα που προτίμησε να μην πάρει κανένα Παναθηναϊκό ποδοσφαιριστή στην εθνική και να έχει μαζί του αυτούς που ήξερε τους «ερυθρόλευκους». Τα πράγματα, όμως, εξελίχτηκαν διαφορετικά απ’ ότι τα περίμενε ο Κοψίβα και οι υπεύθυνοι της ΕΠΟ. Η εθνική έχασε με 8-1 στο Βουκουρέστι και οι διεθνείς, δηλαδή οι Ολυμπιακοί, επέστρεψαν στην Αθήνα με κομμένα τα φτερά. Το ματς με τον Παναθηναϊκό ορίστηκε για την Κυριακή 1η Ιουνίου. Η διοίκηση του Παναθηναϊκού ζήτησε την αναβολή του αγώνα για να παρακολουθήσουν οι φίλαθλοι τα «Διεθνή Παναθήναια», τους αγώνες στίβους που γινόντουσαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Η διοίκηση του Ολυμπιακού με τον Θανάση Μέρμηγκα απέρριψε το αίτημα. Το ματς θα γινόταν κανονικά. Ίσως κατά βάθος θεωρούσε ότι αρκετοί οπαδοί των αντιπάλων θα προτιμούσαν το Παναθηναϊκό Στάδιο από το γήπεδο του Παναθηναϊκού.

 Φανατισμός
Όπως και στην εποχή μας, έτσι και τότε, ο φανατισμός ήταν… πρώτο τραπέζι πίστα. Διαβάζουμε στις εφημερίδες της εποχής:
«Το απόγευμα της Κυριακής… ελέω αστυνομίας πόλεων διεξάγεται ο ποδοσφαιρικός αγών Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού. Τα πνεύματα είναι ερεθισμένα. Υπάρχει πιθανότης να δημιουργηθούν λυπηρά επεισόδια. Διά τον λόγον τούτον, θα πρέπει αυτά τα σωματεία, των οποίων αι ομάδες είναι αντίπαλοι, να φροντίσουν διά την εξασφάλισιν της τάξεως, αντί μόνα των να διοργανώνουν… πρόγκαν. Άλλως τε, το νωπόν αποτέλεσμα του αγώνος Ελλάδος-Ρουμανίας, πρέπει να αποτρέψη πανηγυρισμούς».

Τα «πράσινα τραμ»
Οι Ολυμπιακοί σίγουροι για την ανωτερότητα της ομάδας τους ξεκίνησαν σε πομπή από τον Πειραιά για την Αθήνα. Προτίμησαν να διανύσουν την απόσταση με τας πόδια. Όπως διαβάζουμε στο «Έθνος» δεν ήθελαν να μπουν στα τραμ της Αγγλικής εταιρείας «Πάσουερ» επειδή είχαν πράσινο χρώμα! Μάλιστα  μαζί τους είχαν και δύο… φέρετρα για να βάλουν σ’ αυτά το… πτώμα του Παναθηναϊκού. Στην Αθήνα πάλι οι ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού ήθελαν να απαντήσουν στον Κοψίβα που δεν τους τίμησε με την πρόσκληση στην εθνική.
Η εφημερίδα «Βραδυνή» που συμπαθούσε τον Ολυμπιακό έδινε το στίγμα της αναμέτρησης ανήμερα του αγώνα:
«ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ-ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ! Δύο σύλλογοι, οι οποίοι είναι πάντοτε αντιμέτωποι και πάντοτε αγωνίζονται με πείσμα διά την  απόκτησιν της νίκης. Η ιστορία είναι παληά και επαναλαμβάνεται πάλι σήμερον εις το γήπεδον του Παναθηναϊκού. Τα προηγούμενα αποτελέσματα ήσαν πάντοτε σχεδόν, αμφίρροπα και όταν η νίκη έκλινε με το μέρος του ενός αυτός ήταν ο Ολυμπιακός».

Τα προεόρτια
Ο Αχιλλέας Μαμάκης  ένας καταξιωμένος θεατρικός συντάκτης που έγραψε ιστορία και με τα ρεπορτάζ του, αλλά αργότερα και με τις ραδιοφωνικές του εκπομπές, κάλυψε για το «Έθνος» το ντέρμπι και μας δίνει με συναρπαστικό τρόπο τα.. προεόρτια….
«Πήγατε χθες στο ματς Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού στο ποδοσφαιρικόν γήπεδον της Λεωφόρου Αλεξάνδρας; Εάν όχι, χάσατε! Θα βλέπατε μια πρωτοφανώς μαινομένην ανθρωποθάλασσα, αλαλάζοντα και φρενιτιώντα πλήθη, διηρημένον και φανατισμένον κόσμον, έξαλλος από ενθουσιασμόν, λαϊκές μάζες, δεκάδες χιλιάδες πεισμωμένους και εμπαθείς θεατάς. Όλα αυτά συνηνωμένα σ’ ένα τεράστιον φαινόμενον ομαδικής… παραφροσύνης!
Τι ήταν εκείνο χθες;
Πειραιεύς και Αθήνα στο πόδι! Γενικός και πάνδημος συναγερμός! Από ενωρίς κόσμος, ντουνιάς, κοσμάκης, μεγάλοι, μικροί, πιτσιρίκιοι, άνδρες και γυναίκες, όλοι τραβούσαν προς τον τόπον της ποδοσφαιρικής συναντήσως μ’ εκδηλώσεις, πείσμα και φωνές.
-         Πράσινο! Έλεγαν οι Αθηναίοι
-         Κόκκινο! Φώναζαν οι Πειραιείς
Και τα δυο αυτά χρώματα – τα εμβλήματα των δύο Συλλόγων και των δύο πόλεων – επλημμύριζαν το παν. Τι θέλετε; Σημαίες, σημαιούλες, κονκάρδες, γραβάτες, μανδήλια, ομπρέλλες, καπελλα; Παντού υπήρχε κάτι, είτε το πράσινο, είτε το κόκκινο. Κυρίες «σικ», ντεμουαζέλες με αμφιέσεις «ντερνιέ κρι», κοσμικές σιλουέττες προσήλθον στο τερραίν άλλες μ’ ολοκόκκινες κι άλλες μ’ ολοπράσινες τουαλέττες και ομοιόχρωμες ομπρέλλες. Ποτέ μου άλλοτε δεν ξανασυνάντησα ένα τέτοιο ομαδικό παραλήρημα φανατισμού. Είδα με τα μάτια μου – πιστεύσατέ το! – Περαιώτες, που ήσαν πριν τον αγώνα οι πλέον ζωηροί, ενθουσιώδεις και φανατισμένοι, ν’ ανεβαίνουν με τα πόδια την ατελείωτη οδόν Ιπποκράτους – διατί νομίζετε;- διότι τα τραμ της «Πάουερ» είναι βαμμένα… πράσινα!
Απίστευτο,  αλλ’ αληθινό.
                        ***
Δεν ήταν δε αστείο πράγμα η πεζοπορία χθες το μεσημεράκι. Ο ήλιος έλυωνε τα πάντα. Καυστικώτατες οι ακτίνες του είχαν μεταβάλη όλα σε φλογερό καμίνι. Κι όμως ενώ το ματς είχε προδιορισθή δια τας 4.30, από τη μία ήρχισαν να καταπλέουν κάθιδροι – αληθινά μουσκεμένοι και πλημμυρισμένοι στον ιδρώτα – κατά δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες οι θεαταί. Ροκάνες και σφυρίκτρες, κουδούνια και τενεκέδες, τύμπανα και καραμούζες, ανακατεμένα με φωνές και εμπαθείς εκδηλώσεις από την ανάμικτη κόκκινη και πράσινη ανθρωποθάλασσα επί ώρες ολόκληρες δονούσαν την πύρινη ατμόσφαιρα και ανετάραζαν όλη την περιοχή Έλυωναν από την ζέστη, αλλά εκεί, κανένας δεν έφευγε, κανένας δεν το κουνούσε από την θέσι το, ούτε ένας δεν επήγαινε να ζητήση έστω και στις γωνίες λίγη σκι! Μόνο ταχύτατα και πολύ πριν αρχίση το παιχνίδι αδειάσθησαν αναπνευστί χιλιάδες μπουκάλια λεμονάδες από τους απείρους διψασμένους λάρυγγας.»

Κυριακή 1η Ιουνίου 1930

Λεωφόρος: Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός 8-2
Διαιτητής: Μπαρλασίνα (Ιταλία)
Σκόρερ: 10ο (σ), 30ο Δ.Συμεωνίδης, 20ο, 25ο Αγ.Μεσσάρης,  52ο, 81ο Δ.Πιερράκος, 72ο (αυτογκόλ) Κουράντης, 76ο Μηγιάκης – 55ο , 59ο Γ.Ανδριανόπουλος
Παναθηναϊκός: Αργυράκης – Μ. Βασιλείου, Σ. Πιερράκος – Ανδρίτσος, Κ. Μπαλτάσης, Υποφάντης – Μηγιάκης, Αγγ. Μεσσάρης, Δ. Συμεωνίδης, Δ. Μπαλτάσης, Δ. Πιερράκος.
Ολυμπιακός: Γραμματικόπουλος – Κουράντης, Σοφράς – Βιολέτης, Πανόπουλος, Μ. Λεκκός – Κ. Τερζάκης, Ντ.Ανδριανόπουλος, Γ. Ανδριανόπουλος, Β. Ανδριανόπουλος, Λ. Ανδρανόπουλος

Το 8-2 όπως το παρουσίασε η εφημερίδα «Βραδυνή»
Η «Βραδυνή» της Δευτέρας 2 Ιουνίου δίνει την εικόνα του αγώνα….
 «Ούτε οι αγώνες του Σταδίου ούτε η ανυπόφορος ζέστη ημπόδισαν τους φανατικούς φιλάθλους του ποδοσφαίρου, να παρακολουθήσουν τον χθεσινόν ενδιαφέροντα αγώνα του πρωταθλήματος Ελλάδος, μεταξύ του πρωταθλητού Πειραιώς Ολυμπιακού και του πρωταθλητού Αθηνών Παναθηναϊκού.
Ο αγών ήρχισε την 5.30 μ.μ. και η προσέλευσις του κοινού διά παντός μεταφορικού μέσου, ήρχισε από την 2αν ώραν. Κατά την έναρξιν του αγώνος, αι δύο εξέδραι και τα πέριξ είχον πληρωθή ασφυκτικώς. Κατά μέσον όρον, οι θεαταί του χθεσινού αγώνος ανήρχοντο εις 8-9 χιλιάδας.
Ο ενθουσιασμός όλου αυτού του κόσμου, ήτο πρωτοφανής. ΟΙ περισσότεροι, μεταξύ των οποίων και πολλαί κυρίαι και δεσποινίδες της πρωτευούσης και του Πειραιώς, ήσαν εφωδιασμένοι με σημαίας και ομβρέλλας, με χρώματα των δύο σωματείων εκτός τούτων δε, και οι ροκάνες ήσαν εις την ημερησίαν διάταξιν.
Προς τήρησιν της τάξεως, η αστυνομία έλαβε όλα τα κατάλληλα μέτρα και ως εκ τούτου δεν εσημειώθησαν λυπηρά επεισόδια. Οι φίλαθλοι επί δύο σχεδόν ώρας με υπονομήν ανέμεναν προ του ηλίου την έναρξιν του αγώνος.
Την 5.20 ακριβώς εμφανίζεται ο Ιταλός διαιτητής Μπαρλασίνα και τον ακολουθούν μετ’ ολίγον οι ποδοσφαιρισταί, οίτινες παρατάσσονται υπό τας κάτωθι συνθέσεις:
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Γραμματικόπουλος – Κουράντης, Σοφράς – Βιολέτης, Πανόπουλος, Μ. Λεκκός – Κ. Τερζάκης, Κ.Γ.Β.Λ. Ανδρανόπουλοι.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Αργυράκης – Μ. Βασιλείου, Σ. Πιερράκος – Ανδρίτσος, Κ. Μπαλτάσης, Υποφάντης – Μηγιάκης, Αγγ. Μεσσάρης, Δ. Συμεωνίδης, Δ. Μπαλτάσης, Δ. Πιερράκος.

Ο ΑΓΩΝ. Το εναρκτήριο λάκτισμα έχει ο Ολυμπιακός. Κάθοδος όμως αυτού, ανακόπτεται και την πρωτοβουλία της επιθέσεως αναλαμβάνουν οι του Παναθηναϊκού, οι κυνηγοί του οποίου επιχειρούν, δι’ ωραίων συνδυασμών, επικινδύνους εφόδους.
Η σφαίρα παίζεται προ του τέρματος του Ολυμπιακού, η άμυνα του οποίου αδυνατεί να αποκρούση. Η υπεροχή αυτή του Παναθηναϊκού δίδει την ευκαιρία εις του θαυμαστάς του, διά διαφόρων μέσων να ενθαρρύνουν τους εκλεκτούς των.
Εις το 10ον λεπτόν από της ενάρξεως, ο Συμεωνίδης από εγγυτάτης αποστάσεως σουτάρει και χαρίζει εις την ομάδα του το πρώτον τέρμα, το οποίον υποδέχεται ο κόσμος μετ’ ενθουσιασμού και ακρατήτων χειροκροτημάτων.
Η σφαίρα τίθεται εις το κέντρον και οι του Παναθηναϊκού κατέρχονται ακράτητοι προς το αντίπαλον τέρμα. Εις το 20όν λεπτόν ο Παναθηναϊκός έχει το δεύτερον τέρμα, διά του Μεσσάρη, κατόπιν ενός ισχυροτάτου σουτ.
Μετά πέντε λεπτά, ο Παναθηναϊκός επιτυγχάνει το τρίτον τέρμα και πάλιν διά του Μεσσάρη, παρά τας προσπαθείας του Κουράντη και του Γραμματικοπούλου. Τας αλλεπαλλήλους ταύτας επιτυχίας του Παναθηναϊκού το φίλαθλον κοινόν τας υποδέχεται με πρωτοφανή ενθουσιασμόν.
Παρ’ όλα τα εις βάρος των τέρματα, οι του Ολυμπιακού δεν αποθαρρύνονται και με ψυχραιμίαν συνεχίζουν το παίξιμο και επιτυγχάνουν μερκάς αρκετά επικινδύνους καθόδους. Η άμυνα, όμως, του Παναθηναϊκού, με επί κεφαλής τον Βασιλείου, εργάζεται συστηματικά και αποσοβεί πάντα κίνδυνον.
Εις το 30όν λεπτόν του αγώνος, ο Παναθηναϊκός επιτυγχάνει και το τέταρτον τέρμα, διά του Συμεωνίδη. Με την τελευταίαν ταύτην επιτυχίαν το τι επακολουθεί μεταξύ των θεατών είναι απερίγραπτον. Κυριολεκτικώς ο κόσμος σαν παράφρων εκσπά εις διαφόρους εκδηλώσεις. Από πολλά στόματα οπαδών του Παναθηναϊκού ακούονται αι λέξεις: «παιδιά, ανάστασις είναι αυτή». Το τέλος του ημιχρονίου ευρίσκει τας ομάδας με το αποτέλεσμα 4-0 υπέρ του Παναθηναϊκού.

Β’ ΗΜΙΧΡΟΝΟΝ. Κατά το δεύτερον ημιχρόνιον οπωσδήποτε ο Ολυμπιακός συστηματοποιεί το παίξιμό του και δι’ ωραίων συνδυασμών, επιχειρεί μερικάς καθόδους και επί τινά λεπτά έχει υπεροχήν. Παρ’ όλα αυτά, όμως, ο Παναθηναϊκός, διά μιας αιφνιδιαστικής καθόδου επιτυγχάνει το πέμπτον τέρμα του διά του Πιερράκου Ι. Παναθηναϊκός 5 – Ολυμπιακός 0.
ΟΙ Πειραιώται συνεχίζουν τον αγώνα με πραγματικήν ψυχραιμίαν παρ’ όλας τας επανειλημμένας ατυχίας  των. Οι Ανδριανόπουλοι με κάθε τρόπον επιδιώκουν να επιτύχουν τέρμα, διά ν’ ασώσουν την τιμήν της ομάδος των και δεν αργού εις το 10ον λεπτόν να επιτύχουν το πρώτον τέρμα, διά του Γ. Ανδριανοπούλου. Μετά την επιτυχίαν ταύτην του Ολυμπιακού, οι Πειραιώται ενθαρρύνουν τους ποδοσφιαριστάς των, οίτινες, πράγματι, μετά τέσσερα λεπτά, επιτυγχάνουν το δεύτερον τέρμα, επίσης διά του Γ. Ανδριανοπούλου, Παναθηναϊκός 5 – Ολυμπιακός 2.
Οι Πειραιώται, από στιγμής εις στιγμήν ελπίζουν να επιτύχουν και άλλα τέρματα, διά να ισοφαρίσουν.
Αι ελπίδες των όμως ματαιούνται και μετ’ ολίγον δέχονται το έκτον τέρμα διά του ιδίου των οπισθοφύλακος Κουράντη. Εάν ο Κουράντης άφηνε να επέμβη ο Γραμματικόπουλος, το τέρμα, αναμφισβητήτως, θα εσώζετο.
Το έκτον τέρμα διαδέχεται και το έβδομον διά του Μηγιάκη και ολίγον αργότερον το όγδοον, το οποίον επέτυχεν ο Πιερράκος Ι.
Ούτω έληξε ο  αγών με μίαν λαμπράν νίκην του Παναθηναϊκού 8-2».
Κριτική για τους παίκτες:
 «Ο Παναθηναϊκός επέτυχε χθες μίαν λαμπράν νίκην. Ενίκησε την πρωταθλήτριαν ομάδα Πειραιώς, τον περίφημον Ολυμπιακόν με την εκπληκτικήν διαφοράν των 6 τερμάτων.
Και πραγματικώς, μία τέτοια νίκη άξιζε με το παραπάνω εις τους φιλοτίμους παίκτας του Παναθηναϊκού.
Κατέβαλαν χθες το άπαντον της τέχνης των, της αντοχής των και όλων εκείνων των χαρισμάτων, τα οποία δίδουν εις μίαν ομάδα την νίκην, τον θρίαμβο.
Το χθεσινό παιγνίδι του Παναθηναϊκού, ασφαλώς θα μείνη επί πολύ χαραγμένο εις την εντύπωσιν των φιλάθλων, οι οποίοι το παρηκολούθησαν και δεν θα ήτο υπερβολή εάν ελέγωμεν ότι ουδέποτε ελληνική ομάς έπαιξε με τόσην τέχνην, με τον τόσην μαεστρίαν. Οι κυνηγοί του κυριολεκτικώς εθαυματούργησαν, ο δε Μεσσάρης ΙΙ υπήρξε πραγματικά ο ήρωας του αγώνος.

ΠΩΣ ΕΠΑΙΞΕΝ Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ. Από τεχνικής απόψεως, είπομεν ήδη, η ομάς του Παναθηναϊκού παρουσιάσθη εις ανώτερον επίπεδον. Οι κυνηγοί του –μία γραμμή από την οποίαν κυρίως φαίνεται η τακτική της ομάδας– έπαιξαν ένα παιγνίδι κλάσεως. Ταχείς και ακριβείς εις την μεταβίβασιν της σφαίρας, ευκίνητοι και με τελείαν αντίληψιν της θέσεώς των και των προσπαθειών των, χωρίς άσκοπες ντρίμπλες, έπαιξαν από της αρχής μέχρι του τέλους το ίδιο συντονισμένο παιγνίδι. Χωρίς να περιορισθούν εις ένα ωρισμένον σύστημα παιξίματος, υψηλό δηλαδή ή χαμηλό, μεταχειρίσθησαν συγκρατημένα τα εξτρέμ και απέδειξαν ότι υπάρχει μία τελεία συνεννόησις εις τους κυνηγούς του κέντρου. Ιδιαιτέραν εντύπωσιν μας προξένησαν οι «πισινές» των πάσσες και ιδίως των Μπαλτάσση ΙΙ και Συμεωνίδη, αι οποίαι εδίδοντο με ακρίβειαν αφάνταστον και εδημιούργουν πάντοτε άμεσον κίνδυνον εις την αντίπαλον εστίαν.
Ιδιαιτέρως ο Μεσσάρης ΙΙ ήτο ο καλύτερος κυνηγός χθες και απέδειξε την ανωτέραν του κλάσιν.
Οι μέσοι, ως γραμμή, ούτε του Μπαλτάση Ι εξαιρουμένου, ανταπεκρίθησαν σταθερά εις τας απαιτήσεις των θέσεών των. Εμοίρασαν καλό παιγνίδι, ιδίως ο Υποφάντης και εις την άμυναν εθαυματούργησαν. Εις τους μέσους σχεδόν πάντοτε προσέκρουον όλαι αι προσπάθειαι των Ανδριανοπούλων.
Οι οπισθοφύλακες και χωριστά ο Βασιλείου, έπαιξαν πολύ καλά. Οσον διά τον Αργυράκην, φαίνεται ότι τεχνικώς είναι τελείως κατηρτισμένος, συνεπώς δεν του εδόθησαν πολλαί ευκαιρίαι διά να δείξη τι ακριβώς αξίζει.

ΤΟ ΠΑΙΓΝΙΔΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ. Διά τον Ολυμπιακόν δεν έχομεν να γράψωμεν πολλά. Οι Ανδριανόπουλοι – χωρίς την στοιχειώδη ενίσχυσίν των μέσων και κουρασμένοι, ίσως, από το ταξίδι της Ρουμανίας – δεν έπαιξαν το παιγνίδι τους. Ολοι τους αγνώριστοι και ο Λεωνίδας ο χειρότερος. Οι οπισθοφύλακες υστέρησαν και ο Κουράντης υπήρξεν ο χειρότερος παίκτης του γηπέδου.
Ο Ιταλός διαιτητής κ. Μπαστιανίνι, τέλειος, συνεκράτησε τον αγώνα εις το δυνατόν καλύτερον επίπεδον».
 Τα επινίκεια:
 «Η νίκη του Παναθηναϊκού έδωσεν ευκαιρίαν να φανή πως πανηγυρίζουν οι Αθηναίοι νίκες.
Η Γλυφάδα… κάηκε ως τις πρωινές ώρες της Δευτέρας. Και οι παραθερίζοντες ξαφνιάστηκαν. Βούιζε ο τόπος από φωνές. Οχτώωω!.. οχτώωω!..
Οι Πειραιώτες φίλαθλοι, αναμένουν με αγωνίαν την ρεβάνς του αγώνος της παρελθούσης Κυριακής. Ασφαλώς όμως χωρίς να ετοιμάζουν… νεκροφόρες.
Κάθε βράδυ στο θέατρο του «Λαού», στην επιθεώρησι «έξω όλα», χαλάει κόσμος με ένα νούμερο αθλητικό, στο οποίο σατιρίζονται αθλητικά πρόσωπα και πράγματα. Τώρα δε με την νίκη του Παναθηναϊκού οι φίλοι του χαλού τον κόσμο. Ιδιαίτερα όταν ακούγεται το εξής τραγούδι που τραγουδούν όλοι μαζί:
Εγινε ένα ματς το δείλι
πούταν όλο μεγαλείο
κι’ εδοκιμάσθη το τριφύλλι
με το οκτώ-δύο.»

 Οι αναμνήσεις Μερεντίτη
Ο βετεράνος δημοσιογράφος Ανδρέας Μερεντίτης πολλά χρόνια αργότερα έγραφε τις ποδοσφαιρικές του αναμνήσεις στο «Φως». Και δίνει το πνεύμα του ντέρμπι της 1ης Ιουλίου:
«Μιά νεκροφόρα προηγείτο. Από πίσω αμάξια, αυτοκίνητα και καμιόνια, λιμουζίνες, κάρα, καρροτσάκια, μοτοσυκλέττες, ποδήλατα και δύο… οδοστρωτήρες!!! Η πορεία βρισκόταν στην αρχή της Λεωφόρου Συγγρού. Οι διαβάται σταματούσαν έκπληκτοι, κι άλλοι μεν εσταυροκοπούντο κι άλλοι δε – οι περισσότεροι – ελάμβανον μέρος εις τα εκδηλώσεις των διαδηλωτών. Και οι εκδηλώσεις αυτές συνίσταντο εις μίαν κραυγήν:
-         Ολυ-μπι-ακός!
Η ουρά της διαδηλώσεως ήτα ακόμη στο γήπεδον της Λεωφόρου όταν η εμπροσθοφυλακή περνούσε το φάρο του Κουκάκη.
***
Οι μούτσοι των βαποριών της Ακτοπλοίας σκέπασαν το Πειραϊκό λιμάνι με πράσινες κονκάρδες που γράφανε συμβολικά: 8-2, 4-1, 2-1. Είναι η επιστροφή των Παναθηναϊκών – με δύο ναυλωθέντα καράβια, παρακαλώ – εκ της Θεσσαλονίκης κατά το ιστορικό εκείνο πρωτάθλημα του 1930. Οι Αθηναίοι με την σειράν των κατέλαβον, προελαύνοντες Πειραϊκάς οδούς, όπως πριν οι Πειραιώτες τας Αθηναϊκάς.
Τα σιγαρέττα «Παναθηναϊκός» και «Ολυμπιακός» κυριαρχούν εις τα στόμματα των φιλάθλων, τα θέατρα έχουν πιέννες μόνο όταν περιλαμβάνουν νούμερα αθλητικά, ένα έργον θεατρικόν, καθαρώς αθλητικόν, το «Ερωτικόν ματς» του κ.Δ.Σ.Δέβαρη, θριαμβεύει στο Κεντρικόν. Οι φωτογράφοι γίνονται πασίγνωτοι από τον αθλητισμό και κυρίαρχον θέμα εις τα στήλας των εφημερίδων είναι το ποδόσφαιρον.»

Η επόμενη μέρα
Ο Αχιλλέας Μαμάκης συνέχισε το ρεπορτάζ του και την επόμενη μέρα. Και στο «Έθνος» της 3ης Ιουνίου αφιερώνει μια σελίδα σχεδόν για την επόμενη μέρα του Παναθηναϊκού. Πρόκειται για τις εντυπώσεις των Παναθηναϊκών που συγκεντρώθηκαν στη λέσχη τους απέναντι από το θέατρο «Αλάμπρα». Ο Άγγελος Μεσσάρης, ο ήρωας της αναμέτρησης, ακολούθησε την τακτική πολλών σημερινών σταρ:
«Σας ευχαριστώ. Λυπάμαι γιατί οι κανονισμοί μου απαγορεύουν να σας πω το παραμικρό. Ορίζουν σαφώς ότι οι παίκτες με κανένα τρόπο δεν επιτρέπεται να δημοσιογραφούν ή να διατυπώνουν δημόσια τις απόψεις τους. Τους σέβομαι. Ακόμα κι αν δεν συμφωνούσα μαζί τους όμως πάλι θα τους σεβόμουν γιατί οι κανονισμοί εκδίδονται για να τους σεβόμαστε…»
Όταν ο δημοσιογράφος του παρατήρησε ότι άλλοι ποδοσφαιριστές έχουν μιλήσει ο Μεσσάρης απάντησε:
«Το βρίσκετε σωστό επειδή άλλοι παραβαίνουν τους κανονισμούς να κάνει το ίδιο κι ο αρχηγός του Παναθηναϊκού;»
Ο Απόστολος Νικολαίδης από την πλευρά του, μέλος της διοίκησης των «πρασίνων» που ασκούσε ουσιαστικά τη διοίκηση στο ποδοσφαιρικό τμήμα όταν ο δημοσιογράφος τον πληροφόρησε για τα όσα υποστηρίζει ο Ολυμπιακός για το ματς  απάντησε:
«Όχι δεν θα απαντήσουμε στα όσα λένε στον Ολυμπιακό. Ούτε πρόκειται τώρα να αρχίσουμε δημόσιες συζητήσεις και διενέξεις. Άμα τελειώσει το πρωτάθλημα θα τα πούμε και θα βγουν στη φόρα και μερικά πράγματα που τώρα, εφόσον ο αγώνας συνεχίζεται, είναι αδύνατον να τα αποκαλύψουμε. Σ’ όλα αυτά τα ζητήματα υπάρχουν και μυστικά. Κι αυτό είναι το μυστικό μας».

Πάμε στοίχημα
Το 1930 στην Ελλάδα δεν υπήρχαν φυσικά ούτε ΟΠΑΠ, ούτε «πάμε στοίχημα», ούτε στοιχηματικές εταιρείες. Υπήρχαν όμως στοιχήματα. Κι όπως διαβάζουμε στις εφημερίδες της εποχής ο Περαιώτης έμπορος Λεμπέσης έχασε 50.000 δρχ. σε στοίχημα με φίλο του Παναθηναϊκό, ενώ ο φαρμακοποιός Κατωπόδης έχασε σαφώς λιγότερα. Μόλις 5.000 δρχ!

Οι δηλώσεις
Δεν μένει μόνο ο φανατισμός αναλλοίωτος οκτώ δεκαετίες και βάλε. Κι οι δηλώσεις των ηττημένων δεν παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές από αυτές που γίνονται σήμερα. Παράδειγμα ο αρχηγός του Ολυμπιακού Γιώργος Ανδριανόπουλος που απέδωσε στην κούραση  από τα ταξίδι στη Ρουμανία το άτυχο για την ομάδα του αποτέλεσμα:
«Το αποτέλεσμα οφείλεται στη κούρασή μας από το ματς της εθνικής. Εμείς παρασύραμε και τους υπόλοιπους. Η νίκη του Παναθηναϊκού είναι άξια. Ήταν πλήρης σε όλες τις γραμμές.»
Υπήρχαν όμως και οι αιχμές για το ποιοι έχουν καλύτερο ποδόσφαιρο. Οι Αθηναίοι ή οι Πειραιώτες
«Το αποτέλεσμα αυτό δεν μπορεί να κατατάξει το αθηναϊκό ποδόσφαιρο πάνω από το Πειραϊκό. Όπως και το αποτέλεσμα της εθνικής στη Ρουμανία (ΣΣ: έχασε 8-1!) δεν πρέπει να ανησυχεί κανένα. Αποτελέσματα με τέτοια διαφορά τερμάτων έχουμε για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι να υπάρχει διαφορά δυναμικότητας και ι δεύτερος να έχουν επιδράσει στην ηττημένη ομάδα κάποια γεγονότα που θα την έχουν υποχρεώσει σε τέτοια διαφορά. Ευτυχώς και για την εθνική και για τον Ολυμπιακό το αποτέλεσμα αφορά την δεύτερη περίπτωση».

Φταίει ο πρόεδρος!
Στον Πειραιά πάντως οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν έδειχναν να ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τις απόψεις του Ανδριανόπουλου. Για την ήττα κατηγορούσαν τον πρόεδρο της ομάδας Μέρμηγκα ο οποίος δέκα μέρες νωρίτερα είχε απορρίψει αίτημα της διοίκησης του Παναθηναϊκού να μη γίνει το ματς.







   

πηγή 

Παρασκευή 31 Μαΐου 2013

Μηδενίστηκε ο Ηρακλής όπως αναμενόταν, ελπίδα για Παναθηναϊκό!

 Το ΑΣΕΑΔ(Ανώτατο Συμβούλιο Επιλύσεως Αθλητικών Διαφορών)
μηδένισε τον Ηρακλή που οδεύεις προς την Α2 και έτσι δίνει ελπίδα παραμονής στον Παναθηναϊκό στην Α1, παρότι υποβιβάστηκε αγωνιστικά. Την Τετάρτη 5 Ιουνίου το Δ.Σ. της ΕΣΑΠ! 
 Το ΑΣΕΑΔ εξέδωσε σήμερα το πρωί την απόφαση του για την έφεση του Ηρακλή στην δικαστική απόφαση για μηδενισμό του λόγω χρεών. Απέρριψε την έφεση του ΤΑΑ Ηρακλής. Η διοίκηση του συλλόγου της Θεσσαλονίκης ελπίζει σε δικαίωση στο δικαστικό εφετείο.  Η υπόθεση θα εκδικαστεί στις 13 Ιουνίου.
Τον λόγο, όμως, έχει πλέον η Ολομέλεια της ΕΣΑΠ που θα κληθεί να εκτελέσει την δικαστική απόφαση για αποβολή του Ηρακλή από το πρωτάθλημα της Βόλεϊ Λιγκ περιόδου 2013-14. Άμεσα ενδιαφερόμενος ο Παναθηναϊκός που ελπίζει σε παραμονή παρότι πήρε την 11η θέση που οδηγεί στην Α2.
Πλέον, οι δύο δρόμοι της υπόθεσης είναι στο διοικητικό εφετείο που θα γίνει στις 13 Ιουνίου, αλλά η απόφαση θα βγει μετά από σχεδόν έξι μήνες και είναι σχεδόν απίθανο ο Ηρακλής να κερδίσει κάτι από αυτό.
Ετσι, η μεγάλη μάχη θα δοθεί στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΑΠ όπου θα παρθεί η απόφαση αν ο Ηρακλής πάει στην Α2 ως 12ος και παραμείνει στην κατηγορία ο Παναθηναϊκός.
Αλλιώς, υπάρχει η περίπτωση ο «γηραιός» απλά να υποβιβαστεί ακολουθώντας Παναθηναϊκό και Μίλωνα στην Α2 λόγω των χρεών του και να ανέβει στην Α1 η Ορεστιάδα! Όλα θα ξεκαθαρίσουν την προσεχή Τετάρτη στο Δ.Σ. της ΕΣΑΠ.

πηγή